ยิ่งเติบโตยิ่งเหินห่างเส้นทางเก่า
ลืมความสุขความเศร้าครั้งเก่าก่อน
ลืมวิถีบ้านเกิดและเมืองนอน
ลืมตำนานคำกลอนตอนเยาว์วัย
กลับไปกราบบ้านเกิดและเมืองเก่า
กลับไปกราบเรื่องเล่าทั้งเก่าใหม่
กลับไปกราบความเป็นบ้าน-เบิกบานใจ
ก่อนทุกอย่างจะร้างไปไม่เหลือรอย..
...
๘ พฤษภาคม ๕๒
บ้านเกิด
ประเพณีบางอย่างเป็นภูมิปัญญาเพื่อรวมจิตใจให้เป็นหนึ่ง
บ้านเก่า...แต่ไม่ใช่บ้านเกิด
มีเวลาแวะมาเยี่ยมบ้างนะคะ
รักบ้านเกิด รักมาตุภูมิเช่นกันค่ะ
แวะมาทักทายนะคะ
มีความสุขในการทำงาน นะคะ
พี่ก็กำลังกลับไป...ดูแลสิ่งแวดล้อมบ้านเกิดให้น่าอยู่เหมือนตอนเราเป็นเด็ก
อ่านแล้วชวนให้คิดถึงบ้านเกิด คิดถึงเพื่อนเก่าสมัยยังเด็กเป็นความทรงจำที่ดีมากๆเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ บ้านเกิดไม่มีแล้วค่ะ ขายไปแล้วย้ายมาอยู่บ้านปัจจุบันค่ะ คือบ้านแม่ที่สมุทรปราการ กลับบ้านทุกอาทิตย์เลยค่ะ
คุณแม่ผมโทรมา ถามไถ่ด้วยความห่วงใยผมอย่างที่สุดในวันเมื่อวาน ทำให้ผมคิดถึงบ้านมากขึ้น...
สวัสดีครับ คุณเบดูอิน
อีกหนึ่งบ้านที่เบิ่งบานในใจ
คือ..บ้าน ที่ชื่อว่า "ประเทศไทย" ...ของเราเอง
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ พี่ อรวรรณ
ทุกครั้งที่ผ่านโรงเรียนสหัสขันธ์ ผมจะไม่ลืมที่จะชี้ให้คนในครอบครัวได้รับรู้ว่าสถาบันการศึกษาแห่งนี้มีความสำคัญต่อการปรับแต่งและเพาะบ่มผมมากสักแค่ไหน...
ภาพเก่าๆ ที่ว่ายวนอยู่ในโรงเรียนฯ จวบจนบัดนี้ก็ยังแจ่มชัดและมีชีวิตชีวาราวกับเพิ่งเกิดขึ้นได้เพียงไม่กี่วัน
...ขอบคุณ นะครับ...
สวัสดีครับ @..สายธาร..@
เราต่างเดินทางไกล
เพื่อสร้างชีวิตใหม่
สร้างบ้านหลังใหม่
และเก็บบ้านหลังเก่าไว้ในความทรงจำ
ขณะที่ใครบางคน
ก็ยังดิ้นรน
อยู่ในวิถีแห่งบ้านหลังเก่าอย่างไม่ย่อท้อ
....
มีความสุขมากๆ นะครับ
สวัสดีครับ
คุณนิตยา จรัสแสง
ทุกวันนี้พูดถึงเรื่องบ้านและความทรงจำเก่าๆ ที่มีต่อชีวิต หลายคนทักว่า "แก่" ขึ้น
ครับ ผมไม่ปฏิเสธเลยสักนิด ดูได้จาก นอนดึกแค่ไหน ก็ยังตื่นเช้าตลอด- เขาบอกว่านั่นแหละอาการของคน "แก่"-
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ พี่แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช
ยังยืนยันนะครับว่าผมชอบบ้านคุณพ่อของพี่แก้วมาก...ถึงแม้จะพบเห็นผ่านภาพในบล็อกก็ตามเถอะ...ผมชอบบ้านในรูปทรงนั้นมาก เป็นบ้านที่มีกลิ่นอายความเรียบง่าย ผมสมปนเปกับธรรมชาติ
ถ้าเป็นผมอยู่ที่นั่น คงมีสมาธิเขียนหนังสืออย่างจริงจังมากกว่านี้เลยทีเดียว,ครับ
สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน
ดีใจด้วยคนนะคะ ที่ได้ไปเยี่ยมบ้านเิกิด
โชคดีค่ะ
สวัสดีครับ...♥.paula ที่ปรึกษาตัวน้อย✿
ขอแสดงความนับถืออย่างยิ่งยวดเลยครับสำหรับการกลับบ้านในทุกๆ สัปดาห์ ผมเองก็ไม่ไกลจากบ้านนะครับ เพียงแต่วิถีของการงานที่ไม่มีเสาร์อาทิตย์เป็นแรงฉุดกระชากให้ผมห่งเหินไปจากบ้านเกิดของตนเอง...
คุยกับคนทางบ้านด้วยโทรศัพท์ก็ไม่อบอุ่นเท่ากับการกลับไปคุยด้วยตนเอง..แต่ก็ดีครับ อย่างน้อยก็คลายความคิดถึงลงได้บ้าง
สวัสดีครับ คุณเอก... จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เพียงคิดคำนึงถึงบ้าน-ชีวิตก็อบอุ่นยิ่งนักแล้วครับ ยิ่งที่บ้านมีคนที่รักและห่วงใยเรารออยู่ ชีวิตก็ยิ่งดูมีความหมายขึ้นก่ายกอง
ปาย, วันนี้อาจเปลี่ยนหน้าตาไปบ้างตามเคลื่อนแห่งยุคสมัย แต่ผมก็ยังเชื่อว่า ปายยังเป็นเมืองที่น่าอยู่ มีวัฒนธรรมที่หลากหลาย มีสายลม สายหมอก แมกไม้สายน้ำ ทุ่งนาและกระท่อมฯ เป็นเพลงชีวิตที่ผมเองก็หลงรัก
เป็นกำลังใจให้นะครับ
ลูกผู้ชายมักเดินทางไกลและพลัดบ้าน กันทั้งนั้นแหละ...
โชคดีครับ
สวัสดีครับ คุณครูจิ๋ว
ตอนนี้ไม่รู้ยังไง คิดถึงบ้านถี่ขึ้น และมีความรู้สึกอยากกลับไปอยู่ที่บ้านเกิด-ไปเป็นชาวไร่ชาวสวน ปลูกพืชกินปลาแบบง่ายๆ ...มีห้องสมุดเล็กๆ มีต้นไม้เป็นห้องเรียน และมุ่งมั่นกับการเขียนหนังสืออย่างจริงจัง ..
แต่นั่นเป็นความฝันที่อยู่ไกลมากครับ โดยเฉพาะความฝันของการเป็นนักเขียนนั้น ผมรู้ดีว่า,...เต็มที่ก็เป็นได้แค่คนอยากเป็นนักเขียนเท่านั้นเอง
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์
คิดถึงบ้านเกิด...แต่ไม่ค่อยได้กลับค่ะ
สวัสดีคะอาจารย์พนัส
พี่ไม่รูว่าว่าบ้านเกิดพี่อยู่ที่บ้านใด
แม่พาหนีมาจากพ่อตั้งแต่เด็ก ๆ
มาอยู่กับคุณตา ที่พี่เรียกว่าพ่อ จนปัจจุบัน
พ่อให้ที่ดินและปลูกบ้านอยู่มาจนปัจจุบันี้นะคะ
สวัสดีครับ พี่ แดง
เกิดเป็นคนไทยก็ดีไปอย่างนะครับพี่แดง เรามีวันหยุดเป็นเทศกาลให้กลับบ้านกันบ่อยมาก อย่างน้อยก็ปีใหม่-สงกรานต์-เข้าพรรษา ฯลฯ...สำหรับผม, ผมชอบสงกรานต์มากครับ เป็นการรวมญาติขนานแท้ ได้พบเจอญาติๆ หลายๆ คนอย่างพร้อมหน้า...
ผมหลงรักบ้านเกิดของตัวเองมาก พอปิดเทอม เลยพาลูกๆ ไปฝากไว้ที่บ้าน เผื่อบางทีเขาจะได้ไม่หลงลืมกลิ่นอายของบรรพชนตัวเอง-
ขอบคุณครับ