ประสบการณ์ พาฝรั่งเที่ยว

 

เมื่อมัคคุเทศก์น้อย...พาฝรั่งเที่ยว...จะรอดไหมเนี่ย

ปีที่แล้ว  ช่วงเดือนกรกฎาคม  ครูอรวรรณ  ได้รับความอนุเคราะห์ฝรั่ง  ชาวอเมริกันที่มาเยี่ยมเพื่อน (เป็นครั้งแรกที่มาประเทศไทย)  จากศึกษานิเทศก์ สพท. กาฬสินธุ์ เขต 1  คือคุณลานนิพนธ์ เกตุลา  ให้ยืมตัว  Mr.John  มาอยู่กับเด็กๆที่โรงเรียนสหัสขันธ์ศึกษา ที่ครูอรวรรณ สอนอยู่  เป็นเวลา 2 วัน 1 คืน  เด็กๆ  มัคคุเทศก์น้อยเลยยึดตัวไป  ไปดูนะคะว่า โอกาสที่ได้พาฝรั่งเที่ยวน่ะ  เขาทำอะไรกันบ้าง   (ครูอรวรรณ  ก็เลยปล่อยเต็มที่)

                  

                  

อันดับแรก  พาไปชมพิพิธภัณฑ์สิรินธร (พลาดไม่ได้)  This is ....... .   That is....... .  (อิอิ  คุณครูแอบฟัง)  แต่ก็ยังสามารถสื่อสารกันได้รู้เรื่อง  รอดตัวไป  เฮ้อ..ที่ครูสอนมาบอกว่า...ลืมหมดค่ะครู

                  

จากนั้น  พาฝรั่งไปเที่ยววัดพุทธนิมิตร (ภูค่าว)  วัดนี้มีพระพุทธไสยยาสน์ที่ประหลาดมากเพราะนอนตะแคงซ้าย  สร้างในสมัยทวารวดี  มีอุโบสถไม้ที่มีการแกะสลักที่สวยงาม  มีหอสังฒนิมิตรที่กรุพระเครื่อง  มากกว่า 2 แสนองค์     คุณครูละมุล  ครูบุ๋ม  กับครูอรวรรณ  ก็ตามมาลุ้นค่ะ  (ส่วนใหญ่ใช้ภาษาใบ้)

                        

ตกเย็น  พาฝรั่งไปเลี้ยงวัว  และเดินเล่นตามทุ่งนา  บอกไปถึงชายเขื่อนลำปาวโน่นแน่ะ  ฝรั่งกลับมาบอกว่าสนุกดี  และบอกว่ามีมัคคุเทศก์น้อยคนหนึ่ง  ที่สื่อสารภาษาอังกฤษได้ดีมากๆ  ครูอรวรรณแอบกระซิบถาม  John  บอกว่า  เดี๋ยวตอนเย็นจะเฉลย ( เออ..มีลูกเล่นแฮะ  ตอนนี้ครูอรวรรณไม่ได้ตามไป)  คืนนี้ John  จะนอนที่บ้านของทับ (ชาย 1 เดียว)  ตามคำเชิญของเด็กๆ  คืนนี้  เด็กๆแอบกระซิบกันวางแผนจะเลี้ยงดินเนอร์ฝรั่งด้วย  ตำแตง  ต้มไข่  ปลาดุกย่าง  แกงหน่อไม้สด  ป่นปลา  ลวกผัก  ผัดบักอื๋อ (ฟักทอง)  โดยแบ่งกันไปทำที่บ้านแต่ละคน  แต่ส่วนใหญ่  จะรวมตัวกันทำที่บ้านของทับ  ดูหน้าแม่ครัวแต่ละคน อ้อ...คุณป้าและคุณพ่อของทับ  ให้ความอุปการะมากๆ  คุณพ่อลงทุนย่างปลาดุกด้วยตัวเอง  อืม...กลิ่นหอมชวนชิมเชียวค่ะ 

                  

นี่แหละค่ะ  โต๊ะดินเนอร์สุดหรู...ที่เนรมิตรโดย ทับ  กวาง  เก่ง  พี่ริน  และอีกหลายๆคน  (จะทานได้ไหมเนี่ย)

                

น้องเก่ง  เสื้อสีฟ้านี่ไงคะ...ที่ John  บอกว่า  ทึ่งมาก  She can speak English very well.  จริงเหรอ....

สงสัยอยู่ครู...อายคุณครูนะเนี่ย

                   

หลัง dinner  เป็นช่วงสนทนา  John  บอกให้ครูอรวรรณ  หนีไปไกลๆ (กล้าไล่เลยนะเนี่)  เพราะชอบแอบแปลให้เด็กๆฟังเป็นภาษาไทย  ก็เลยแอบฟังเด็กๆ  คุยกับ John  ตอนหนึ่ง  ได้ใจความว่า 

John  :  What do you plan to do tomorrow morning ?

ทับ  :  ตักบาตร ... ภาษาอังกฤษจะว่ายังดี   monk  monk  นี่แหละ 

เก่ง  :  monk  คือ พระ  เราให้อาหารพระ    ให้  give

ตั๊กกี้ :  เออ...  Give  monk.

กวาง :  ตักบาตรข้าวเหนียว   ข้าว  rice

พี่ริน   :   Give the rice for monks.

เก่ง    :   Give sticky rice for monks tomorrow.

John  :  Oh !  Good. tomorrow, we will give sticky rice for monks.

ทับ     :  And go on my farm.

เก่ง     :   ปลูก  rice.     อะไรน้า  ปลูก..

กวาง   :   Grow  rice.

John   :  Oh yes, I would be very glad to grow rice. It's my first time.

ครูอรวรรณ  :  เออ...และแล้ว...ก็คุยกันได้รู้เรื่อง  เป็นครูภาษาอังกฤษต้องใจเย็นๆ  จำไว้ทีหลังอย่าด่วนแปล   ดูสิ  ท่าน  ศน.ลานนิพนธ์  แอบไปถ่ายรูปอีกแล้ว

คืนนั้น  ครูอรวรรณ กลับไปนอนที่บ้าน  รุ่งเช้า  เด็กๆพาฝรั่งทำกิจกรรมตามแผนที่วางไว้  นอกจากจะดำนาแล้วยังเล่นโคลน  และไล่จับกะปูในนาด้วย  แล้วจะนำภาพมาให้ชมนะคะ

ประสบการณ์ครั้งนี้  เด็กๆสนุกกับการเรียนภาษาอังกฤษมาก  พอตอนบ่ายๆ  พาฝรั่งมาส่งแหมคุยกันจ้อ

ความเขินอายลดลงไป  ขอบคุณ  John  และขอบคุณท่าน  ศน.ลานนิพนธุ์  เกตุลา  ที่นำประสบการณ์ดีๆอย่างนี้มาให้มัคคุเทศก์น้อยนะคะ