โปรดให้กำลังใจกับการรอคอยของผู้คน
บางทีอาจไม่จำเป็นต้องหยั่งถามว่า-
เขากำลังรอคอยอะไร...
และนั่นก็ไม่จำเป็นต้องหยั่งคิดว่า-
การรอคอยนั้น
เป็นเพียงการรอคอยอันเลื่อนลอย
หรือเป็นรอคอยอันแตะต้องและสัมผัสได้
เพราะบางที
ใครบางคนก็อยู่ได้ด้วยการรอคอย...
และการรอคอยนั่นแหละ
คือแรงพลังที่หนุนนำให้ชีวิตของเขายังคงไม่แตกดับไปจากชะตาชีวิต
สวัสดีคะ
เอ ที่ตรงนี้คุ้นๆ เหมือเคยเห็นน้องดิน มาเที่ยวเล่นอยู่เหรอเปล่าคะ
ตามมาเก็บเกี่ยวเรื่องราวและข้อคิดดีๆครับ
http://gotoknow.org/blog/fuad1011/268884 แนะนำครับอาจารย์แผ่นดินน่าจะให้ข้อคิดเห็นได้ดีครับ
ขอเป็นกำลังใจสำหรับการทำงานครับ
สวัสดีค่ะ
ง่ายๆสั้นแต่ได้ใจความค่ะ
ขอรอคอยด้วยคนค่ะ...
เอาดอกไม้มาเติมพลังใจ พลังชีวิตค่ะ
ใครบางคนก็อยู่ได้ด้วยการรอคอย...
และการรอคอยนั่นแหละ คือแรงพลังที่หนุนนำให้ชีวิตของเขายังคงไม่แตกดับไปจากชะตาชีวิต
อ่านแล้วมีพลัง จริงๆค่ะคุณแผ่นดิน
... ความฝัน ความหวัง รอคอย โอกาส ไขว่คว้า
... มุ่งมั่น ทุ่มเท เต็มที่ ยอมรับ ภาคภูมิ ...
ภาพงามมากๆ ค่ะ ชอบ ๆ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
*** ใครบางคนก็อยู่ได้ด้วยการรอคอย...
*** คอยดูสิ่งที่สูญเสียไป...อยากรู้ว่าน่ำเสียดาย...หรื่อโชคดี ค่ะ
*** แต่ถ้าไม่คอย....ทำปัจจุบันให้เป็นสุข...จะได้ไม่เสียแวลาคอย..มากเกินไปนะคะ
เขียนได้ดีเหลือเกินกับคำว่า "การรอคอยของผู้คน"
สั้นแต่กินความกว้างซึมลึกในทิศทางที่จะจินตนาการทอดไกลจนไปถึง
เขียนให้คนคิดต่อจากรอยเดิมชีวิตของใครของมัน
สื่อความหมายชัดเจนกับการรอ รอสิ่งที่หวังอยู่ในใจ...ยามนั้น
สวัสดีคะ คุณแผ่นดิน
การรอคอย...
มีความหมายเกินกว่าจะหาเหตุผล
รอ หวัง ขวน ขวาย คว้า ก้าว เดิน พบ...
หวังว่าคงสบายดีนะคะ
---^.^---
สวัสดีครับ...คุณก้ามปู
น้องดินเคยผ่านในเส้นทางนี้ครับ... พักนี้ท่องเที่ยวแถวอีสานเริ่มมีชีวิตชีวามากขึ้น
ภาพนี้ ผมบันทึกในระยะไกล แทบจะเรียกว่าไกลมาก...
แต่ที่ชัดเจนในความรู้สึกก็คือชายคนหนึ่งในวัยล่วงเกือบๆ จะเจฌ็ดสิบปี กำลังนั่งพักในขนำ..
ผมมองว่า กำลังพักเอาแรง..และนั่นอาจหมายถึงการรอคอยอะไรสักอย่าง..ซึ่งเป็นได้ทั้ง รอความอุดมสมบูรณ์ของข้าวกล้า..รอการมาของเรี่ยวแรงจากลุกๆ หลาน-ก็เป็นได้...กระมัง ครับ
สวัสดีครับ เสียงเล็กๆ
เพิ่งมีเวลาได้เข้ามาบล็อกนะครับ วันนี้ทั้งวันขลุกอยู่กับการอ่านต้นฉบับหนังสือ-อ่านมาหลายรอบแล้วครับ พรุ่งนี้ยังต้องลุยงานตั้งแต่ตอนตี 5...
ชีวิตเป็นเช่นนี้แหละครับ, สนุกและท้าทาย น่าดู
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ...พี่แดง
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจนะครับ..
บางที การรอคอย ก็หมายถึงการเดินทางของชีวิตในอีกมิติหนึ่งด้วยเหมือนกัน...
ถึงกระนั้น ชีวิตก็ยังต้องเดินหน้าไปสู่อนาคตเสมอ...ใช่ไหมครับ
สวัสดีครับ..คุณ poo
ผมไม่ใคร่พึงใจกับการต้องพิพากษาการรอคอยของใครว่าเปล่าเปลือง และไร้ค่า...เว้นเสียแต่การได้สัมผัสในเรื่องนั้นอย่างแท้จริง..
บางทีการรอคอย ช่วยให้คนเรายังหยัดสู้กับสิ่งต่างๆ ได้อย่างไม่สิ้นหวัง ถึงแม้บางทีอาจดูไกลห่างเหลือเกิน แต่ขอเพียงการรอคอยนั้นไม่หยุดนิ่งกับการทำสิ่งอื่นๆ ไปพร้อมๆ กัน ผมว่าเดี๋ยวอะไรต่ออะไร ก็ดีขึ้นเอง..
ขอบคุณครับ
ครับ...อ. กิติยา เตชะวรรณวุฒิ
การรอคอยย่อมมีนิยามของมันเองเสมอ แต่ก็แน่นอนครับ การรอคอยในแบบจำนนต่อชีวิตนั้น ก็ดูประหนึ่งจะไม่ช่วยให้ชีวิตก่อเกิดสิ่งอันดีงามได้สักเท่าไหร่...ชีวิตยังต้องอยู่เพื่อวันนี้ -และพรุ่งนี้...
แต่ในภาพนี้ ผมกำลังนึกถึง คนเฒ่าคนแก่แถวๆ ชนบทที่กำลังรอลูกหลานกลับมาช่วยทำนาในฤดูกาลแห่งชีวิต...
ซึ่งในความเป็นจริง ฉากชีวิตเช่นนั้นก็พบเจอกันอย่างมากมายในสังคม ลูกหลานไม่กลับบ้าน แต่ทำดีที่สุดด้วยการส่งเงินมาให้ใช้จ่ายเป็นค่าแรงในการจ้างวานให้ใครๆ มาช่วยลงแรงทำนา...
นั่นคือความจริงที่เป็นจริง..
ครับ-ความฝันของแต่ละคนย่อมมีนิยามของมันเอง และบางทีเราก็ไม่อาจรู้เลยว่า สิ่งที่ใครสักคนคอยรออยู่นั้น คืออะไร..ยิ่งใหญ่..และมีความเป็นไปได้กี่มากน้อย...
แต่ก็ช่างเถอะครับ เราไม่จำเป็นต้องลงรายละเอียดอะไรกับการรอคอยของใครแต่ละคน เพียงให้กำลังใจแก่กันและกัน ก็ถือว่า...เป็นความดีงามของการดำรงชีวิตที่ควรกระทำให้มากที่สุด-
...ขอบคุณครับ...
เรียนน้องแผ่นดิน
พี่สาวคนนี้ขอร่วมฝัน
ถึงการรอคอย คอยใครคนหนึ่งที่นี่ค่ะ
รอคอยเพียงเพื่อให้ความคล้ายๆนั้นกลับมา
และโปรดอย่าถามว่าฉันคอยใคร
เพราะการรอคอยนั้นได้จากฉันไป
แต่ฉันก็จะรอเพียงเพื่อกำลังใจ
ที่เธอให้ไว้ ในความทรงจำ
และมิอาจเลื่อนหายไปจากใจ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
การรอคอยที่มีความหวัง ความสุข....
เป็นกำลังใจให้คนดีๆนะคะ...
สวัสดีครับ อ.สุวัฒน์ กอไพศาล (ไม่มีชื่อกลาง)
ขอบพรคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงครับที่กรุณาให้เกียรติต่อยอดสิ่งดีๆ ให้กับบันทึกของผม...
ผมมองในอีกมุม..แต่ก็จริงเหมือนที่อาจารย์กล่าว ผู้อ่าน หรือผู้เสพ (ศัพท์ทางวรรณกรรม) ย่อมมีสิทธิ์ในการตีความไปตามมุมคิดของแต่ละคน เฉกเช่นที่อาจารย์ฯ กล่าวไว้อย่างน่าฟังว่า
เขียนให้คนคิดต่อจากรอยเดิมชีวิตของใครของมัน
....
โดยส่วนตัวแล้ว ผมเคยนั่งคุยกับคนเฒ่าคนแก่ตามหมู่บ้านชายขอบต่างๆ หลายคนยังรอคอยกับหลายเรื่องของชีวิต บางเรื่องมีความหวังเรืองรอง แต่บางเรื่องก็ยังไกลห่าง มองไม่เห็นรูปร่างความเป็นไปได้ แต่หลายคนก็ไม่สิ้นหวังสำหรับการรอคอยนั้นๆ ..แต่ที่น่าชื่นชมมากเป็นพิเศษก็คือ การรอคอยนั้นๆ ก็หาใช่จำนนและจำยอมกับการสิ้นหวังจนไม่คิดที่จะใช้ชีวิตกับความเป็นปัจจุบันไปพร้อมๆ กัน
ขอบพรคุณอีกครั้ง-นะครับ
สวัสดีครับ...คุณน้องพิมพ์ดีด
ชัดเจนมากครับ.กับนิยามที่นำมาเติมในบันทึกนี้
รอ หวัง ขวน ขวาย คว้า ก้าว เดิน พบ.
อย่าลืมให้กำลังใจกับการรอคอยของเพื่อนมนุษย์กันนะครับ และนั่นก็หมายรวมถึงการชวนให้เขาขยับเดินไปด้วยเช่นกัน หาใช่เฝ้ารอแบบไม่เผชิญกับความจริงที่ยืนเด่นเป็นปัจจุบันของชีวิตในวันนี้
ขอบคุณครับ-ขอบคุณมากๆ ที่แวะมาเยี่ยม
สวัสดีค่ะ
*นำมาฝากค่ะคนรอคอยค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ