ก้าวและเก้า

เขียนไปเขียนมา...เป็นเรื่องที่เก้าสิบ..ถ้านับวนไปวนมา..นิ้วเท้ากับนิ้วมือ..รวมเป็นยี่สิบ..หากเอาสี่คูณเข้าไปก็ย่นเวลานับลงไปหน่อยเป็นแปดสิบบวกอีกสิบเป็นเก้าสิบ...เดือนกันยาเป็นเดือนที่เก้าของปีๆนี้ก็เป็นปีที่สองพันเก้าของคริตศจักร...อะไรๆเกี่ยวกับเก้าก้าว(ถ้าไม่ไปซื้อหวยเเขาว่าเลขมันดี..ก็ถือเป็นฤกษ์แต่งงานอะไรทำนองนั้น)...เขาเล่าว่าเมื่อพระพุทธเจ้าเกิด...ปุ๊ป...เดินได้เจ็ดก้าว(งงๆนิดๆทำไมเดินได้..งงๆมากหน่อยทำไมเดินได้แค่เจ็ดทำไมไม่ใช่เก้า...ใครรู้ช่วยบอกที).....เรื่องของธรรมชาติ...(อิจฉาสัตว์)เกิดปุ๊ป..เดินได้ปั๊ป...(เห็นในทีวี..เป็นต้นว่าม้า..ยงโย่ยงหยกอยู่เดี๋ยวเดียว..วิ่งได้แล้ว..เหอๆๆ)...อ่านในบล้อกนี้ โก ทู โน เขาว่าเดินที่ละก้าว..กินข้าวทีละคำ...(จำไม่ได้ว่าบล้อกใครขอโทษด้วย...แต่ชอบมากๆเลย...)มองไปมองมา...วนไปเวียนมา..เขาว่าไว้ว่า..สี่ตีนยังรู้พลาด....(เออ..อ้ายตัวเราก็มีเพียงสองขา(ตีน)เพียงเท่านี้.....(เอาไปช่วบคิดกันหน่อย)...ทำไงดี