สลึงหนึ่ง หรือ ห้าสิบสตางค์ ก็มีค่าสำหรับยาย

ทุกเดือนอย่างน้อยเดือนละครั้ง ในวันหยุดเสาร์ อาทิตย์   “ แม่ดำ ” (คุณยายอายุ 65 ปี) จะพาหลาน พร้อมกับรถเข็น เข้าไปเก็บขยะในหน่วยทหารพัฒนา  ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากบ้านประมาณ  1  กม.

แม่ดำ ดำเนินชีวิตเช่นเดียวกับพ่อใหญ่ แม่ใหญ่ ชาวอีสานโดยทั่วไป  ลูก ๆจากบ้านไปขายแรงงานในเมือง  แม่ใหญ่ดำ จึงต้องรับภาระเลี้ยงหลาน  2 คน 

       ทุกครั้งไม่ว่าแม่ดำจะไปที่ใด ก็จะถือโอกาสเก็บขยะที่อยู่ตามข้างทางกลับมาที่บ้านเพื่อรวบรวมไว้ขาย  เดี๋ยวนี้ที่ข้างหมู่บ้านมีร้านรับซื้อของเก่าจึงทำให้แม่ดำสะดวกสบายขึ้นมาก

 

                                     ********

      เมื่อปี 2547  หลวงพ่อวัดป่าโพนพระเจ้า จัดตั้งธนาคารหมู่บ้านตามแนวพระราชดำริ  จึงชักชวนแม่ดำให้มาเปิดบัญชีเก็บออมเงิน  จากวันนั้นถึงวันนี้  แม่ดำมีเงินฝาก  6000. บาทเศษ   พร้อมกับเปิดบัญชีฝากให้หลานเมื่อปี 2549   วันนี้บัญชีของหลาน มีเงินฝาก  4000.- บาทเศษ

“ อาตมาคิดว่า ญาติโยมมาทำใส่บาตรทำบุญที่วัดกันเป็นประจำ ก็อยากจะมีกิจกรรมที่เกิดประโยชน์ต่อตัวญาติโยมเองในปัจจุบันบ้าง    นอกจากเรื่องการทำบุญให้ทาน คือการประหยัดอดออมเพื่อประโยชน์ของตัวเองด้วย  เนื่องจากส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ การจะให้เดินทางไปธนาคารในอำเภอต้องขึ้นรถโดยสารก็เป็นเรื่องลำบาก อีกประการหนึ่งการเก็บออมก็เพียงเล็กน้อย 20 – 100 บาท ต่อเดือน จะเก็บไว้ที่บ้านก็ไม่รู้จะเก็บอย่างไรลูกหลานก็คงขอใช้หมด  หากเดือดร้อนจำเป็นจริง ๆ ก็ถอนออกไปแก้ปัญหา ”  

                                     ********

“ บางคนเขาอายที่จะเก็บขยะขาย  ฉันไม่อายหรอก  เงินสลึงหนึ่ง หรือ ห้าสิบสตางค์  ก็มีค่าเหมือนกัน ฉันไม่ดูถูกเงิน... ”  แม่ดำ 

                                            ********