ตามปกติเลิกเรียนแล้ว พวกเราจะมารวมกันอยู่ที่อาคารสีเขียว  คุยกันและร่ำลากันกลับบ้านพร้อม ๆ กันเสมอ  แต่ปีการศึกษานี้กิจกรรมนี้ยังมีอยู่  แต่น้อยมากที่จะเจอกันทุกคน  เพราะกิจกรรมของพวกเรามีมากมาย  และพวกเราก็กลับบ้านเย็นกันทุกวันคือหลังจากเลิกเรียนแล้วประมาณ ๒-๓ ชั่วโมงจึงจะกลับ

        วันนี้หลังเลิกเรียน   ผู้นำนักเรียนธรรมาภิบาล  มาเชิญให้ฉันไปร่วมประชุม ได้แก่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ - ๒ ร่วมกับคณะผู้นำนักเรียนธรรมาภิบาล  ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓  และมีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ ที่เหลือทั้งหมดร่วมประชุมด้วย  เพราะเป็นพรรคฝ่ายค้าน

         การประชุมก็เข้มข้นดี  นัดนี้เป็นเรื่องภายในโรงเรียน ปัญหาต่าง ๆที่เสนอมานักเรียนพร้อมใจกันว่าปัญหาทุกอย่างแก้ได้ทั้งหมด เพราะตัวปัญหาส่วนใหญ่คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ ซึ่งนักเรียนคนที่ทำตัวเป็นปัญหาได้ยอมรับ โดยจะแก้ที่ตัวเองก่อน และจะทำตัวเป็นแบบอย่างแก่น้อง ๆ ส่วนตัวแทนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ และ ๒ จะนำปัญหาเหล่านี้ไปประชุมกับนักเรียนในห้องเรียนของตนเองและช่วยกันป้องกันแก้ไข 

         เลิกประชุมเวลา ๑๗.๔๐ น.  นักเรียนสนุกสนาน ดูท่าทางไม่เบื่อหน่าย นักเรียนหลายคนบ้านไกลมาก  เพราะอยู่ต่างตำบลข้ามมาเรียนที่โรงเรียนนี้  รถที่มารับส่งนักเรียนไม่ยอมรอ  คุณครูที่โรงเรียนจึงนำนักเรียนเหล่านี้ไปส่งถึงบ้าน  เมื่อเดินลงมาด้านล่าง  ครูแต่ท่านยังอยู่ในห้องเรียนของตนเอง  

         ฉันกลับบ้านพร้อมกัน ๓ คน ออกจากโรงเรียนเวลา ๑๘.๑๐ น. ก่อนออกจากโรงเรียนพวกเราก็ร่ำลากัน และลาผู้อำนวยการโรงเรียน  ผู้อำนวยการฯ บอกว่า..."พวกเรานี่ทุ่มเทกันมาก ๆ นะ  มีใครมารู้กับเราไหมนี่" สำหรับคุณครูท่านอื่น ๆ ก็คงดีใจและมีกำลังใจกับคำพูดของผู้อำนวยการ แต่ฉันไม่รู้สึกอะไร แต่อยากให้ทุกคนได้ยินทั่วถึงกัน พวกเราขับรถกลับบ้านก็เปิดเพลงฟังลั่นรถ  ถามไถ่และให้กำลังใจกันหิวไหม เหนื่อยไหม ... "เพิ่งรู้ตัว...ว่าพวกเราทุ่มเท"

 

Friends18.com Orkut MySpace Hi5 Scrap Images