กลับมานั่งพิมพ์งานได้อีกครั้ง..หลังจากหยุดพักรักษา..กระดูกสันหลังไป ถึง 10 วันเต็ม!

มาครานี้..อยากอัพเดต การวิจัยแบบมีส่วนร่วมค่ะ..บางครั้งเราอาจหลีกหนีความจำเจมาทำวิจัยที่..ค่อนข้างจะมีชีวิต ชีวา..อาจเป็นทางออกของคนที่กำลังเซ็งๆอยู่ก็ได้นะ

เริ่มต้นที่..ทำความรู้จักก่อน..

การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเป็นการวิจัยประยุกต์ที่ใช้ข้อมูลเชิงคุณภาพมาก แต่มีปรัชญาการวิจัยเฉพาะของตนเอง ภายใต้กระบวนทัศน์การวิพากษ์ (critical paradigm) ซึ่งก็หมายถึงการอภิปรายถกเถียง เพื่อแก้ไขปัญหา หรือหาข้อยุติจากกลุ่มเพื่อนำไปสู่สิ่งที่ดีกว่า
ปรัชญาของการวิจัยแบบนี้คือมุ่งให้กลุ่มเป้าหมายที่เข้าไปศึกษาดีขึ้นกว่าเดิม โดยกลุ่มตัวอย่างที่เข้าไปศึกษามีส่วนร่วมกับนักวิจัยทุกขั้นตอนอย่างเท่าเทียม มีการเรียนรู้ร่วมกันผ่านกระบวนการปฏิบัติในสนามวิจัยที่ไม่ยึดติดกับทฤษฎี ด้วยความเชื่อในความสามารถของมนุษย์ที่จะทำงานร่วมกันเพื่อตัดสินใจ และกระทำ..อย่างเท่าเทียมกัน
นักวิจัยมิได้มีบทบาทเป็นผู้วิจัยเท่านั้น หากแต่ยังมีบทบาทสำคัญในการเป็นผู้ร่วมเรียนรู้ ( Researcher as Learner) ไปกับกลุ่มตัวอย่างในการปรับปรุงสภาวะที่เห็นพ้องต้องกันให้ดีขึ้น รวมทั้งเป็นผู้กระตุ้นให้เกิดการสะท้อน การปฏิบัติการไปสู่การเรียนรู้ และปรับปรุงการปฏิบัตการจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายที่ต้องการร่วมกัน

ต่อไปเรามาดูชั้นตอนการวิจัยกันค่ะ

1. ศึกษาบริบทโจทย์วิจัยและบริบทชุมชนที่เกี่ยวข้อง

                

2.ค้นหาปัญหาสำคัญในโจทย์วิจัยนั้นและระบุความต้องการที่จำเป็น
3.นำปัญหาที่แท้จริงและความต้องการที่จำเป็นไปร่วมทำแผนปฏิบัติการกับชุมชนและผู้เกี่ยวข้องพร้อมวางระบบติดตามและประเมินผลร่วมกัน
4.นำแผนไปปฏิบัติร่วมกัน

          

5. มีการกำกับติดตาม ว่าเป็นไปตามแผนที่วางไว้หรือไม่
6.นำข้อมูลและข้อสังเกตต่างๆมาสะท้อนร่วมกันเพื่อให้เกิดการวิพากษ์ จนนำไปสู่การปรับปรุงวิธีการ
7.ดำเนินการประเมินผล ว่า เป้าหมายที่ได้จากแผนปฏิบัติการเป็นอย่างไร เกิดการเรียนรู้อะไรบ้างจากการทำงานตามแผนปฏิบัติการ

          

สิ่งที่น่าสนใจในงานวิจัยแบบนี้ คือ เป็นงานวิจัยที่สามารถเปลี่ยนสภาพจากความไม่รู้ไปสู่สภาพที่มีความรู้..ในเรื่องที่เกี่ยวกับโลกภายในตนเองและโลกภายนอกตนเอง!

ขอบคุณที่มา จากหนังสือวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยอ.นพ.ทวีศักดิ์ นพเกษร

               

                

                                                       ขอบคุณที่แวะมาชมค่ะ......อ้อนแอ้น..
                                                                           26/09/52