วิถีทางความคิด...คือ ภารกิจที่เรายังคงเดินร่วมกันบนถนนสายนี้

วันนี้ต้องหยุดภารกิจประจำสัปดาห์หนึ่งวัน คือ การเดินทางไปติวเอนท์ให้แก่น้องๆเยาวชนในพื้นที่อำเภอยะหา ร.ร. สุขสวัสดิ์วิทยา เนื่องจากต้องต้อนรับแขกผู้มาเยือนจากต่างถิ่นที่เคยเรียนรู้และสัมผัสถิ่นปัตตานีมาพร้อมกับผม (อ๋อ...ตอนนี้เป็นเขยชาวนราธิวาสไปแล้วครับ อิอิ)

       คนที่ผมกำลังพูดถึงไม่ใช่ใครที่ไหนครับเป็นเพื่อนสมัยเรียนปริญญาตรีด้วยกันที่ ม.อ.ตานี หนุ่มน้อยหน้ามนชนกรุงเทพฯ ตอนนี้ไปเป็นอาจารย์พิเศษสอนภาษามลายู โครงการเอชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา คณะศิลปศาสตร์ฯ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ข่าวว่าแค่ไปเป็นอาจารย์ได้เดือนกว่าๆก็ทำเอานักศึกษาพากันติดกันตรึมประมาณว่า ๓ ชั่วโมงหมดแล้วอยากเรียนต่อ ฮ่าๆๆ ก็อาจารย์ออกจะหนุ่มน้อยหน้าตาดีแถมฝีปากกล้า เนื้อหาวิชาลุ่มลึกซะขนาดนั้น อิอิ สนับสนุนเพื่อนเต็มที่ครับงานนี้

      มาถึงไม่พูดพร่ำทำเพลงตามประสาคนสนิทชิดเชื้อไม่ทันได้ทำภารกิจอะไร เจอกันปุ๊บก็คุยกันออกรสชาต เสมือนว่าไม่ได้เจอกันนานทั้งที่เพิ่งจะไม่เจอกันก็ประมาณ ๓ เดือนเอง งานนี้วงสนทนาในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เปลี่ยนไปครับ จากเดิมที่คุยแต่เรื่อง(ไร้) สาระ มารอบนี้ความเป็นวิชาการคงมีอยู่เต็มตัวมากขึ้นเนื้อหาที่คุยเลยออกแนววิชาการๆๆ ก็ได้แลกเปลี่ยนพูดคุยกันหลายเรื่อง ถามว่าจะมากี่วันท่าน(ให้เกียรติเพื่อนหน่อย) บอกว่าคงจะสักอาทิตย์แต่จะขอนอนค้างที่นี่แค่คืนเดียวพรุ่งนี้ก็จะไปนราธิวาสกับภรรยาแล้วและจะเลยไปที่ UM มาเลเซียต่อเพื่อทำเรื่องสำเร็จการศึกษา (เข้าใจและอิจฉาเล็กน้อยคนมีครอบครัว อิอิ รู้ตัวล่วงหน้าโดนแซวอีกแน่ ฮ่าๆ)

      คุยไปคุยมาสิ่งหนึ่งที่ยังคงชัดในเพื่อนที่เคยรู้จัก คือ วิถีทางความคิดที่จะโลดแล่นอยู่บนถนนของการศึกษาที่พวกเราเคยสัญญากันว่าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเพราะตอนนี้เพื่อนสมัยเรียนที่สนิทกันเคยพักอาศัยด้วยกันต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปตามความถนัดในมหาวิทยาลัยต่างๆ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ) มีเพียงผมที่ยังโลดแล่นบนถนนในแทบภาคใต้อยู่คนเดียว (เสียวหลังเหมือนกัน อิอิ)

       เคยคุยกันว่าสิ่งหนึ่งที่พวกเราถนัดที่สุดและคงทำได้ดีมากกว่าที่จะประกอบอาชีพอื่น คือ การสอน  ถือว่าเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับครู ที่สำคัญเพื่อเดินตามแนวทางของท่านศาสดา

        ท่านนบีมุฮัมมัด ได้กล่าวไว้ว่า ..

إنما بعثت معلماً

(แท้จริงฉันถูกส่งมาเป็นครู)

ขอบคุณข้อมูลจาก IBM ครูปอเนาะ ของเราจากบันทึก ( http://gotoknow.org/blog/tarbiah/272732 )

       และเราก็คิดว่าเราจะทำหน้าที่นี้ต่อไปส่วนจะเป็นสนามใดนั้นไม่ขอเกี่ยงครับ อิอิ ผมเองก็อยากลองสนามใหม่ๆบ้างครับ ว่าแต่ไม่รู้ตอนนี้ทางมหาวิทยาลัยของเราจะยินดีรับเพื่อนของผมไหม๊หากเขาคิดจะลองสนามใหม่ๆในพื้นที่นี้บ้าง อิอิ