“ มีคนยืนยันว่า แม่ของประมวลอุ้มท้องมาคลอดที่โรงพยาบาลที่นี่แน่นอน รู้จักทั้งชื่อพ่อและแม่ แต่มันนานมากแล้วไม่รู้ว่าจะไปติดต่อใครได้ ”

 

 

      เมื่อเราเป็นคนดี ทำความดีเสมอๆ สักวันหนึ่งสิ่งที่เรากระทำลงไปนั้น จะตอบแทน ให้เรามีความสุขได้บ้างจริงๆนะ ..เป็นคำพูดที่คุณครูทุกท่านได้พร่ำสอน ลูกศิษย์คนนี้เรื่อยๆมา

       

 

      เคยนำเสนอเรื่องราว  หนึ่งชีวิต ที่เหลืออยู่ .....ลูกศิษย์ที่น่าสงสารของครู และได้ติดตามเรื่องนี้มาตลอดจนกระทั่งลูกศิษย์ของครูชื่อ  ประมวล  ขอสงวนนามสกุลค่ะ ได้วันเดือนปีเกิด โดยใช้  วันที่ 1 เดือน  มกราคม ส่วน พ.ศ.นับย้อนหลังไป3 ปี จากปีที่เข้าเรียนชั้นอนุบาล 1  และได้ไปทำบัตรประจำตัวประชาชนเรียบร้อยแล้ว

 

      เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ก็เนื่องมาจาก เราเป็นเจ้าหน้าที่ทะเบียนของโรงเรียน เมื่อใกล้วันที่นักเรียนจะจบชั้น ประถมศึกษาปีที่  6  จึงต้องตรวจสอบข้อมูลของนักเรียนจากทะเบียนบ้าน กับทะเบียนโรงเรียนให้ตรงกัน   เพื่อออกหลักฐานการเรียนจบชั้นสูงสุดของโรงเรียน  แต่ประมวลมีชื่อในทะเบียนบ้านของโรงเรียน  จึงบอกว่าให้ไปขอเจ้าของบ้านที่อุปการะอยู่ “ ให้นำชื่อของเธอเข้าทะเบียนบ้านให้เรียบร้อยนะ เพื่อความสะดวกที่จะเข้าเรียนต่อในชั้น ม. 1 ” ซึ่งเรารู้จักเป็นการส่วนตัว  อายุรุ่นราวคราวเดียวกันและสนิทสนมเป็นอย่างดี เคยคุยเรื่องของประมวลกันอยู่บ่อยๆเวลาประชุมผู้ปกครอง จึงไม่ต้องไปด้วยตัวเอง

 

       อีกไม่นานเถ้าแก่ใจดี ชื่อว่าป้าแดงของประมวล ก็ไปที่ว่าการอำเภอพร้อมกับสามีเพื่อนำชื่อเข้าทะเบียนบ้าน แต่ทำไม่ได้ ด้วยเหตุผลที่ว่า เด็กคนนี้ไม่มีสูติบัตร ทำบัตรประชาชนได้อย่างเดียว

ทะเบียนบ้านทำไม่ได้  เพราะไม่รู้ว่าเป็นคนไทยแน่นอนหรือไม่ แต่ยังดีเจ้าหน้าที่ให้คำแนะนำมาว่า ลองไปสืบดูเด็กคนนี้เกิดที่ใด

 

       ป้าแดงและสามีก็ทำตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่จากอำเภอ  พอได้คำตอบทั้งสองคนก็กลับไปคุยกันที่โรงเรียนอีก บอกว่า  “ มีคนยืนยันว่า แม่ของประมวลอุ้มท้องมาคลอดที่โรงพยาบาลที่นี่แน่นอน รู้จักทั้งชื่อพ่อและแม่  แต่มันนานมากแล้วไม่รู้ว่าจะไปติดต่อกับใครได้ ”  เราก็เลยโทรศัพท์ไปหาเจ้าหน้าที่ห้องบัตรของโรงพยาบาล   แนะนำตัวเอง..  ตำแหน่ง.. โรงเรียน ..  บอกจุดประสงค์ว่า

"ขอความกรุณาค้นประวัติของนักเรียนให้หน่อยได้ไหมคะ  คาดว่าน่าจะเกิดประมาณ พ.ศ.2539  โดยจะให้ผู้ปกครองไปติดต่อเดี๋ยวนี้เลย  แต่จะค้นให้เมื่อไรก็ได้ค่ะ " ได้รับการตอบรับจากเจ้าหน้าที่ห้องบัตรของโรงพยาบาลอย่างดียิ่ง  ใช้เวลาค้นประวัติที่ห้องคลอดประมาณครึ่งวัน ก็ทราบ วันเดือน ปีเกิด(เกิด พ.ศ. 2537 เข้าเรียนช้าไป 3 ปี )

       

       ประมวลเกิดที่นี่จริง ชื่อ – นามสกุล ของพ่อ แม่ และตัวประมวล ตามที่ป้าแดงไปสอบถาม ตรงกับหลักฐานของโรงพยาบาล แต่พ่อและแม่ไม่มีบัตรปะจำตัวประชาชนจึงไม่รู้ข้อมูลอื่นๆ   สามีของป้าแดงจึงทำเรื่องแจ้งเกิดให้กับประมวลเพื่อนำไปดำเนินการ   ตามขั้นตอนเรื่องทะเบียนราษฎรต่อไป  ซึ่งก็ใช้เวลาประมาณ 1 เดือน กว่าจะมีผู้ไปรับรอง ในที่สุดประมวลจึงมีชื่อในทะเบียนบ้านของป้าแดงในฐานะ ผู้อาศัย เพราะป้าแดงมีลูกชายอยู่แล้ว 1 คน

                                                                                              

                         

        ประมวลเป็นเด็กขยันเรียน มีน้ำใจ ช่วยเหลือครู อาจารย์ และเพื่อนฝูง จึงเป็นที่รักใคร่ของทุกคน  บ้านอยู่ใกล้ๆกับโรงเรียน  ทำงานก่อนไปโรงเรียนทุกวัน วันหยุดช่วยป้าแดงทำงาน ป้าแดงจะเลี้ยงแบบลูกหลาน  ให้เงินเวลาทำงาน  ขึ้นอยู่กับว่าทำมากหรือน้อย เพื่อจะได้มีเงินเก็บ และเรียนรู้ชีวิตแบบตัวคนเดียวไปด้วย วันไหนไม่อยากทำหรือเหนื่อยก็หยุดได้ ไม่บังคับ  โรงเรียนก็มีทุนการศึกษาให้ทุกปีและยังมีเงินที่ได้รับบริจาคมาอีก  ประมวลมีเงินเก็บอยู่มากพอสมควร

 

      

      

                          

 

       

         เมื่อจบชั้นประถมศึกษาปีที่  6ไปแล้ว ประมวลไม่มีโอกาสได้เข้าเรียนในระบบ จึงต้องไปเรียนต่อที่ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนประจำอำเภอ จนจบการศึกษาภาคบังคับ และในช่วงนี้ต้องทำงานทุกอย่าง เพื่อเก็บเงินไปด้วย  จะได้เป็นทุนการศึกษา ป้าแดงจะให้เรียนที่วิทยาลัยการอาชีพ ห่างจากบ้านประมาณ 2 กิโลเมตรเท่านั้นเอง ไม่ต้องไปไกล  เพิ่อให้มีอาชีพและหาเลี้ยงตัวเองเองได้ 

         จากเรื่องราวทั้งหมดนี้ เป็นชีวิตที่เกิดขึ้นกับประมวล เขาไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าพ่อเลย เพราะพ่อเสียตั้งแต่เขาอยู่ในท้องแม่  ต่อมาแม่ก็เสียไปอีกคน  ญาติพี่น้องก็ไม่มีสักคนเดียว ถึงแม้จะมีความสุขอยู่บ้าง แต่มองลึกลงไปในดวงตาก็ยังเห็นความซึมเศร้าปะปนอยู่  เมื่อเริ่มโตมีความคิดมากขึ้น และรับรู้เรื่องราวต่างๆ  ความแตกต่างจากเด็กคนอื่นๆซึ่งเป็นครอบครัวอบอุ่นที่มีพร้อม ทั้งพ่อแม่ลูก ก็คงน้อยใจในชะตาชีวิตตนเองบ้างเป็นธรรมดา แต่ก็ต้องสู้ชีวิต และเพียรทำความดี ใฝ่เรียนใฝ่รู้เพื่ออนาคตของตัวเอง และตอบแทนผู้มีพระคุณต่อไป

คุณครูขอเอาใจช่วยค่ะ

----------------