...ขอบคุณค่ะ..คุณวอญ่าผู้เฒ่า..หน้าตาเฉย...(ขออ่านว่าหน้าตาเฉยนะคะ..เพราะถ้าอ่านว่าหน้าตาเชยคิดว่าคงจะผิดยายธีมีความรู้แค่งูๆปลาๆตอนนี้ก็แก่ชักจะเลอะเลือน..ชักจะสงสารตัวเอง..ยักแย่ยักยันกับชีวิต)....เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ ทำทีละอย่าง..จะจดจำไว้ค่ะ...แฮะๆทำยากนะท่านผู้เฒ่า...ใช้ชีวิตเจ๊ท..เสียจนเคยตัว...จิตวิญญาณ..กับตัวตน..เลยไม่ได้อยู่คู่กันเป็นซะส่วนใหญ่...๕๕๕๖..โดยมากก็จะเป็นเสียอย่างนี้....เดินไปกินไป...กินมากกว่าคำเสมอ...ชอบทำอะไรๆหลายๆอย่างในเวลาเดียวกันแม้กระเวลากินข้าว...๕๕๕๖อีกนั่นแหละ....(ใช้ชีวิตประจำวันให้ช้าลงสักนิดแล้วจะพบสิ่งงดงามตามรายทาง)...ขอบคุณค่ะ..ยายธี

...ขอบคุณค่ะครูคิม...(แล้วอย่าลืมซื้อ..เลข๙นะคะ...๕๕๕๖)