ผมได้รับการติดต่อและแจ้งข่าวจากน้องมะปรางเปรี้ยวเกี่ยวกับงานGotoknow forum ครั้งที่ 1 ตั้งนานแล้ว  แต่ตอนนั้นตามช่วงที่จะจัด  มีงานหลายอย่าง  จึงยังไม่แน่ใจว่าจะเข้าร่วมงานได้หรือไม่  ผ่านไปอีกเป็นเดือน  ด้วยความติดตามจากน้องมะปรางเปรี้ยวอีกเช่นกันในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม  จึงได้ขอให้ทาง UsableLabs ทำหนังสือแจ้งไป   แล้วจะหาทางไปร่วมงาน  (หากมีเหตุอันไม่คาดฝันก็ใช้การลางานไปก็แล้วกัน...อิอิ  อันนี้คิดในใจ)

          และในระหว่างการประสานกับทีมงาน UsableLabs ผมขอเดินทางโดยรถโดยสารประจำทาง  เพราะโดยส่วนตัวแล้วชอบนั่งรถชมวิว และเรียนรู้สิ่งรอบตัวตลอดเส้นทางมากกว่าการประหยัดเวลา  เพราะไหนๆ ก็ไปแล้ว  ถือว่าได้ไปรู้  ได้เห็นวิถีชีวิตของคนตลอดเส้นทาง  ได้แลกเปลี่ยน และพักผ่อนไปพร้อมๆ กัน   ซึ่งในช่วงของการเดินทาง  ผมมักคิดอะไรใหม่ๆ ได้อีกเสมอๆ 

          และอีกประเด็นหนึ่งระหว่างการเดินทางผมจะทานอาหารเหมือนพระเลยครับ คือทานอาหารถึงแค่ช่วงเที่ยงวัน  จากนั้นก็จะดื่มแต่น้ำบ้างเล็กน้อยเท่านั้น  ดังนั้น ทุกครั้งหลังเดินทางน้ำหนักตัวผมจะลดลงเสมอ   มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับระยะทางและเวลาที่ใช้ (งานนี้อดอาหารไปได้ 3 มือครับ คือเย็นวันที่ 23 , 25 และเช้าวันที่ 26 เป็นของแถม)

          ออกจากบ้านตั้งแต่ 8.30 น. ของวันที่ 23 พฤษภาคม  และนั่งรถออกจากจังหวัดกำแพงเพชรประมาณ  9.00 น.  ถึงขนส่งหมอชิตประมาณเกือบบ่ายสามโมงเย็น  จากนั้นนั่งแท็กซี่ไปขนส่งสายใต้ใหม่  ซึ่งที่นี่ก็ยังไม่เคยไปเลยตั้งแต่สร้างใหม่  วาสนาดีอีกเช่นกันคนขับแท็กซี่เกรงว่ารถจะติดเลยพาผมไป (ทางไหนผมก็รู้เหมือนกัน...ฮา) ผ่านสะพานที่เขามักจะมาชุมนุมทางการเมืองเสมอๆ คือ สะพานมัฆวานรังสรรค์ - วิกิพีเดีย เราก็ผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว เพราะเขาหยุดพักกันชั่วคราว(มั้ง) แถมยังพาลัดผ่านให้หวาดเสียวที่หน้า พรรคประชาธิปัตย์ อีก ...อิอิ  จนเกือบสี่โมงเย็นจึงไปถึงสถานีขนส่งสายใต้ใหม่ ค่าแท็กซี่เกือบจะพอๆ กับค่ารถโดยสาร ป.1 จากกำแพงเพชรถึงกรุงเทพฯ เลยทีเดียว  ยังใจดีบอกคนขับแท็กซี่อีกว่าลุงไม่ต้องทอนตังค์นะครับ...   จากนั้นก็ตามมาด้วยการยกมือใหว้ และให้ศีลให้พรจากคุณลุงคนขับแท็กซี่อีกบทใหญ่ๆ  ขอให้เดินทางด้วยความปลอดภัย  แคล้วคลาดจากภยันตราย  ขอให้....ฯลฯ.......สาธุ

          นั่งรอประมาณหนึ่งชั่วโมง ขณะนั้นก็เดินวนดูสินค้าอีกพักใหญ่ๆ (เพราะไม่ได้ซื้อ) ที่ขนส่งสายใต้ใหม่ ดูเผินๆ ก็เหมือนกับห้างสรรพสินค้าทั่วๆ ไป  มีความสะดวกสบายทุกอย่าง  การรอก็ไม่ใช่เรื่องที่ลำบากแต่อย่างใด  ระหว่างรอขึ้นรถก็โทรแจ้งประสานให้น้องมะปรางเปรี้ยวเจ้าเก่าอีกตามเคย เพื่อจะได้ทราบว่าจะไปถึงกี่โมง   จนเมื่อเวลา 17.20 น. (แถมให้อีกนิดหน่อยตามธรรมเนียม) ผมก็นั่งรถทัวเดินทางมุ่งหน้าลงหาดใหญ่ครั้งแรกของชีวิต เพราะยังไม่เคยไปเลย  นี่เป็นครั้งแรกครับ

         รถแวะพักที่ชุมพรประมาณ 5 ทุ่ม  จากนั้นก็หลับๆ ตื่นๆ มารู้สึกตัวอีกครั้งประมาณตี 4  รถแวะที่ขนส่งพัทลุง  ถึงที่นี้จึงรู้ว่าอีกประมาณร้อยกว่ากิโลก็จะถึงหาดใหญ่แล้ว  แจ้งน้องมะปรางไปว่าจะไปถึงตอน 6 โมงเช้า  อิอิ...บอกเผื่อไว้เพราะเกรงใจคนที่จะมารับครับ   ถึงขนส่งหาดใหญ่ประมาณตี 5 ซึ่งก็ถือว่าเดินทางได้เร็วมากผมคิดว่าจะมากกว่า 12 ชั่วโมงเสียอีก

          ก่อน 6 โมง มีหนุ่มสาวสองคนมาทักว่า "พี่วีรยุทธ ใช่ไหมครับ  สวัสดีครับ ผมมารับครับ"  น้อง Nat_Panik และน้อง เก๋น้อย จากUsableLabs นั่นเอง  แวะที่สถานีรถไฟเพื่อรับครอบครัวสุดคะนึงอีกสองคนคือครูอ้อยและพี่สมนึก.........ผมเคยโทรไปแซวมาก่อนหน้านี้แล้วว่าสงสัยงานนี้พี่ท่านทั้งสองคงไปฉลองฮันนี่มูนกันที่หาดใหญ่แน่ๆ...อิอิ ล้อเล่น


แวะรับครูอ้อยและพี่สมนึกที่สถานีรถไฟ

      

       ถึงโรงแรมยังพอได้เห็นสายหมอกและเมืองหาดใหญ่ในช่วงเช้า  บรรยากาศดีมากครับ

          สายๆ เดินออกมาเก็บภาพป้ายที่ทางเข้าโรงแรมที่พัก เพราะตอนเช้าเตรียมกล้องไม่ทัน

          ถนนที่เชื่อมต่อหน้าโรงแรมไม่รู้เหมือนกันว่าชื่ออะไร(หาป้าไม่เจอ)  แต่เห็นหัวเสาไฟมีรูปช้างสวยงามมากเลยเก็บภาพมาฝาก (ที่กระบี่จะเป็นเสือและนกอินทรีย์อยู่บนหัวเสา)

         สัญญาลักษณ์ของโรงแรมที่จัดงาน (ถ่ายจากแก้วน้ำของโรงแรม)

          ก่อนเที่ยงวัน  พี่ชาญวิทย์  นครศรี และหนุ่มร้อยเกาะจากสุราษฎร์ฯ แวะมาที่ห้อง เลยได้มีโอกาสคุยกัน  เพราะเราเป็นเพียง 3 นักส่งเสริมการเกษตรที่มาร่วมงานในครั้งนี้

          เที่ยงวันจึงลงมาทานอาหาร  ได้พบปะทักทายกับคนเขียนบล็อกอีกหลายๆ ท่าน  เห็นการเตรียมงานอย่างไม่รู้เหนื่อยของทีมงานUsableLabs แล้วต้องขอชื่นชม และเอาใจช่วยครับ

          ทีมงาน UsableLabs

 

          ทานอาหารกลางวันกันที่ห้องอาหาร  นั่งทานและคุยกันไป วํกพักมีกลุ่มเสื้อแดงนั่งกันพรึบหลายโต๊ะ...เอ๊ะ หรือว่าเรามาผิดงาน  ....อิอิ  

         ระหว่างทานข้าวครูนงก็เดินทางมาถึงพอดี  จึงได้ทักทายกันเล็กน้อย


ภาพเล็ก(ล่าง) พี่ชาญวิทย์  ผม และ อ.ชายขอบ ที่เป็นมิตรรักแฟนบล็อกกันมาอย่างยาวนาน

          นี่เป็นบันทึกในการเดินทางของผม  ตั้งแต่ออกจากบ้าน(23 พ.ค. 52)  จนถึงครึ่งวันแรกของงาน(24 พ.ค.52) (ก่อนการลงทะเบียน) ครับ  วาสนาพาไปจริงๆ นะครับ  (โปรดติดตามอ่านตอนต่อไป...)

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร.

สิงห์ป่าสัก  28  พ.ค. 2552