สวัสดีค่ะ  พ่อ ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

เก็บตะวันมาทำไมก็ไม่รู้

ตะวันอยู่ทุกวันเวียนผันผ่าน

แสงสีทองผ่องอำไพใจเบิกบาน

นั่งหน้าบ้านอาบตะวันกันเถิดเอย

...............................

เก็บตะวันเก็บไว้ในใจนี้

เก็บเพื่อมีแรงใจใคร่เฉลย

คราท้อแท้แพ้ชะตาอย่าละเลย

ตะวันเอ๋ย..ลับลา..กลับมาเยือน..

ถ้าไปนั่งหน้าบ้านในเวลานี้นะคะ..พ่อครู

หนูคงดำแหล่..ไปกว่าเดิมแน่..เจ้าค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมทักทายนะคะ