อาร์ม

อาร์ม
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
Usernamearphawan_s
สมาชิกเลขที่68380
เป็นสมาชิกเมื่อ
เข้าระบบเมื่อ
ติดตาม{{ kv.owner.followee_count }}
ผู้ติดตาม{{ kv.owner.follower_count }}
สมุด{{ kv.user_statistic.blogs }}
บันทึก{{ kv.user_statistic.posts }}
อนุทิน{{ kv.user_statistic.journal_entries }}
ไฟล์{{ kv.user_statistic.files }}
ความเห็น{{ kv.user_statistic.comments }}
ดอกไม้{{ kv.user_statistic.given_votes }}
คำถาม คำตอบ
แพลนเน็ต
ประวัติย่อ

ประวัติการศึกษา   

  • ประถมศึกษา - มัธยมศึกษา โรงเรียนธิดานุเคราะห์ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา
  • อุดมศึกษา  เกรียตินิยมอันดับ 2 ศิลปศาสตร์บัณฑิต คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่

ประวัติกิจกรรม

  • อนุกรรมการสโมสรนักศึกษา คณะศิลปศาตร์ ม.สงขลานครินทร์ ปี 2548
  • สโมสรนักศึกษา คณะศิลปศาตร์ ม.สงขลานครินทร์ ปี 2549
  • ผู้นำสันทนาการมหาวิทยาลัย ปี 2549-2550
  • ผู้นำสันทนาการคณะศิลปศาตร์ ปี 2549-2551
  • ผู้รับผิดชอบโครงการศิลปศาตร์สัมพันธ์แบ่งปันสู่น้องชาวไทยใหม่ จ.ภูเก็ต ปี 2549

การทำงาน 

  • เริ่มเข้าทำงานที่ UsableLabs ในตำแหน่งผู้ดูแลชุมชนออนไลน์เว็บไซต์ Learners.in.th และ GotoKnow.org ตั้งแต่ 16 มีนาคม 2552 - 25 มีนาคม 2554 เป็นเวลา 2 ปี 8 วัน
  • 1 เมษายน 2554 เริ่มงานที่ Wong Honda ตำแหน่งการตลาด ดูแลกิจกรรมส่งเสริมการขาย และกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า
  • ฟังเสียงใจตัวเองกลับเข้ามาดูแลชุมชนอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม 2554
  • เดินตามเส้นทางที่เลือกอีกครั้งกับ บ.GrandPlanet ในเดือนสิงหาคม 2554

ฉันคือใคร ???

 ฉันเป็นลูกสาวคนโตของครอบครัว ตั้งแต่จำความได้ก็มีพ่อ แม่ อาม่า และอากง ที่คอยดูแลตอนที่พ่อกับแม่ทำงาน อาม่าชอบพาไปเดินเล่น ป้อนข้าวให้กินตั้งแต่เด็กๆ จากนั้นไม่นานก็มีน้องชายตัวแสบอีกหนึ่งคนมาอยู่ด้วยกัน ครอบครัวขนาดกลางๆที่มีความรักและความอบอุ่น ได้ยินเสียงทะเลาะกันบ้างของอากง อาม่าก็ทำให้ยิ้มได้ทุกครั้ง เกิดมาท่ามกลางครอบครัวคนจีนแต้่จิ๋วจึงสามารถพูดจีนแต้จิ๋วได้ แต่เขียนไม่เป็นเพราะไม่เคยเรียนภาษาจีน ถูกส่งไปเรียนโรงเรียนเอกชนตั้งแต่เด็กๆที่โรงเรียนพูดภาษากลาง ที่บ้านพูดภาษาจีนและภาษากลางจึงพูดใต้ไม่เป็น ฟังใต้พอได้ 

เมื่อโตขึ้นพ่อแม่คาดหวังว่าจะให้ลูกเรียนหนังสือเก่งๆ แต่ดันสอบได้ที่เกือบท้ายๆของห้อง พ่อกับแม่บอกทุกครั้งว่าไม่เป็นไรเอาใหม่ละกัน เป็นอย่างนี้มาจนถึงมัธยมปลาย เริ่มคิดได้ว่าต้องตั้งใจเรียนเข้ามหาวิทยาลัยดังนั้นตอนม.5 จึงสอบได้ที่ 4 ของห้อง สอบเข้ามาหาวิทยาลัยติดและตั้งใจเรียน คว้าเกรียตินิยมอันดับ 2 มาให้พ่อกับแม่ภูมิใจ แต่เสียดายที่อากง อาม่าไม่ได้อยู่จนฉันรับปริญญา

ชีวิตการทำงานเริ่มต้นหลังเรียนจบได้ 15 วัน เป็นเวลาที่รวดเร็วจนตั้งตัวไม่ติด ถึงเวลาที่ต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเองแล้วและต้องทำให้ดีที่สุด เริ่มงานที่ UsableLabs ด้วยตำแหน่งดูแลชุมชนออนไลน์ แอบงงแต่แรกว่าต้องทำอะไรเพราะไม่เคยได้ยินมาก่อน โชคดีของฉันที่อาจารย์ธวัชชัยและอาจารย์จันทวรรณให้โอกาสในการทำงานและเรียนรู้ และก็ไม่ผิดหวังจริงๆฉันบอกได้คำเดียวว่า 1 ปีให้หลังหลังจากที่ทำงานนี้ฉันรักงานนี้เข้าอย่างจัง แต่ความแน่นอนคือความไม่แน่นอนเมื่อครบสัญญากับ สสส.แล้ว พวกเราก็ต้องแยกย้ายกันเติบโตต่อไป

ฉันได้มีโอกาสเริ่มงานด้านการตลาดที่วอง ฮอนด้า เป็นตำแหน่งที่เค้าเพิ่งตั้ง มีเพียงฉันแค่คนเดียวที่ทำตำแหน่งนี้ คิดในใจว่าฉันคนเดียวหรอ ฉันจะไหวหรือนี่ ฉันเริ่มศึกษาองค์กรระหว่างที่ยังไม่มีกิจกรรมทางการตลาด และศึกษาเรื่องการคตลาดหลายๆเรื่อง แนวทางการทำงาน และทุกวันฉันจะเข้า GotoKnow เพื่อมาอ่านบันทึก มาดูคอมเม้นต์ด้วยความคิดถึง และทำให้ฉันคิดต่อไปว่าฉันจะกลับไปทำงานทางด้าน Online community อีกครั้ง ฉันชอบในการ support user สร้างการปฎิสัมพันธ์ ชอบเห็นการเติบโตของเว็บไซต์ ชอบที่จะขับเคลื่อนบทความดีดีสู่สังคม และณ วันนี้ถ้าฉันได้เลือกอีกครั้งฉันจะเลือก และถ้าเป็นโอกาสของฉันจริงๆ ฉันจะทำให้ดีที่สุด

บางทีชีวิตอาจไม่ได้เป็นดังที่เราหวังและตั้งใจก็ได้ ฉันอยู่บนทางที่ฉันรักที่ฉันชอบแต่ในเมื่อสภาวะแวดล้อมหลายๆอย่างไม่ได้เอื้ออำนวยเลย ฉันต้องจำใจเดินจากมา ฉันต้องเดินต่อไปยังสถานที่ใหม่ซึ่งฉันเองก็ตอบไม่ได้ว่าชีวิตหลังจากนี้เป็นอย่างไร