คนมีทฤษฎีคำถามแล้วลงมือทำเพื่อหวังผลให้เกิดเป็นจริงนะ

แสงแดดสดใสยามเช้านี้ที่เมืองหาดใหญ่ เมื่อวานมีฝนตกลงมาบางช่วงขณะขับรถอยู่หลังออกไปหากินข้าวเที่ยงแล้วกลับเข้ามอทักษิณอีกครั้งเพราะมีประชุมตอนบ่ายโมงไปแล้ว  ในที่มีคนอยู่กันมาก  การคุยกันให้เข้าใจเป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งในสังคมคนเรา 

 และคำถามก็เป็นสิ่งสำคัญในวงคุย  ผมอาจจะคิดผิดก็ได้นะว่า...

การถามเพื่อต้องการคำตอบตรงจากคนรู้เรื่องนั้น ๆ การอยากรู้นี่ละสำคัญคือว่าถามเอาความจริงกันว่างั้นเถอะ  ไม่ใช่ถามเพื่อลองภูมิ  ถามเพื่อให้ตนเด่นในวงคุย  ถามเพื่อหมั่นไส้  ถามเพื่อหักหน้ากันกลางวงคุย  ถามเพื่ออวดตนว่าข้าเก่งโว้ย 

หรือถามให้วงแตก  ถามแบบสร้างสรรค์  ถามเพื่อต้องการแก้ไขปรับปรุงให้มันดีขึ้น  ถามเพื่อต้องการคำตอบที่ยุติธรรม  ถามเพื่อลองดี  ถามเพราะไม่มีใครถามแบบทะลุกลางปล้อง  ถามหาเรื่องหาเหตุ...อย่าให้เป็นขยะคำถาม ฯลฯ...

ยูมิเองถ้าในวงคุยมีคนถามมากอยู่แล้วมักจะชอบนั่งนิ่ง ๆ ฟังเป็นส่วนใหญ่  ถ้าไม่มีใครถามอาจจะเป็นคนถามนำ  เพื่อให้วงคุยมันเดินไปได้  หรือชอบถามเอาความรู้นะ  เพราะยิ่งศึกษาเรียนรู้มากเท่าใดยิ่งมองเห็นตนเองรู้น้อยลงไปคือที่ว่ารู้พอเอาเข้าจริงก็ไม่รู้เหมือนกัน...ไม่ใช่หน้าม้านะครับ  อิ อิ อิ 

 ชื่นชมคนที่ถามตนเองว่าทำอย่างนี้  ทำอย่างนั้นได้ไหม..? หรือคนมีทฤษฎีคำถามแล้วลงมือทำเพื่อหวังผลให้เกิดเป็นจริงนะ  อย่างนาย ก. เห็นขยะแล้วไปกู้เงินมา 8 พันบาท  มาลองหัดทำถามตนเองหาความรู้เพื่อจัดการกับขยะที่คนแต่ละคนทิ้ง 

 นาย ก. มองเห็นเป็นเงินทองปลิวว่อนต้องตามเก็บ ณ วันนี้ นาย ก. มี เงิน 200 กว่าล้าน  เพราะเห็นขยะคนทิ้งเป็นเงินทองโดยถามตนเองว่าทำได้ไหม..แล้วลองทำดู เห็นรถขนขยะคือการเห็นเงินทองที่กำลังไปต้องตามไปเก็บเอา

 เขามองเห็นว่าทุกคนทิ้งขยะในแต่ละวันคือการทิ้งเงินวันละ 8 บาทเลยละ คิดดูสิคนในประเทศไทยกี่ล้านคน...นิ่คือถามตนแล้วลงมือทำว่าได้จริงไหม..?