ชีวิตที่พอเพียง : ๗๖๑. สุขในสนาม

วันหยุดยาว ๘ – ๑๑ พ.ค. ๕๒ ช่วยให้ผมมีโอกาสนั่งชื่นชมสนามหญ้าหน้าบ้าน ที่ตอนนี้สวยงามเป็นพิเศษ ต้นหญ้ามาเลเซียงามมากโดยไม่ต้องใส่ปุ๋ย เพียงแต่ไม่กวาดใบไม้ ปล่อยให้มันค่อยๆ แทรกตัวลงไปในดิน และถูกย่อยสลายกลายเป็นปุ๋ยธรรมชาติ เสริมด้วยการที่ผมห้ามฉีดยาฆ่าแมลง ทำให้สิ่งมีชีวิตนานาชนิดในดินและที่กอหญ้าทำหน้าที่ของเขาตามธรรมชาติ เมื่อได้ฝนและเสริมด้วยการรดน้ำเมื่อจำเป็น ก็ได้สนามหญ้าที่ให้ความสดชื่นในราคาถูก

ความสดชื่นเพิ่มขึ้นเมื่อจิตสงบอยู่กับปัจจุบัน มองเห็นความเป็นไปของธรรมชาติ และชื่นชมธรรมชาตินั้น

นกอีแพรดบินไล่ผีเสื้อในอากาศ เมื่อโฉบได้ก็เอาลงมีที่พื้นซีเมนต์ ใช้ตีนกดเหยื่อกับพื้น ใช้จงอยปากจิกให้เหยื่อตาย นกกระติ๊ดกำลังทำรังที่พุ่มต้นโมกกลางสวน เขาบินกลับไปกลับมาอย่างเงียบเชียบเพราะผมนั่งอยู่ใกล้ๆ ดูเขาจะกำลังง่วนอยู่กับการไปจิกใบปาล์มแห้งจากต้นปาล์มบอนไซที่อยู่ในกระถาง เอามารองรัง เที่ยวแล้วเที่ยวเล่า นกสวนตัวเล็กจิ๋วที่น่าจะเป็นนกกระจิ๊ดบินเกาะต้นไม้เรี่ยใบหญ้า แล้วถลาลงมาจับอะไรก็ไม่ทราบที่กอหญ้า ทำอยู่หลายครั้งแล้วก็บินหายไป

นกเขาขันมาจากหลากหลายทิศทาง ส่วนใหญ่เป็นกเขาเล็ก หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่านกเขาชะวา สลับกับเสียงนกตีทองและนกเอี้ยง

ที่จริงเมื่อเช้าตอนก่อนตีห้าครึ่ง ผมถูกปลุกด้วยเสียงร้องของนกขมิ้น ที่เห็นตัวยากมาก ได้ยินแต่เสียงทุกวัน แต่ผมก็มีโอกาสได้ถ่ายรูปอย่างใกล้ชิดจากหน้าต่างบ้านเมื่อกว่า ๓ ปีมาแล้ว ดูได้ที่นี่

ต้นปาล์มขนนกมาดากัสการ์ออกดอกช่องาม มีผึ้งมาตอมจำนวนมาก ให้ความงามและสดชื่นไปอีกแบบ

ธรรมชาติเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผู้คนมองข้ามผ่านเลย แต่ผมมีความสุขมากที่ได้อยู่เงียบๆ สัมผัสมัน และรำลึกถึงชีวิตเล็กๆ รอบตัวเรา ที่เป็นระบบนิเวศที่ให้ความสงบสุขร่มเย็นแก่เรา ผมนึกขอบคุณเพื่อนร่วมโลกเหล่านี้ และพยายามเอื้อเฟื้อให้เขาได้ดำรงอยู่และทำหน้าที่ตามธรรมชาติของเขา

วิจารณ์ พานิช
๑๐ พ.ค. ๕๒