ความดีงามทั้งหมด..ในตัวข้าพเจ้า..ขอมอบให้บุพการีและครูบาอาจารย์ที่อบรม บ่มนิสัยมาด้วยความรักและเมตตาจนบัดนี้..

...ข้าพเจ้ารู้สึกโชคดีมาก..ที่มีอาชีพเป็นครู..และมีโอกาสได้สัมผัสกับครูดี..หลายท่านที่ให้ทั้งความรู้และความรัก..ความปรารถนาดีแก่เราเสมอ..

และสิ่งนั้นก็เป็นความประทับใจและตราตรึงในความรู้สึก..ที่มีต่อ..คำว่า.."ครู"

.....

เค้าว่าครูคนแรกจะเป็นครูที่นักเรียนประทับใจไม่รู้ลืม ก็น่าจะจริง..ข้าพเจ้ายังจำคุณครูคนแรกของตัวเองได้เสมอ..

คุณครูวิจิตร เป็นคุณครูที่อายุมากแล้วในตอนนั้น..แต่มีบุคลิกภาพที่คล่องแคล่ว ว่องไว เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของคุณครูและอาจจะเป็นด้วยเหตุนี้กระมัง..ข้าพเจ้าจึงมีบุคลิกภาพแคล่วคล่องว่องไว..เวิร์คๆอยู่ตลอดเวลา...อิอิ..

ข้าพเจ้าจำได้ว่า..ความเวิร์คของคุณครูวิจิตร..ทำให้ข้าพเจ้าต้องรีบทำอะไรให้ว่องไว..ไม่ชักช้า..เพราะจำได้ว่า..ตอนนั้น..เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นนอน ด้วยเสียงไม้เรียวเคาะกับหน้าต่างไม้..ข้าพเจ้าก็รีบงัวเงียลงไปล้างหน้า และเตรียมจะปัสสาวะ..แต่ซักพัก..เสียงเคาะหน้าต่างก็ดังขึ้นอีกครั้ง..ทำให้ข้าพเจ้าต้องรีบออกจากห้องน้ำกลับมาที่ห้องทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำธุระส่วนตัวเลย..เฮ่ออออ..

นี่ล่ะค่ะ..ความเวิร์คของคุณครูและความอืดอาด เตาะแตะของเด็กวัยอนุบาล..ที่คิดถึงทีไรก็อดหัวเราะสมเพชตัวเองไม่ได้ซักที..อิอิ..

..ครูคนที่สองที่ข้าพเจ้าประทับใจมาก..คือคุณครูสุปัน สอนวิชาคณิตศาสตร์ข้าพเจ้าตอนชั้น ม. 4 โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรค์ คุณครูเป็นผู้ชายอบอุ่นและใจดีมากๆ..จำได้ว่าสมัยกระโน๊น..ข้าพเจ้ายังโง่วิชาเลขอยู่..อิอิ.(แต่ปัจจุบันสมองได้รับการพัฒนาแล้วค่ะ..^^) ขนาดเรียนพิเศษกับอาจารย์ก็ยังไม่เข้าใจซักที..แต่อาจารย์ก็ใจเย็นมาก.พยายามอธิบายตัวต่อตัวก็แล้ว..ซ้ำๆก็แล้ว..ก็ยังไม่เข้าใจ..จนรู้สึกว่า..ทำไมอาจารย์ช่างใจเย็นเสียเหลือเกิน เป็นเราคงเบื่อและเลิกสอนแล้ว..ไม่ก็อาจถูกตีไปแล้ว..หากเปรียบคุณครูผู้หญิงที่ใจดี.เป็นนางฟ้า..ข้าพเจ้าจะให้อาจารย์สุปันเป็นนายฟ้า..ใจดีที่สุดที่เพียรพยายามอธิบายสิ่งที่เป็นนามธรรมเช่นสูตรเลขให้ข้าพเจ้าเข้าใจได้..เฮ่อ..อาจารย์เป็นฮีโร่ในดวงใจจริงๆ..จนวางแผนไว้ว่า..วันนึงเร็วๆนี้จะพาเพื่อนๆไปกราบขอบคุณอาจารย์ห้าจารย์ได้ชื่นใจ..สักครั้ง..ว่าลูกศิษย์ไม่มีวันลืม(คุณ)ครู..แน่นอน

ครู คนที่สามที่อยู่ในความประทับใจของข้าพเจ้าอีกท่านนึงคือ..อาจารย์ดร.ศิรินธร  วิทยสิรินันท์ อาจารย์เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของข้าพเจ้าตอนปีหนึ่ง สาขาการศึกษาปฐมวัย จุฬาฯ ที่ดูแล เอาใจใส่ข้าเจ้าเหมือนเป็นแม่คนที่สองเลยจริงๆ จำได้ว่าตอนนั้น.ข้าพเจ้าเป็นโรคโฮมซิค ขั้นโคม่า...จนอาจารย์เป็นห่วงต้องให้ไปอยู่ใกล้ๆช่วยหยิบโน่นนี่ให้อาจารย์จะได้ไม่เหงาและไม่มีเวลาคิดถึงบ้าน..จนข้าพเจ้ารู้สึกซาบซึ้งในความเห็นอกเห็นใจและเมตตาของอาจารย์มาก  ขนาดที่ว่า เห็นอาจารย์ทีไรน้ำตาจะไหลทุกที..ถึงตอนนี้..เขียนถึงอาจารย์ก็ซาบซึ้งใจไม่หาย  อยากพบอาจารย์อีกจริงๆ..แต่ไม่รู้ว่าความฝันจะเป็นจริงหรือเปล่าจะกอดอาจารย์ให้อิ่มใจเลย..^^

“”

 

คุณครูท่านสุดท้ายเป็นอาจารย์ต้นแบบของการสอนเด็กอย่างมีความสุขในระดับปริญญาโท..

อาจารย์พรรณทิวา  รุจิพร อาจารย์สาขาจิตวิทยาการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น ..

แม้อาจารย์จะสูงวัยแล้ว แต่อาจารย์เป็นคนที่ทันสมัยมาก..ใช้สื่อเทคโนโลยีคล่องแคล่วและมีรูปแบบการสอนที่ไม่ซ้ำใคร คือ อาจารย์จะให้งานเป็นการเขียนบทความเรื่องที่เรียนมาส่งทุกคาบ..ซึ่งเป็นงานที่ข้าพเจ้าชอบมาก..และทำได้ดี..จนถึงวันนี้.ข้าพเจ้ารู้สึกมีความประทับใจและรู้สึกว่าอาจารย์เป็นแรงบันดาลใจต่อการเขียนบทความและเป็นต้นแบบของการเป็นกัลยาณมิตรที่ดีต่อกันของครูและ ลูกศิษย์ที่น่าประทับใจมิรู้ลืม ..หากมีโอกาสข้าพเจ้าจะไปกราบอาจารย์และบอกถึงความชื่นชมและความประทับใจในตัวอาจารย์..ว่าอาจารย์เปรียบเป็นต้นแบบที่เพียบพร้อมของครูดี..ในดวงใจลูกศิษย์จริงๆ..แต่จนวันนี้ยังไม่รู้เลยว่าหลังจากอาจารย์เกษียณแล้วอาจารย์ไปพักอยู่ที่ไหน..ยังไงก็ขอให้อาจารย์มีความสุขกาย สบายใจและสดชื่นเป็นปกติอย่างที่เคนเห็นเสมอ..ลูกศิษย์ทุกคนยังคงระลึกถึงอาจารย์และนำแบบอย่างที่ดีงามของอาจารย์ไปเป็นแนวทางในการประกอบอาชีพเสมอ..

...

 

และทั้งหมดนี้คือ..ความทรงจำต่อครูดีในดวงใจ..ซึ่งไม่สามารถกล่าวนามได้ทั้งหมด .แต่ครูบาอาจารย์ทุกท่านเหล่านี้่ได้ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้และอบรมบ่มนิสัยข้าพเจ้ามาจนกระทั่งทุกวันนี้..ข้าพเจ้าขอกราบขอบพระคุณ มาด้วยความระลึกถึงยิ่ง..และจะนำสิ่งดีๆที่อาจารย์ได้สอนไว้ไปใช้กับชีวิตตัวเองและก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อสังคม ประเทศชาติต่อไป..

ด้วยแรงบันดาลใจ..มากมาย..ที่เกิดจากครู..

รักและเคารพ..เสมอ..

จีรนันท์  วัชรกุล..