วันนี้เป็นครั้งแรกที่เจอเวปนี้  เนื่องจากลองค้นหาภาพต่าง ๆ จนมาเจออาจารย์ท่านหนึ่ง  ในเวปนี้ได้อ่านสำนวนในการเขียนบล็อกแล้วประทับใจ  อ่านเสียทุกเรื่องราวจนดึกเลย  และยังอีกหลาย ๆ ท่านที่เขียนเรื่องราวต่าง ๆ แบ่งปันความรู้  ประสบการณ์  ต่าง ๆ  ยิ่งอ่าน ยิ่งเพลิน  ลืมเวลาไปเลย  ทิพเองก็ไม่ใช่นักเขียน  หรืออาจเป็นไปได้ว่าห่างหายไปนานกับการเขียนบทความ  ห่างหายไปนานกับการแต่กลอน  ห่างหายไปนานกับการชื่นชมธรรมชาติ  อารมณ์  และถ้อยคำอันบรรเจิด  เลยนึกไม่ออกเอาเสียเลยว่าจะเอาอะไรมาเขียน  แต่เห็นใคร ๆ เขามีเรื่องราวมาเล่ากันแล้ว  ก็เกิดความอยาก  จอย  กับเขาบ้าง  แล้วทำไมต้อตั้งชือบล๊อก อนุรักษ์ไทย  ทิพมีชีวิตที่คลุกคลีอยู่กับชนบท  ไม่เคยใช้ชีวิตในเมืองหลวงอย่างคนอื่นเขา  จึงซึมซับกับวิถีชีวิตของคนชนบท  ที่ยังหลงเหลือ วัฒนธรรมที่คนเมือ่งลืมเลือนกันไป   ประกอบกับครอบครัวที่  รัก  ในความเป็นไทย  พี่ น้อง ทุกคน  รัก  ในความเป็นไทย  วัฒนธรรมไทย  ดนตรีไทย  จนทำให้ทำอะไรเขียนอะไร  ก็จะไม่ลืมเลือนที่จะพูดถึง  อนุรักษ์ไทย  เคยเขียนในบล็อค hi5 เหมือนกัน แต่ก็ไม่มีเวลาไปอัพเดท  มาเปิดบล็อกเวปนี้อีกแล้ว  อย่างไรเสีย  ทิพก็ไม่ได้เป็นนักวิชาการ แต่อย่างใด  เรียนรู้จากประสบการณ์อันน้อยนิด  หากมีสิ่งใดผิดพลาด หรือขาดตกบกพร่องไปประการใด  ต้องขออภัยท่านผู้รู้  และมีประสบการณ์มากกว่า  ช่วยชี้แนะแนวทาง  ปั้นให้ทิพ  ได้เป็นนักเขียนบล็อก กับเขาอีกสักคน  นะคะ