ตะวันลับฟ้าที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน

   เมื่อวานจะเอาบันทึกนี้ขึ้น แต่ internet มหาวิทยาลัยดันล่มตอนเย็น แถมเช้าวันนี้วันครู  แต่อาจารย์มหาวิทยาลัยไม่หยุดบอกให้นิสิตเรียกผู้เขียนว่าคุณครู นิสิตก็ไม่ยอมเรียก ถ้าเรียกคุณครู ทางมหาวิทยาลัยจะหยุดให้ไหมเนี่ย อิอิๆๆ

  ตอนผู้เขียนอยู่ที่ภาคอีสาน มีเพื่อนที่มาเรียนปริญญาเอกด้วยกันร้องเพลงใต้เก่งมาก พี่เขาอยู่กระบี่ ชื่อพี่ไพสาร จะร้องเพลง …ยามตะวันลับฟ้า นกกาก็บินกลับรัง… โอว่าแม่แก้วกานดา ไปเป็นดารา อยู่เมืองบางกอก…(โปรดกรุณาใช้สำเนียงใต้นะครับ)  ผู้เขียนพยายามจะระลึกชื่อเพลง แต่จำไม่ได้ ใครจำได้บอกด้วยครับ…

   อย่าคิดว่าผู้เขียนโรแมนติกนะครับ  ตอนผู้เขียนถ่ายภาพมือหนึ่ง อีกมือหนึ่ง คุยโทรศัพท์กับพี่Naree ฮ่าๆๆ เพราะพี่ Naree กำลังอยู่บนยอดเขา และดูพระอาทิตย์ตกเหมือนกัน …

   ผู้เขียนตั้งใจเอาภาพมาฝากสมาชิก  รอดูพระอาทิตย์จากยอดเขาของพี่ Naree อยู่ครับ อิอิๆๆ

   ช่วงนี้อากาศหนาว พระอาทิตย์ยามเย็นสวยมากๆๆ  ใครมีโอกาสได้มองธรรมชาติสวยๆๆบ้างครับ ผู้เขียนถือว่าเป็นกำไรชีวิตแบบง่ายๆๆถูกๆๆนะครับไม่จำเป็นต้องเดินทาง ไป shopping ในสถานที่ของแพงๆๆ

    ชีวิตคนเรา อยู่อย่างง่าย สบายๆๆทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อสังคม ไม่ทำตนให้เป็นที่เดือดร้อนแก่คนอื่น ก็มีความสุขแล้วครับ…

    ขอบคุณมากครับที่เข้ามาดูพระอาทิตย์ลับฟ้า…มีภาพหนึ่งสวยมากผู้เขียนถ่ายจากกล้องไม่ทัน แต่ถึงแม้ว่าพระอาทิตย์ลับฟ้าไปแล้ว  แต่ผู้เขียนได้ใช้หัวใจบันทึกภาพไว้ ตั้งใจว่าจะเก็บไว้ดูคนเดียว อิอิๆๆๆ

 

  ปล. พี่ Naree น้องๆพี่ๆรอดูภาพอยู่ครับ…