เพื่อความเป็นสิริมงคลกับคนที่เป็นครูด้วยจิตและวิญญาณ ที่พวกเรามักเรียกกันว่าครูมืออาชีพ เขาเหล่านี้คือ “ครูเพื่อศิษย์” ที่แท้จริง ขออัญเชิญ พระราชดำรัส ของในหลวง

 

......ถ้าครูไม่ห่วงประโยชน์ที่จะห่วง หันไปห่วงอำนาจ ห่วงตำแหน่ง ห่วงสิทธิ์ และห่วงรายได้กันมากเข้าๆ แล้วจะเอาจิตใจที่ไหนมาห่วงความรู้ความดี ความเจริญของเด็ก

        ความห่วงในสิ่งเหล่านั้น ก็จะค่อยๆ บั่นทอนทำลายความเป็นครูไปจนหมดสิ้น จะไม่มีอะไรเหลือไว้พอที่ตัวเองจะภาคภูมิใจ หรือ ผูกใจใครไว้ได้ ความเป็นครูก็จะไม่มีค่าเหลืออยู่ให้เป็นที่เคารพบูชาอีกต่อไป......”

 

พระราชทานแก่ครูอาวุโส

ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน

๒๑ ตุลาคม ๒๕๓๑

 

ครูมืออาชีพ ครูเหล่านี้จะสอนเด็กๆด้วยจิตและวิญญาณ มีชีวิตเพื่อเด็กๆ นำกระแสพระราชดำรัสไปประพฤติปฎิบัติ หน้าที่ ด้วยความวิริยอุตสาหะ โดยมิได้เห็นแก่ความเหนื่อยยาก

 

แต่คนที่มีอาชีพเป็นครู หมายถึง ครูที่อยู่เพื่อต้องการทรัพย์สินเงินทองไปเดือนๆ ไม่สนใจเด็กๆหรือที่เรียกกันว่า เช้าชาม เย็นชาม ประมาณนั้น

 

ถิ่นไทยในป่ากว้าง    ห่างไกล

แสงวัฒนธรรมใด      ส่องบ้าง

เห็นเทียนอยู่ร่ำไร        เล่มหนึ่ง

ครูนั่นแหละอาจสร้าง    เสกให้ชัชวาล

 

มล.ปิ่น มาลากุล

 

ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูทุกท่าน สร้างสรรเด็กไทยให้ก้าวหน้าก้าวไกล มีชีวิตสดใส ชาติไทยเจริญ