ความแตกต่างของศักยภาพแต่ละคนนั้นมันมีไม่เท่ากัน และแตกต่างกันคนละด้าน

สามอาทิตย์มานี้นั่งตรวจงานหลายชิ้นมากครับแต่ละงานก็ต้องใช้เวลาครับแต่สิ่งหนึ่งที่ได้รับคือองค์ความรู้ที่หลากหลายจากการได้อ่านงานต่างๆเหล่านั้น (อัลฮัมดุลิลละฮฺ) ล่าสุดต้องอ่านงานประกวดเรียงความ "รักแม่" ของนักศึกษา ม.อ.ปัตตานี อ่านไปก็ซึ้งไปครับเพราะงานที่ได้อ่านนั้นสะท้อนภาพความใสบริสุทธิ์ที่กลั่นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ แต่สิ่งที่ท้าทายยิ่งกว่าคืองานวิจัยทางธุกิจโครงการสามเหลี่ยมเศรษฐกิจ กรณีศึกษาโรงงานไม้แปรรูปที่ สุไหงโกลก จ.นราธิวาส ที่ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ท่ามกลางสถานการณ์ งานวิจัยชิ้นนี้อ่านแล้วน่าสนใจครับ (รำพึงรำพัน) มามากแล้วครับ...อิอิ

 วันนี้มีเรื่องมาให้ขบคิดอีกแล้วครับ วันก่อนในงานสัมมนาการสอนบูรณาการกับอิสลาม ติดใจภาพนี้ครับที่ท่านคณบดี (ดร.สุกรี หลังปูเต๊ะ) ให้ข้อคิดไว้ท่านมองยังไงครับ แต่สำหรับผมแล้วผมมองว่า "ศักยภาพที่เรามีนอกเหนือจากที่เราเห็นและทำได้ คือ ศักยภาพของมิติที่พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงรับรู้ แค่วันนี้เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด และท่านก็ทิ้งท้ายไว้น่าคิดว่า...กลัวอย่างเดียว กลัวว่าเราจะเป็นสิงห์โตแล้วทำหน้าที่แค่เพียงแมวตัวหนึ่งมากกว่า น่าคิดนะครับถ้าคนเราเป็นแบบนี้ (วัลลอฮฺอะลัม)