เช้าวันนี้ตื่นมาด้วยความตื่นเต้นที่จะได้มาร่วมงานวันเกิด GotoKnow เพื่อนรักเพื่อนเกลอ ศูนย์กลางที่ทำให้เราได้พบปะกับเพื่อนทางจิตวิญญาณมากมายอย่างนึกไม่ถึง จากการไปร่วมงานเมื่อวานที่ได้มหัศจรรย์ใจกับความคุ้นเคยที่มีจากการได้เห็นตัวเป็นๆของใครต่อใครที่เราเคยเพียงได้พบกันผ่านตัวหนังสือเท่านั้น เป็นความยินดีที่น่าแปลกจริงๆ ขอนำภาพบรรยากาศเช้านี้มาทยอยขึ้นเผื่อแผ่ผู้ที่เฝ้าดูอยู่ทางบล็อกค่ะ

G2kforum1

G2kforum2

G2kforum3

G2kforum4

G2kforum5

แถมเล็กน้อยด้วยนายแบบเสื้อสวยๆจาก GotoKnow ค่ะ

G2kforum6

ตอนนี้พี่นุช พิธีกรคนงามของเราได้เริ่มทำหน้าที่แล้ว ต่อด้วยการกล่าวรายงานจากอ.ธวัชชัยของเรา

ต่อด้วย เคล็ดลับ CEO กับ Blog เพื่อองค์กร โดย อธิการฯ ม.อ. ใน GotoKnow Forumท่านเริ่มด้วยการกล่าวชื่นชมกับการเกิดขึ้นและเป็นไปของ GotoKnow และกำลังจะเริ่มเข้าสู่หัวเรื่องที่ท่านจะพูด ชอบที่ท่านจะใช้คำว่า "เล่า" ซึ่งท่านเล่าด้วยว่าได้รับคำแนะนำจากท่านอ.หมอวิจารณ์ ทำให้ท่านรู้สึกง่ายขึ้นที่จะถ่ายทอดเรื่องราวในครั้งนี้

Deantalk

ท่านเล่ายุทธวิธีในการนำเสนอเรื่องราวผ่านบล็อกของท่านในแวดวงชาวม.อ. แสดงให้เห็นว่าท่านพยายามที่จะสื่อสารเรื่องราวไปถึงพวกเราชาวม.อ. โดยท่านใส่ใจในรายละเอียดถึงขนาดที่คำนึงถึงรูปแบบการกระจายข่าวที่ผ่านทางเมล แต่ส่งแค่ลิงค์ว่ามีบันทึกใหม่แล้ว ไม่ใช่ยัดเยียดใส่มาในเมลเลย นอกจากนั้นท่านยังคำนึงถึงว่าบันทึกที่ท่านเขียนไม่ใช่การเขียนเพื่อการโฆษณาประชาสัมพันธ์ตัวเอง แต่เพื่อการสื่อสารโดยตรงถึงชาวม.อ. ฟังแล้วเข้าใจมากๆว่าท่านใส่ใจกับทุกแง่มุมของเสียงสะท้อนจริงๆ

ท่านเล่าให้ฟังถึงวิธีการที่ท่านเตรียมตัวในการเขียนเรื่องราวในแต่ละบันทึก ทำให้เห็นว่าท่านต้องใช้ความพยายามค่อนข้างมากในการที่จะทำให้แต่ละบันทึกสื่อสารสิ่งที่ท่านต้องการ ในแบบที่ไม่รบกวนคนอ่านมากจนเกินไป มีข้อมูลที่ถูกต้องครบถ้วน (ท่านเก็บข้อมูลเรื่องราวจากกองเจ้าของเรื่อง ฯลฯ) และยังพยายามที่จะไม่ให้สิ่งที่เขียนยาวเกินไปมีน้ำมากกว่าเนื้อ (สำหรับตัวเอง บอกได้ว่าเห็นจริงว่า เท่าที่เคยอ่านมา ท่านทำได้เช่นนี้จริงๆ) แต่เรื่องราวที่ท่านเขียนส่วนใหญ่ก็ยังค่อนข้างยาว ท่านก็เข้าใจว่าคนอ่านคงไม่อ่านทุกตัวอักษร แต่ท่านก็ยังคงเขียนเท่าที่คิดว่าจำเป็น (แอบกระซิบว่า ตัวเองเป็นคนหนึ่งที่อ่านทุกตัวอักษรค่ะ เพราะเมื่ออ่านพบว่า ทุกตัวอักษรมีความหมายครั้งหนึ่งแล้ว ครั้งอื่นๆเราก็จะทำได้โดยอัตโนมัติ ทำให้หลายๆครั้งอดที่จะเอาไปถ่ายทอดต่อด้วยไม่ได้ เมื่อได้ฟังท่านในวันนี้ก็เลยยิ่งเข้าใจ บอกได้ว่าเราคนหนึ่งล่ะที่บอกได้ว่าการสื่อสารของท่านนั้นได้ผลอย่างยิ่ง)

ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าท่านให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการสื่อสาร ในทุกวาระโอกาสที่ทำได้ รวมทั้งในยามที่ท่านไปเป็นประธานเปิดงานต่างๆ แม้ในเวลาอันน้อยนิด ท่านก็ใส่ใจว่าจะใช้เวลาดังกล่าวให้เกิดประโยชน์สูงสุดด้วยได้อย่างไร แอบรู้มาจากน้องยามว่า ท่านเป็นอย่างที่ท่านเล่าจริงๆ (สิ่งที่ได้บอกได้ตอนนี้อย่างหนึ่งก็คือ สิ่งที่ท่านเล่ามีคุณค่าลึกๆสำหรับเราตรงที่ ท่านเล่าเบื้องหลังของสิ่งที่เราเห็นและยืนยันสิ่งที่ท่านทำว่าเป็นความตั้งใจแบบใส่ใจจริงๆ)

น่าประทับใจตอนนี้เมื่อท่านเปรียบเทียบว่า ท่านคิดว่าองค์กรของท่านคือครอบครัว ดังนั้นท่านจึงให้ความสำคัญกับการบริหารความรู้สึกของคนในครอบครัว การสื่อสารบนพื้นฐานของความคิดเช่นนี้นี่เองทำให้ผู้รับอย่างเรารู้สึกได้ว่า ท่านทำให้เรารู้สึกว่าองค์กรแห่งนี้คือบ้านของเรา การสื่อสารเพื่อให้ถึงจิตใจของคนทำงานเป็นความสำคัญที่ท่านคำนึงถึงเป็นอย่างยิ่ง

กำลังคิดว่า สิ่งที่ท่านเล่านี้ก็น่าจะได้รับการถ่ายทอดเอาไปให้ผู้บริหารองค์กรต่างๆได้นำไปเป็นข้อคิดปรับใช้ได้ดีทีเดียว มีรายละเอียดมากมายในเรื่องที่ท่านเล่า ที่ทำให้เราเห็นวิสัยทัศน์และยุทธวิธีที่ท่านใช้การสื่อสารเป็นเครื่องมือในการบริหารจัดการคนและองค์กร ถือได้ว่าเป็นการฟังเรื่องเล่ายาวๆที่ไม่น่าเบื่ออีกครั้งหนึ่ง แอบบอกได้ด้วยว่า ครั้งนี้เป็นครั้งที่แปลกกว่าทุกครั้งที่ได้ฟังท่านพูด ที่ได้เห็นความมีชีวิตชีวาของท่านซึ่งปกติเราจะได้เห็นท่านแบบทางการมากๆ เท่านั้น

10:04 น. ชมวิดีทัศน์ Knowledge Divide กันค่ะ เปิดด้วย intro ที่เร้าใจจริงๆ เพลงกระแทกหัวใจจริงๆ แสดงให้เห็นถึง ความเหลื่อมล้ำทางความรู้ และแนวทางในการที่จะแก้ไขเปลี่ยนแปลงสิ่งนี้

ต่อด้วย GotoKnow.org ทำไมถึงเกิดขึ้นและความเป็นมาเป็นไป สังคมสร้างความรู้และต่อยอดอย่างฉันท์มิตร อันนี้ดูแล้วซาบซึ้ง