จากโรงแรมที เค พาเลซ บนถนนแจ้งวัฒนะ ไปศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เพราะคนนี้เลยค่ะ

              เย็นวันที่ 11 ธันวาคม ที่ผ่านมาขณะกำลังเตรียมการสำหรับพิธีปิดสัตบรรณเกมส์  ก็ได้รับหนังสือเชิญจาก สำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) และ สำนักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กรุงเทพมหานคร (ปปส. กทม.) ให้ไปเป็นวิทยากรบรรยายเรื่อง  "การป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในสถานศึกษาในพื้นที่เฝ้าระวัง" 

              ด้วยขณะกำลังหน้ามืดอยู่กับงาน ประกอบกับนึกติงอยู่ในใจนิดหน่อยว่า ทำไมแจ้งกระชั้นชิดจังหว่า   จึงเพิกเฉยไว้ก่อน ครั้นเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา จึงต้องรีบจัดทำ power point ประกอบการบรรยาย

              โดยเริ่มจากการแนะนำสถานศึกษา และแผนยุทธศาสตร์ในการพัฒนาสถานศึกษา  ที่ประกอบด้วย ระบบการบริหารจัดการภายใน ที่พัฒนาขึ้นเอง 3 ระบบ ได้แก่ 

            *  ระบบเรียนรู้

            *  ระบบกิจกรรม

            *  ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนนักศึกษา (ซึ่งเคยได้มีโอกาสเกริ่นไว้กับท่าน ผอ.ประจักษ์แล้ว แต่ตอนนั้น copy flow chart ไปไม่ได้ค่ะ)

ท่าน ผอ.ปปส. กทม.กล่าวเปิด

 

วิทยากรแนะนำสถานศึกษา

 

นำเสนอระบบดูแลช่วยเหลือและกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน

 

แลกเปลี่ยนประสบการณ์ และแนวทางการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น

 

 

              ต่อจากนั้นจึงระดมความคิดเพื่อกำหนดแผนการดำเนินการ ให้เกิดขึ้นเป็นรูปธรรม ภายใน 90 วัน ตามนโยบาย 90 วันพ้นภัยยาเสพติด ของ ปปส. กทม.

              หลังจากตอบคำถามต่าง ๆ พอหอมปากหอมคอ  ทั่นวิทยากรก็ต้อง ชะแว๊ป แอบปิ๊ง เพื่อไปไล่ตาม ภารกิจของหัวใจ      ที่งานระพีเสวนา หอประชุมเล็ก ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย

             

              จากโรงแรมที เค พาเลซ บนถนนแจ้งวัฒนะ ไปศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เพราะคนนี้เลยค่ะ

พี่ครูอึ่ง แห่งมงคลวิทยา จ.ลำพูน ค่ะ

เจ้าของความลุ่มลึกนี้ จนครูปูต้องหัดเขียนบันทึกบ้าง

ทำให้ติด gotoknow ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาเลยหล่ะค่ะ

ความรู้สึกที่ได้เจอพี่ครูอึ่ง มันบรรยายไม่ถูกจริง ๆ ค่ะ

เพื่อน ๆ เคยประทับใจใครมาก ๆ ไม๊คะ

พอได้เจอมันเหมือนกับ ฝันที่เป็นจริง ยังไงยังงั๊นเลยแหล่ะค่ะ 

พี่ครูอึ่งเป็นพี่ที่น่ารักมากค่ะ ใจดี ใจเย็น

ใจอย่างนี้แหล่ะค่ะ ที่มีเสน่ห์ จนครูปูอยากทำให้ได้บ้างค่ะ

พ่อครู ฯ ไม่พูดไม่จา กดชัตเตอร์ก่อนใครเพื่อนเลยค่ะ

 

พี่ครูอึ่งถามว่า เอ๊ะ ดูในรูปครูปูน่าจะตัวโตกว่านี้น๊า

ก็เลยตอบไปว่า ช่วงนี้อากาศเย็น เลย หด อ่ะค่ะ

ฮิ๊วๆๆๆๆๆ (^___^)

 

พ่อครู ฯ บอกเซ็งเลย แย่งเจ้าครูปูพูดไม่ทัน กร๊ากก...

 

แถมได้กอดคุณลุงคุณป้า และท่านอาจารย์แห่งชาติด้วยนะคะ

 

เห็นคุณหมอนักวิ่ง กะคุณอารามไม๊เอ่ย ^_^

 

 

น้องจิ

เจ้าน้องจิ มัวแต่ถ่ายรูปให้พี่ครูปูเลยไม่มีรูปกะเค้า

ขอโทษด้วยจ้า อ่ะ พี่ครูปูหามาประกอบแล้วน๊า อิอิ

 

พี่ราณีสาวหน้าคมกริบ กับพี่ครูสุ

ซึ่งเพิ่งเจอกันครั้งแรก แต่ทำไมเหมือนรู้จักกันมานานไม่ทราบค่ะ

 

 

และนาน ๆ จะได้มีโอกาสแต๊ะอั๋งพ่อครูแบบเดี่ยว ๆ ซะทีนึง

อิ...อิ..

 

 

ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีทุก ๆ ท่าน

ที่ปรากฎตัวขึ้นมาในชีวิตครูปูนะคะ

ถึงภารกิจจะมากมาย จนไม่มีเวลากลับไปชาร์ตแบตที่บ้าน     

แต่ใจมันก็อุ่นเหมือนได้อยู่ในที่ที่ปลอดภัย

ได้อยู่กับคนที่จริงใจ

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ บทสนทนาที่แสนจะเอื้ออาทร

คงเท่านี้กระมังคะ ที่คนเราต้องการ