นับว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความทรงจำ ที่ได้พบปะสนทนาแบบสบาย ๆ กันเองกับพี่นุชและคุณเอก ที่บ้านริมน้ำป่าสัก อยุธยา เมื่อวันที่ี 12 สิงหาคม 2552 ที่ผ่านมา เพื่อหารือการทำงานเป็นทีมโครงการ "Humanized Educare" ซึ่งคงไม่ผิดนัก หากจะเรียกว่าพรหมลิขิต ดังคำและเสียงเพลงที่พรรณาความรู้สึกที่สะท้อนได้ดีถึงการพบกันในครั้งนี้ ตามบันทึกที่งดงามของคุณเอก “อีกสักครั้งที่ริมน้ำป่าสัก "วันนี้ดีจังเลย"” เชื่อว่ากัลยาณมิตรหลายท่านคงแวะไปอ่านและชมกันแล้ว
สำหรับศิลา ขออนุญาตโรแมนติคบ้าง นำเสนอเพลงบรรเลงประกอบที่มีชื่อว่า You Light Up My life พร้อมภาพที่บันทึกไว้จากกล้องธรรมดา Cannon Digital IXUS 80 IS
ภาพแรกขอเสนอภาพตากล้องที่มีจิตวิญญาณถ่ายภาพแรงกล้า

บรรยากาศโดยรอบ สร้างความรู้สึกที่สงบ ร่มรื่น และเย็นใจ
ภาพริมน้ำป่าสัก
เชื่อไหมคะ เมื่อได้มาอยู่ที่นี้ รู้สึกว่า “ไร้กาลเวลา”
ภาพบ้านที่มีลักษณะงดงาม โบราณ เหมือนอยู่ในกรุงเก่า
ภายในบ้าน เรียบง่าย มีเสน่ห์
มุมสบายของพี่นุช
บันไดขึ้นลง เงาแห่งความสุข
---------------------------------------------
ขอบพระคุณพี่นุชมากค่ะที่เปิดประตู เปิดครัวต้อนรับแขกผู้มาเยือน
จนอิ่มท้อง พุงกาง และเปิดหัวใจ ให้ความรู้สึกเมตตาและอบอุ่นแก่
กัลยาณมิตรทุกคนที่อยู่รอบตัว สังเกตได้จากชุมชนในละแวกที่รู้จัก
พี่นุชกันทุกบ้าน เมื่อเราเข้าไปสอบถามเส้นทางเพื่อยืนยันความมั่นใจ
------------------------------------
ขอบพระคุณคุณเอกที่เป็นผู้กำหนดเส้นทางเดินให้มาบรรจบพบกัน เสมือน
พรหมลิขิต ให้ผู้ที่อยู่ต่างวิถีชีวิต มาร่วมทำงานกันด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยพลังศรัทธา พัฒนาจิตตนและคนอื่น
----------------------------------------
ขอบพระคุณ G2K และกัลยาณมิตรทุกท่านใน G2K ที่ร่วมกันสร้างสรรค์สังคมจากจินตนาการแห่งโลกเสมือนสู่การปฏิบัติในโลกแห่งความเป็นจริง
"เปิดใจเรียนรู้"
นำไปสู่
"การทำงานด้วยหัวใจเบิกบาน คือพลังงานสร้างสรรค์สังคม"
You Light Up My Life
---------------------------------------
ผู้มีจิตกุศล คือผู้เปี่ยมด้วยทาน บารมี
สงบร่มเย็น น่าอยู่มากครับ คนโบราณเขาว่า ตกฟากดี มีวาสนา ฟ้าบันดาล ขอให้มีความสุขครับ
ขอบพระคุณท่านอาจารย์ศิลา นพลักษณ์ ๙ เป็นอย่างมากที่นำชมบ้านอาจารย์นุช ครับ ;) ...
นพลักษณ์นอกกรอบ ๑๐ อย่างผม ไม่ทราบว่า เมื่อไหร่จะได้ไปเยือนบ้าง คงอีกนาน (แสนนาน)
ป.ล. ผมว่า ตากล้องภาพแรก ยังเห่อกล้องอยู่ไม่หายครับ อิ อิ
ดีใจที่คุณศิลาได้พบคุณพี่นุชและคุณเอกค่ะ ดีจังเลย แวะมาทักทายด้วยความคิดถึงค่ะ ช่วงนี้ดาวลูกไก่เข้าๆ ออกๆ ไม่ได้เขียนบันทึกใหม่ๆ เลย (อยากเขียนมากนะคะ)
"การทำงานด้วยหัวใจเบิกบาน คือพลังงานสร้างสรรค์สังคม"
You (Two) Light Up My Life
สวยจัง อาหารที่ทานเห็นบอกว่า สวยและอร่อยด้วย
เคยไปเยี่ยมอาจารย์ยุวนุชรั้งหนึ่ง เมื่อเม.ย ปีที่แล้ว ก็ยังประทับใจเช่นกันค่ะ ยังน่าประทับใจเหมือนเดิมค่ะ
สวัสดีค่ะ อ่านบันทึกนี้แล้วรู้สึกดีจังเลย อบอุ่น...
การที่เราเจอคอเดียวกัน คงจะคุยได้ไม่รู้เบื่อ...บรรยากาศสวยงาม สงบ...และมีเอกลักษณ์....
ต้องบอกว่าเป็นบุญวาสนา....ที่มาเจอกันค่ะ....
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะพี่หญิงกลาง
เห็นภาพในบันทึกหนุ่มโรไม่เห็นภาพพี่หญิงกลางเลยตามมาชมในบันทีกพี่ไงค่ะ
ภาพงามได้มุมแปลกตา ชอบภาพผนังโบๆ เหมือนย้อนยุค และภาพกรอบหน้าต่างมุมสูง ชอบมากๆ ค่ะ
อยากเห็นภาพคู่ของพี่ศิลาณีและพี่นุชสุดสวาท ของน้องค่ะ
มีความสุขในวันพักผ่อนนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ไม่มีอำนาจอะไรที่จะยิ่งใหญ่เท่าอำนาจแห่งใจ ไม่มีพลังอะไรที่จะยิ่งใหญ่เท่าพลังแห่่งใจ สู้ ๆ นะจ๊ะ .....
สวัสดีครับ อ.ศิลา
ก่อนอื่นต้องขอบคุณสำหรับ การเเลกเปลี่ยน รวมไปถึงมิตรภาพ คำขอบคุณนี้รวมไปถึงคุณวิญญาณเสรีด้วยนะครับ
ช่วงนี้ผมอุตลุดกับงานเข้าพอสมควรครับ แต่มาอ่านบันทึกของ อ.ศิลา ก็มีความสุขครับ มีภาพตากล้องขี้เห่อคนหนึ่งตอนค้นของบันทึกด้วย เขาคนนี้เห่อไม่หยุดเลยครับ เลยเอาผลงานที่ถ่ายตามภาพนั้นมาให้ชมด้วย อิ่มหนำดีจริงๆครับ
นี่คือผลงานครับ
ทั้งหมดคงเป็น "พรหมลิขิต"จริงๆนะครับ ดังนั้น กิจกรรม การงานใดก็ตามที่เราจะได้ร่วมกันในอนาคตขอให้มีความสุข เบิกบาน และยังประโยชน์ให้กับคนในสังคมไปพร้อมๆกันด้วยครับ
ขอบคุณครับ
เอก - จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
อ.Wasawat Deemarn เรื่องของเรื่องก็คือ ...ความเห่อยังไม่เสื่อมคลายครับ :)
คุณpoo ครับ หนุ่มโร นี่คงไม่ใช่ พุงโร ใช่ไหมครับ ??
ง่าย งาม เรียบง่าย ไร้กาลเวลา
ขอบคุณสำหรับรูปสวยๆจากคุณเอกและพี่ศิลานะครับ
ขอบคุณสำำหรับเรื่องเล่าจากคุณเอก พี่นุช พี่ศิลาครับ
การพบปะกัน ไม่น่าจะใช่ความบังเอิญนะครับ
อาจจะเคยธรรมกรรมดีร่วมกันมาก็ได้นะครับ
เห็นคุณ Phornphon มาเยี่ยม เมื่อวานนั่งคุยกับ mr.direct พาดพิงถึงอยู่เลยครับ หากมีโอกาสผ่านมาทางมหิดล ก็เเวะได้นะครับ :)
จะเลี้ยงกาแฟครับ
สวัสดีค่ะพี่ศิลา..
ชมบรรยากาศภาพสวยๆพร้อมเพลงประกอบแล้ว เหมือนไร้กาลเวลาจริงๆค่ะ สงบดีจัง..^_^..
เห็นพี่หญิงไปทิ้งเสน่ห์ไว้ในบันทึกปู เข้ามาดูบันทึกนี้คิดว่าจะได้เจอะกับพี่หญิงกลางคนดี ... มาเห็นภาพดอกไม้สีเหลืองกระจุ๋มกระจิ๋มของหนุ่มโรฯ ... ได้ชมภาพโดนใจนี้อีกครั้งก่อนนอน อยากบอกว่า ชอบมาก นับได้ครบ ๑๙ ดอกเล็กใน ๑ ช่อ ...
พี่หญิงจ๋า นอนหลับฝันดีนะคะ ...
คุณเอกค่ะ ๕ ๕ ... หนุ่มโร แล้วแต่จะคิดเด้อค่ะ :)
แอบมาลองนับดอกผักชีกับคุณ poo มั้งครับ อืมม ๑๙ ดอกจริง ๆ ด้วยครับ ... คุณ poo ช่างเป็นคนละเอียดจริง ๆ แฮะ 555