สัปดาห์ที่ผ่านมาฉันอ่านบันทึกของคุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ไม่ได้มีความรู้เกี่ยวเรื่องของ ซาเทียร์ มากนัก  แต่เพลงน่าสนใจจึงเปิดฟังเบา ๆ ที่ห้องเรียน  เด็ก  เดินผ่านห้องเรียนจะหยุดฟัง  วันต่อมาเด็ก ๆ มีความสนใจอยากจะฟัง อยากจะร้องเพลงมากขึ้น  จึงได้เปิดให้ฟัง  พวกเขาร้องเพลงคลอตามไปไม่กี่เที่ยวก็จำได้  หลายคนบอกว่าชอบท่อนที่ ๒

    ครูภาษาไทยให้ความสนใจมากเช่นกัน  มีกิจกรรมให้เด็กวาดภาพ  ระบายสีตามความหมายของเพลงทีละ ๑ บรรทัด  เป็นงานกลุ่ม ๆละ ๔-๕ คน ถ้างานของเด็กเรียบร้อยคุณครูภาษาไทยคงมีนำเสนอในบันทึก

หยุดเวลาเพียงหันมองมาทักทายดอกไม้
จะเร่งจะรีบไปไย ช่วยกันเก็บไว้นาน ๆ
ฝากเอาไปให้ใครต่อใครที่บ้าน
ฝากเรื่องราวไปเล่าขาน ฝากให้บานในใจ


ให้เข้มแข็งเหมือนดังภูเขา
แต่อ่อนเยาว์เหมือนดอกไม้บาน
ให้เข้มแข็ง แต่อ่อนหวาน
ฝากให้บานในใจคน


หยุดเวลาเพียงหันมองมาทักทายดอกไม้
จะเร่งจะรีบไปไย ช่วยกันเก็บไว้นาน ๆ
ฝากเอาไปให้ใครต่อใครที่บ้าน
ฝากให้บานในใจคน

http://gotoknow.org/blog/fortune/276539

       วันนี้ฉันเป็นครูเวร  ปกติพักกลางวันเด็กจะนอนเป็นเวลา ๑๐ นาทีก่อนเรียนในภาคบ่าย  แต่วันนี้เด็กขอนั่งสมาธิแทนการนอน  เด็กโตชั้นมัธยมร้องเพลงนี้ ให้น้อง ๆ นั่งสมาธิ นับว่าเป็นบรรยากาศอีกแบบหนึ่งที่เด็กคิดเอง ช่วยให้กิจกรรมไม่ซ้ำซากจำเจ  สังเกตว่าเด็กที่ร้องเพลงมีความสุขมาก และการเรียนภาษาอังกฤษในตอนบ่ายของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ และ ๓ รู้สึกว่าเรียนรู้กันอย่างมีความสุข ไม่เบื่อหน่าย  และเข้าใจเรื่องที่เรียนกว่าที่แล้ว ๆ มา  ขอขอบพระคุณ....คุณเอกจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ที่มีสิ่งดีมาเผยแพร่ในบันทึก