เมื่อน้องหม่อง ทองดี เจอพี่อาร์มที่น่ารัก..รื่องราวดีๆของวันนี้ 

 

 

บ่ายวันนี้ วันที่ฟ้าเชียงใหม่ใสกระจ่าง..

วันที่ได้กลับมาทำงานในสำนักงาน  หลังจากทัวร์ทั่วไทยเสียนาน  

น้องธุรการนำกล่องไปรษณีย์ใบใหญ่มาวางบนโต๊ะ 

ฮิฮิ.. น้องน้ำฝนหัวเราะเบาๆ  “เดี๋ยวนี้มีเพื่อนเป็นคนใต้นะ” “นี่..หน้ากล่องเขียนด้วยว่า “อย่าโยนนะคะ”

 

เพียงแวบแรกที่ได้ยินก็ทราบโดยความรู้สึกว่าต้องเป็นของ น้องอาร์ม น้องสาวที่น่ารักจาก G2K แน่ๆ..

วางงานที่กำลังทำลง..แกะกล่องเบาๆ ด้วยความรู้สึกตื้นตัน  สัมผัสได้ถึงความตั้งใจ  ความรัก  และ  ความปรารถนาดีของผู้ส่ง   ของทุกชิ้นล้วนน่ารักน่าทะนุถนอม เหมือนบุคลิกของสาวน้อย  ซาบซึ้งใจมาก ทำให้ต้องถอนหายใจลึกๆด้วยความรู้สึกเต็มตื้น  หนทางไกลแสนไกลใช่อุปสรรคของความรัก ความคิดถึง และกัลยาณมิตรที่น้องสาวหยิบยื่นให้พี่อ้วน..

 

 

ชิ้นแรกที่หยิบ  เพราะต้องตา เป็นตัวตุ๊กตาหนังตะลุง (ไม่แน่ใจว่าเรียกถูกหรือเปล่า) ก็ทดลองดึงแขนดู กระดุ๊กกระดิ๊ก..กำลังดึงขึ้นดึงลงสนุกๆ  พอดีมีคุณครูวีนัสรินทร์ หรือ “ครูน้อย” ที่ได้ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์สี ของประเทศ สักสัปดาห์ล่วงมาแล้ว    เพราะเป็นครูประจำชั้นของ “น้องหม่อง ทองดี”  คนดังของประเทศ เดิมมาหาพร้อมสวัสดีทักทาย   “อ้าว! ตัวเอง..เขาเห็นอยู่กรุงเทพแหมบๆ   กลับมาแล้วหรือ..น้องหม่องล่ะ  “นู่นๆ ค่ะ.. ห้องนู้นกำลังดึงตัวไว้  รุมล้อมซักถามกันอยู่ค่ะ มาพบท่านผอ.เขตค่ะ..จึงแวะมาสวัสดี ศน.ด้วย”    โอย..ดีใจๆ จะได้เห็นคนดังระดับประเทศ     (กว่าจะถูกปล่อยตัวจากการเป็นพระเอกหน้ากล้องคู่ลุงป้าน้าอาทั่วห้อง นานหลายนาทีอยู่ )  

  

  • มานี่ลูก มานั่งที่เก้าอี้ข้างๆครูอ้วนนี่ “ดูนี่..ตัวอะไรนี่ รู้จักไหมครับ”(พร้อมดึงแขนเจ้าเมืองกระดุ๊กกระดิ๊ก)  
  • ไม่รู้จักครับ
  • พี่อาร์มเรียกหนังตะลุง..  “รู้จักไหมครับ..หนังตะลุง” 
  • ไม่รู้จักครับ
  • แล้วรู้จักพี่อาร์มไหมครับ.. 
  • ไม่รู้จักครับ
  • เฮ้! ไม่รู้จักได้ไง พี่อาร์มน่ารักออก.. (พี่อาร์มขา..น้องหม่องรูปหล่อไม่รู้จักสาวสวยเจ้าค่ะ..)
  • ฮือๆ.. แงๆ..
  • ไม่รู้จักก็ไม่เป็นไร ..พับเครื่องบินให้ครูอ้วนดูหน่อยได้ไหมครับ
  • ได้ครับ

 

..น้องหม่อง  ทองดี  นักเรียนชั้น ป.๔ โรงเรียนบ้านห้วยทราย (ข้างบ้านผู้เขียนค่ะ)..

กำลังสาธิตการพับเครื่องบินกระดาษที่โต๊ะทำงานของผู้เขียน

วันจันทร์ที่ ๗ กันยายน ๒๕๕๒

กระดาษที่สาธิตได้รับมาจากประเทศญี่ปุ่น

(ที่เชิญน้องหม่องไปร่วมแข่งขันในวันที่ ๑๖ กันยายน ที่กำลังจะมาถึง)

จากการสังเกต..พบว่าสมาธิมีความจำเป็นมากสำหรับคนพับกระดาษ

พับเสร็จแล้ว..น้องหม่องก็สาธิตการพุ่งเครื่องบินขึ้น

โฮ..เจ้าตัวเล็กถลาร่อนวนไปมาดังมีชีวิต

พับเสร็จ ลุงๆป้าๆ ก็ขอไปเป็นที่ระลึก

ต้องพับหลายลำเลยทีเดียว

 

กว่าจะปล่อย เด็กชายน้องหม่อง ทองดี ไปเกือบชั่วโมงเห็นจะได้   ในความคิดเห็นส่วนตัว เรื่องนี้หากน้องหม่องไม่เป็นเด็กไร้สัญชาติก็คงไม่ดังมากมายถึงปานนี้  จริงๆแล้วเด็กๆกลุ่มนี้มีเยอะมาก     บางโรงเรียนในเชียงใหม่ เขต ๑ มีมากกว่าถึงร้อยละ ๘๐  เพราะเป็นบุตรหลานของคนไทยใหญ่ และ พม่าที่มาเป็นแรงงานในตัวเมืองจำนวนมาก   ..นับว่าเด็กชายหม่อง เป็นผู้ได้รับประสบการณ์ชีวิตครั้งนี้ ด้วยความสามารถในการพับกระดาษ ..คิดถึง น้องดร.ชิวขึ้นมาทันที  ..ศิลปะการพับกระดาษกับนักวิทยาศาสตร์   ไม่แน่..อนาคตของน้องหม่องอาจเป็นนักวิทยาศาสตร์ก็ได้นิ..

 

  • หนุ่มน้อยไปแล้ว..ก็คิดถึงสาวน้อยเมืองสงขลาต่อ..
  • ความตั้งใจและน้ำใจของสาวน้อยที่มีและมอบให้..ซาบซึ้งใจจริงๆ
  • ของฝากทุกชิ้น..มีจดหมายน้อยอธิบายอย่างน่ารัก  ด้วยคงเกรงผู้รับจะไม่รู้จัก
  • น่ารักมากค่ะ..ยืนยันว่าทุกสิ่งอย่างเป็นตัวแทนที่สื่อถึง "มิตรภาพ" ที่ไร้ขีดจำกัดจริงๆ

 

คำพูดในจดหมายน้อยของ น้องอาร์ม ..สาวน้อยแดนใต้ผู้มากน้ำใจ

ที่เพื่อนๆ ต้องสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยน  ความน่ารัก และมีอารมณ์ขันของน้องอาร์มด้วย

 

 

(ฉบับที่ ๑)

 

ขนมขี้มอด

          เป็นขนมของคนใต้ค่ะ พี่อ้วน  และเขาเล่ากันว่าทุกครั้งที่สมเด็จพระเทพฯท่านเสด็จ  ท่านทรงขอให้มีผู้นำขนมขี้มอดมาถวายทุกครั้งค่ะ  ^_^   ขนมนี้หาทานได้ยากค่ะ  เพราะปัจจุบันไม่ค่อยมีคนทำแล้วค่ะ (อร่อยนะคะ)  ขนมขี้มอดมีส่วนผสมของข้าวที่นำไปตากแห้ง  มะพร้าว  น้ำตาล และเกลือค่ะ 

          พี่อ้วนลองชิมดูนะคะ ^_^

ปล. วิธีกิน : เปิดกระดาษด้านบนออกแล้วกรอกเข้าปากเลยค่ะ..งิงิ (ประทับใจวิธีกินของน้องอาร์มนี่แหละค่ะ)

 

(ฉบับที่ ๒) N’ มด  พวงกุญแจ N’ ปูน้อย  พวงกุญแจ N’ กบ

(ฉบับที่ ๓) โรตีกรอบ OTOP ของปัตตานี

(ฉบับที่ ๔) ตัวละครหนังตะลุง

 

หมายเหตุ  ฉบับ ๒-๔ จะนำมาเพิ่มข้อมูล ให้เพื่อนๆได้อ่านด้วยค่ะ  เพราะได้รับความรู้เกี่ยวกับวิถีชีวิตของพี่น้องทางภาคใต้ ที่น้องอาร์มได้บอกกล่าวเยอะค่ะ   

...ขอบคุณในน้ำใจและมิตรภาพของสาวน้อย น้องอาร์ม ผ่านบันทึกนี้ด้วยค่ะ..

ด้วยรัก จริงใจ และสุดแสนซาบซึ้ง

พี่อ้วน..ค่ะ

"..กับเรื่องราวดีๆของชีวิต  ที่อยากบอกกล่าวเพื่อนๆค่ะ.."