ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด
และแล้วก็ถึงเวลาที่ต้องทำการบ้านส่ง  หลังจากที่ผัดวันประกันพรุ่งมาหลาย เพ-ลา  แล้ว
       คืนที่ผ่านมามีโอกาสไปร่วมงานเกษียณอายุราชการของบุคลากรในหน่วยงาน  พบปะ blogger ตัวเป็นๆ หลายท่าน  ไม่ได้ถ่ายภาพ  เพราะว่า กล้องหมดไฟ (เหมือนเจ้าของ????) เจอ พี่ประกาย~natachoei ที่~natadee   พี่ไก่...กัญญา  คุณลดา  แต่ละคนกอด สัมผัส  มองตา ถามไถ่ ให้กำลังใจกัน โดยเฉพาะ  พี่ไก่...กัญญา ที่เราต่างมอบความห่วงใยให้กันเป็นพิเศษ   พบพี่แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช   (ที่เคยมีโอกาส ได้พูดคุยกับพี่แก้ว บอกเหตุผลถึงความห่างหาย  พี่แก้ว รับฟังด้วยความเข้าใจ)  วันนี้พี่แก้วถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงว่า ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ทำให้ฉุกคิดขึ้นมาว่า  เราอยู่กับความรู้สึกสูญเสียนานเกินไปหรือเปล่า

         ไม่แน่ใจว่า เป็นคนสุดท้ายหรือเปล่าหนอ ที่บันทึกเกี่ยวกับ G2K สัญจร  เอาน่ะ  จะเป็นคนที่เท่าไหร่ ไม่สำคัญ  ขอให้เขียน

BAR

คาดหวังว่าจะได้พบชาว G2K  (ทีมงานและ Blogger  )
เรียนพับกระดาษกับอาจารย์ชิว  ให้ได้อย่างน้อย 1  อย่าง  ด้วยความกังวลว่าจะทำได้หรือไม่
ได้เรียนรู้เกี่ยวกับ G2K  version ใหม่ (แบบเก่าก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องเลย) มากขึ้น
เรียนรู้เกี่ยวกับ Healthy.in.th , Portal.in.th

AAR

     ได้พบตัวเป็นๆ ของ ทีมงาน น่ารักมากค่ะ 
      น้องมะปรางขา .....วันแรก ที่เจอกัน  พี่ไม่ได้กลัวน้องมะปรางกัดนะค่ะ  เพียงแต่ว่า พี่ตื่นเต้น ที่ได้เจอตัวเป็น ๆ เลยลืมไปว่าตัวเองก็พูดได้ ค่ะ.....555555

 

ความจริงเย็นวันนั้นพวกเราตั้งใจว่าจะรวมพลเพื่อเตรียมตัดกระดาษ  ไว้สำหรับกิจกรรมวันรุ่งขึ้น  แต่เนื่องจากว่า กว่าจะเสร็จกิจกรรมเยี่ยมสำรวจ ก็เย็นมากแล้ว   เลยต้องรีบไปพบปะชาว G2K  ที่รออยู่ ประกอบกับ สายตา ส.ว. คงมองไม่ค่อยเห็นเครื่องหมายสำหรับตัดกระดาษได้ชัดเจน เลยคุยกันว่าตัดตอนเช้าคงทัน  โชคดีที่น้องเอ๋  ณ มหาสารคาม และทีมงาน  รับอาสาตัดให้เลยในคืนวันนั้น  ไม่อย่างนั้นเราคงไม่มีกระดาษสวยๆ ไว้ทำกิจกรรมงามๆ   ขอบคุณมากค่ะ

       การทำความรู้จักระหว่าง สมาชิก ยังค่อนข้างหลวม  ไม่ได้พูดคุยกันมากและครบทุกคน  ขนาดว่าก่อนไปได้ทำการบ้านโดยการศึกษาข้อมูลของสมาชิกไว้ล่วงหน้าแล้ว ยังจำไม่ได้หมด แต่โชคดีที่ท่าน  JJ ให้สมาชิกแนะนำตัวและเพื่อนร่วมข้าง เลยทำให้จำได้บ้าง สำหรับคนที่ห่างหายไปจาก  blog อย่างเรา

ป้ายชื่อ หลายคนอ่านป้ายของเพื่อนๆ แล้ว ทำงงๆ ว่าเป็นใครบ้าง เพราะรูปภาพในประวัติ บางครั้งไม่เหมือนตัวจริง  เลยต้องให้อ่านบรรทัดที่ 2 จึงถึงบางอ้อ 

ในโอกาสต่อไปหากเอาชื่อที่แสดงในบันทึกขึ้นตัวใหญ่ แล้วเอาชื่อจริงลงมาเป็นบรรทัดที่ 2 จะทำให้ไม่งงมากค่ะ

ไม่บอกว่าในกระเป๋าใบนี้ มีความรู้อะไรบ้างซ่อนอยู่ข้างใน เพราะเจ้าของ ก็บอกอย่างไม่อายว่า ยังอ่านไม่หมด

ขอบคุณมวลมิตรจากหนองคาย ที่เอาข้าวโซ้ย อร่อยมาฝาก อิ่มค่ะ  สังเกตจากหลักฐานเชิงประจักษ์ ของพี่ไก่  ประกาย

ไผ  เป็น ไผ  ข่มกันไม่ลงจริงๆ 4 หนุ่ม 4 มุมค่ะ

 

อาจารย์ชิว ผู้ที่ตั้งใจสอนอย่างมากๆ

26 ก.ย. 52