ในที่สุดโครงการ Digital KM ก็เข้ามาถึงช่วงเดือนที่หกของการทำงานของพวกเราแล้วครับ เวลาครึ่งปีผ่านไปเร็วเหมือนติดปีกจริงๆ รู้ตัวอีกทีก็หกเดือนเข้าไปแล้วครับ

ครึ่งปีที่ผ่านมาเรามีความคืบหน้าในการทำงานไปหลายอย่างทีเดียว แต่งานส่วนใหญ่ยังอยู่ใน "ครัว" อยู่เลย ยังไม่ได้มีโอกาสเปิดตัวให้ผู้ใช้ได้ใช้ประโยชน์กันครับ

และเช่นเดียวกันกับโครงการพัฒนาเทคโนโลยีอื่นๆ ตอนนี้งานในโครงการ Digital KM เข้ามาถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่ไม่ค่อยได้สอนในวิชา software engineering แล้ว

ช่วงเวลานี้เรียกว่าช่วงเวลา "delay" ครับ

เราคาดว่าภายในเดือนนี้เราจะเริ่มเปิดตัวซอฟต์แวร์ที่เราพัฒนาเพื่อให้ผู้ใช้ได้ใช้ประโยชน์ได้หลายตัวทีเดียว แต่ซอฟต์แวร์เหล่านั้นยังไม่ "ใช้ได้" เสียที ยังต้องการเวลาอีกเล็กน้อยในการปรับปรุงเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เราได้พบเจอครับ

ช่วงเวลาของการล่าช้านี้ไม่มีตำราไหนสอนว่าควรแก้ไขอย่างไร แต่เราก็เรียนรู้ที่จะพยายามจัดการให้ช่วงเวลานี้เกิดขึ้นน้อยที่สุด เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องท้าทายอย่างยิ่งในการพัฒนาโครงการด้านเทคโนโลยีเพื่อให้ทันกับการใช้งานของผู้ใช้ครับ

การล่าช้าที่เกิดขึ้นช่วงนี้น่าสนใจมาก เพราะเรียกได้ว่าไม่ได้เกิดจากข้อจำกัดใดๆ แต่เกิดขึ้นจาก "ฝีมือ" ของการจัดการล้วนๆ เพราะในตอนนี้ข้อจำกัดต่างๆ ที่เราเคยมี อาทิเช่น เรื่องกำลังคนและเรื่องทุนได้รับการแก้ปัญหาทั้งหมดแล้วโดยการสนับสนุนจาก สสส. ครับ เหลือแต่เรื่อง "จัดการ" ที่ สสส. ก็ช่วยเราไม่ได้ เพราะนั่นคือสาเหตุที่เขาให้ทุนมาเพื่อให้มา "จัดการ" ครับ

ที่น่าสนใจคือเรากำลังซ้ำรอยประวัติศาสตร์ที่เขียนไว้ชัดเจนแล้วใน The Mythical Man-Month หนังสือคลาสสิคด้าน software engineering ที่ผมหอบหิ้วมาจากอเมริกาและตั้งโชว์อยู่อย่างสวยงามแต่บาดตาในตู้หนังสือของผม

หนังสือเล่มนี้เขียนตั้งแต่ปี 1976 โดย Fred Brooks แต่ก็ยังคงความจริงอยู่ไม่เสื่อมคลาย

หนังสือเล่มนี้บอกว่า "การเพิ่มโปรแกรมเมอร์เข้ามาในโครงการซอฟต์แวร์ที่ล่าช้าแล้ว ทำให้โครงการนั้นยิ่งล่าช้าขึ้น" (Brooks' Law) ก่อนหน้านี้เรามีกันอยู่ 4 คน ตอนนี้เรามีกัน 12 คน เพิ่มขึ้น 3 เท่าภายในเวลาสองเดือนครับ

แถมเรายังเจอ The Second-system Effect ซึ่งกล่าวว่า หากนักพัฒนามีโอกาสพัฒนาระบบที่สอง (อย่างที่เรากำลังพัฒนา UsablePortal เพื่อเป็นระบบในการถ่ายทอด explicit knowledge ขององค์กร) นักพัฒนาจะพยายามใส่ features ที่ไม่ได้มีโอกาสใส่ในระบบแรกเข้าไปอย่างเต็มที่ เกิดอาการ "over-engineering" ครับ

และที่สำคัญเราเจอประเด็น "super classic" ของ progress tracking ครับ ถามว่าทำไมโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ใหญ่ๆ ถึงช้าไปได้เป็นปี คำตอบคือความล่าช้าเกิดขึ้นทีละเล็กทีละน้อยสะสมไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้ตัวครับ

ตอนนี้โครงการต่างๆ ที่เรากำลังทำคาดว่าจะล่าช้าประมาณครึ่งเดือนถึงหนึ่งเดือนครับ อย่างไรก็ตามเราจะพยายามให้การล่าช้านี้เกิดขึ้นน้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ครับ

เรื่องความล้าช้านี้อยู่ในมิติของการจัดการครับ เป็นสิ่งที่ท้าทายให้เรียนรู้ และแน่นอนว่าเราจะต้องพยายามเอาชนะปัญหานี้ให้ได้ครับ