คนเป็นครู จะได้ยินประโยคว่า “ครูรู้จักเด็กคนนี้ไหมครับ” ถ้าเป็นตำรวจจะจับผู้ร้ายความหมายของคำว่า “รู้จัก” คงต้องบอกรูปพรรณสัณฐาน หรือให้ดูรูปถ่าย แต่สำหรับครู รู้จักแค่นั้นไม่เพียงพอที่จะอบรมสั่งสอนให้เขาเป็น "มนุษย์ที่สมบูรณ์" ได้แน่ ต้องรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาจริงๆ เป็นต้นว่า ทำไมเขามาโรงเรียนสาย ทำไมเขาหนีเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ทำไมเขาเป็นคนก้าวร้าว ทำไมเขามีเรื่องชกต่อยบ่อยๆ ทำไมเขาชอบเก็บตัว ทำไมเขาชอบลักของ ทำไมเขาหนีโรงเรียนไปเล่นเกม ทำไมเขาเป็นคนเอาเปรียบเพื่อน ทำไมเขาชอบทำตัวผิดระเบียบของโรงเรียน ทำไมเขาไม่ส่งงาน ทำไมเขาชอบหนีออกจากบ้าน ทำไมเขาไม่ตั้งใจเรียน อีกสารพัดทำไมที่เกิดขึ้นกับเด็กๆ

คำว่า “รู้จัก” ของคนเป็นครูคือต้อง “รู้จัก” เหตุ ที่ทำให้เกิดพฤติกรรมที่ไม่พึ่งประสงค์ และพฤติกรรมที่มีคุณค่าที่มีอยู่ในตัวตนของเขา ซึ่งจะนำไปสู่การจัดประสบการณ์ในการเรียนรู้เพื่อแก้ไขปรับพฤติกรรมให้เขาเป็นคนดี คนมีคุณภาพ สามารถอยู่ในสังคมได้อย่างดีมีความสุข
นี่คือภารกิจสำคัญของคนเป็น “ครูมืออาชีพ” การค้นหาสาเหตุพฤติกรรมที่ไม่พึ่งประสงค์เหล่านี้คงไม่ง่าย เหมือนรู้จักรูปลักษณ์หน้าตา หลายสาเหตุมันอาจจะถูกฝังลึกอยู่ก้นบึ้งของหัวใจของเขา สาเหตุที่พบบ่อยๆคือเขาขาดรัก ความเข้าใจและความอบอุ่น ใครเป็นคนทำ ใครเป็นคนสร้างปัญหาเหล่านี้ให้กับพวกเขา..............คนพวกนี้มีแต่สร้างปัญหา ไม่เคยดูแลแก้ไขแล้วก็ยังจะ โทษแต่ครู โทษแต่ครู
“ครูมืออาชีพ” จึงต้องทำงานหนัก หนักมากมาก หนักทั้งกาย หนักทั้งใจ เหมือนเป็นเทพเจ้า เป็นผู้วิเศษมีตาทิพย์ ต้อง “รู้จัก” เด็กๆอย่างท่องแท้ ต้องรู้ ต้องเข้าใจ ทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคม
หน้าที่ของครู จึงต้องสอนคน ไม่ใช่สอนหนังสือเพียงอย่างเดียว
เป็นข้อคิดที่ดีมากครับ
ชอบครับ
“ครูมืออาชีพ” จึงต้องทำงานหนัก หนักมากมาก หนักทั้งกาย หนักทั้งใจ เหมือนเป็นเทพเจ้า เป็นผู้วิเศษมีตาทิพย์ ต้อง “รู้จัก” เด็กๆอย่างท่องแท้ ต้องรู้ ต้องเข้าใจ ทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคม
หน้าที่ของครู จึงต้องสอนคน ไม่ใช่สอนหนังสือเพียงอย่างเดียว
สวัสดีค่ะท่านอ.ประจักษ์
อ่านบันทึกนี้แล้ว ให้นึกเห็นใจ คุรครูมืออาชีพ มากมายค่ะ
หน้าที่ของครู จึงต้องสอนคน ไม่ใช่สอนหนังสือเพียงอย่างเดียว
คล้ายที่อาจารย์หมอประเวศ วะสีเคยกล่าวไว้บ่อย ๆ ว่า "รักษาคนเถิด อย่าเอาแต่รักษาโรค" กับเหล่าแพทย์ พยาบาล และบุคลากรทางสาธารณสุขค่ะ
น้อมระลึกถึงพระคุณของ "คุณครู"
ขอบคุณบันทึกดี ๆ ค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะอาจารย์
สวัสดีค่ะ ท่านอาจารย์ประจักษ์
พาเยาวชน "จิตอาสา" จากเชียงราย มาเยี่ยมเรียนรู้ค่ะท่านผอ.ประจักษ์
สวัสดีค่ะ
ครู...กับ...รู้จัก
ขอบพระคุณบันทึกนี้และภาพนี้ค่ะ
เก็บไว้เป็นข้อคิดเตือนตัวเอง
(หนูรู้สึกว่าบางครั้งหนูก็เป็นครูแบบนี้ค่ะ)
... ^___^ ...
เรียนท่าน ผอ.
นายประจักษ์ ปานอินทร์
"ท่านคือคนดีที่มีชีวิตที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง เป็นกำลังใจครับ
อ้อ... ครับ
สวัสดีค่ะ ท่านประจักษ์
นี้คือปัญหาของครู ป.1 กว่าจะรู้จัก
เด็กทุกคนก็นานค่ะ..เพราะเขาให้
ข้อมูลเองไม่ได้..บอกไม่ถูก ต้องหาเอง
ดอกไม้สำหรับท่านผอ.ค่ะ บันทึกนี้ยอดเยี่ยม แทงใจครูเหลือเกิน ขอบพระคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ กำลังใจดีๆที่ท่านมอบให้ยิ่งใหญ่นะคะ ขอขอบคุณนะคะที่ไปเยี่ยมสม่ำเสมอ
รายการออกอากาศเมื่อไหร่ จะเรียนให้ทราบนะคะ
แตงกวาพูดเก่งมากค่ะ...
สวัสดีครับ ท่านผอ.ประจักษ์,
เป็นกำลังใจให้คุณครูทุกท่านครับ
ขอบพระคุณท่านผอ.ที่แวะไปเยี่ยมเยียนกันครับ
บันทึกนี้ มีค่า ราคาหรู
สำหรับครู ผู้เป็นครู อยู่ด้วยจิต
ท่านผอ.ประจักษ์ ให้หลักคิด
ได้ประโยชน์ ทั่วทิศ ทั้งศิษย์ครู
ใช่สอนผ่านหมดเวลาหมดหน้าที่
ต้องรู้จักจำแนกเด็กเพชรมณี
แม้พลอยนี้ก็พึงเจียนเพื่อเปลี่ยนแปลง..
ครูมืออาชีพต้องรู้จักนักเรียน และสิ่งแวดล้อมของนักเรียนเป็นอย่างดี จึงจะสอนได้ดี
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.ประจักษ์และหลานหม่อน
"รู้จักศิษย์...เพื่อนำไปสู่การจัดประสบการณ์การเรียนการสอน ให้เกิดการเรียนรู้ และปรับพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์...ให้เป็นพฤติกรรมที่พึงประสงค์"...ครูเพื่อศิษย์...ขอบพระคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะท่านผ.อ.ใจดี
ขอบคุณค่ะที่แวะเวียนไปเยือนที่บันทึกบ่อยครั้งตลอดมา
ครูแอนมารายงานตัวแล้วค่ะท่าน ผ.อ. .....เป็นบันทึกแรกที่เข้ามาเยี่ยมคารวะ.....หลังจากหายต๋อมไปนานอีกพักใหญ่ ....หายไปกับงานในหน้าที่ของคนเป็นครูตามเดิม.... และก็กลับมายืนที่เดิม ที่ๆ คุ้นๆ เหมือนเดิม เนี่ย...ก็วันนี้เลยค่ะ.....และ ณ วันที่ท่าน ผ.อ.ใจดี เขียนบันทึกนี้ ครูแอนก็ทำหน้าที่สอนเด็กๆ อยู่ที่เขตพื้นที่ฯ ด้วยล่ะค่ะ กลับมาอีกทีก็เจอะเจอบันทึกดีๆ นี้โดยแท้เทียว....
บันทึกนี้มีคุณค่ามากเลยค่ะท่าน ผ.อ. เป็นบทเตือนใจคนเป็นครูได้เป็นอย่างดีที่สุด
ขอบคุณนะคะสำหรับการกระตุ้นเตือนคนเป็นครู ว่าเราทำหน้าที่ของเราดีแค่ไหนและอย่างไร
หน้าที่ของครู จึงต้องสอนคน ไม่ใช่สอนหนังสือเพียงอย่างเดียว
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ