ความเข้าใจธรรม เกิดไม่ได้ด้วยการคิดเอา

 

จากบันทึก โง่ก่อน มี "โอกาส" ก่อน...ท่านสุญญตา

เมตตาชวนไปเก็บกระดูกที่เชียงใหม่

ยินดีอย่างยิ่งเจ้าค่ะ หากมีโอกาส จะมิมีอิดออดเจ้าค่ะ

 

ผลที่ปราการณ์จากวันนั้น ทำให้หนูมีอะไรที่ค้างคาในใจ

ให้รีบจัดการ  รีบสะรีบสาง ไม่ให้เป็นขี้วัว ที่ต้องถือต้องแบก

ปรากฏว่าใจเบาขึ้น เพราะมันคิดว่าต้องรีบทำ เดี๋ยวตายแล้วอด

 

ได้ทำความเข้าใจว่า ปัญหาที่ค้างคาใจหลายอย่าง แท้ที่จริง ไม่ใช่ผู้อื่น

ทำให้เกิดขึ้น พอมีโอกาสได้ลงมือสะสาง กลับพบว่า

 

เรานี้แหละ เป็นผู้ไม่รู้จักให้อภัยตนเอง ตลอดมา

เพราะทุกคนพร้อมจะให้อภัยคน รู้จักสำนึกเสมอ

มีเพียงความคิดเราเอง ที่ไม่เปิดโอกาสให้ตนเองได้ ออกจากคุก ที่คุมขังใจ

ด้วยเรื่องราวมากมาย

 

มองย้อนไป โอ้ ผู้หญิงคนนั้นช่างน่าสงสาร

มีความโกรธ ความ เพ่งโทษ ความไม่พอใจ

มีขี้วัว เกาะเต็มหัว เกาะ เต็มใจ

แต่พอยอมรับว่า สิ่ง ๆ นั้นเป็นขี้วัว เป็น ปฏิกูล

เป็นส่วนเกินของใจ ค่อย ๆ ใช้ สติ ค่อย ๆ ใช้ปัญญา สะสางปัญหาคาใจ

 

ใจมันโล่ง ปราศจากการดึงรั้ง ไม่มียึด ไม่มีผลักไส แต่ก็ไม่ใช่เฉย ๆ

มันเป็นสภาพวะ ว่าง ๆ ไม่คุ้นเคย

จนครูบาอาจารย์ท่านเมตตาชี้แนะว่า สิ่ง ๆ นี้คือ วาง  

 

อย่างนี้นี่เองครูบาอาจารย์จึงบอกว่า

ความเข้าใจเกิดไม่ได้ด้วยการคิดเอา

ต้องลงมือ ทำ ธรรมจึงจะปรากฏ

สาธุเจ้าค่ะ