หากตะวัน ยังเคียงคู่ฟ้า จะมัวมา สิ้นหวังทำไม


เหนื่อยและล้าใช่ไหมไยเศร้าหมอง

น้ำตานองเพราะใคร  ที่ไหนหนอ

รินน้ำตาให้หมดรดให้พอ

ฉันจะรอเคียงข้างบนทางใจ


ดวงตะวันส่องฟ้าครารุ่งสาง

โลกสว่างทุกชีวิตจิตเคลื่อนไหว

พลังน้อยถอยแรง แกร่งทันใด

ลุกขึ้นใหม่อีกครั้งหวังยังมี


เมื่อก้าวพลาดล้มลงใจคงรู้

มัวหดหู่ชีวิตเฉาไม่เข้าที่

เสียเวลาซังกะตายดูไม่ดี

ลุกเร็วรี่ตั้งต้นใหม่ไม่อับจน


เห็นตะวันนั่นไหม

ส่งพลังยิ่งใหญ่ไปทุกหน

ส่องสว่างทางใจให้ทุกคน

ธราดลพลันตื่นฟื้นชีวา


เคยผิดหวังท้อแท้แพ้ชีวิต

เคยก้าวผิดเป็นครูรู้เถิดหนา

หนึ่งชีวิตสั้นนักสู้สักครา

ที่ผ่านมาเป็นบทเรียนเพียรจดจำ


เก็บพลังสร้างแรงให้แกร่งกล้า

แม้นฝนฟ้าพายุร้ายมากรายกล้ำ

คงไม่นานผ่านพ้นที่ฝนพร่ำ

ตะวันนำแสงฉาบทาบอัมพร


อยากเข้มแข็งดุจตะวันของวันรุ่ง

ให้ใจมุ่งมั่นคงดุจสิงขร

ขอกอบเก็บสุรีย์แสงแห่งอัมพร

แม้นจะจรก็มาเยือนเหมือนเช่นเคย