โปรดจารึกไว้ในหัวใจของทุกท่านเทอญ เพราะเรื่องของเขาสองคนมีเขาสองคนเท่านั้นจะเป็นผู้รู้จริงที่สุด....หึหึ...เราห้ามยุ่ง

  http://picdb.thaimisc.com/dokgaew/10736.jpg     

                 

                         ฤดีซึ่งเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือ มาปรับทุกข์กับเรา ว่าเขาพลาดอีกแล้ว พลาดอย่างไม่น่าให้อภัยตัวเอง ทั้งที่เราก็ได้เตือนเขาเสมอ แต่เขาก็บอกว่าคงไม่เป็นไรหรอกนะ ทุกอย่างอยู่ที่เจตนาแห่งการกระทำ ด้วยลักษณะนิสัยส่วนตัว ที่เป็นคนชอบสงสารคนอื่น ไม่ชอบเห็นคนอื่นผิดหวัง ไม่ชอบเห็นคนผิดใจกัน มีอะไรที่ช่วยได้ก็จะช่วยตลอด จากการที่เป็นพี่ใหญ่ของน้อง ๆ จึงทำให้เกิดเหตุจนได้

                       เก่งและผึ้งเป็นแฟนกันมาหลายปี ตอนยังไม่รู้จักกันทั้งสองสนิทสนมกับฤดีมาก เพราะเก่งทำงานที่เดียวกับฤดีแต่คนละแผนก ส่วนผึ้งก็เข้ามาฝึกงานในแผนกของฤดี และฤดีเป็นคนแนะนำให้เก่งรู้จักกับผึ้ง ด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงได้รู้จักกันและนับถือฤดีเป็นพี่ใหญ่

                        เก่งเป็นคนหนุ่มที่สุภาพเรียบร้อย ขยันงาน มีมนุษยสัมพันธ์ดี เป็นขวัญใจของพนักงานในที่ทำงาน แผนกของเก่งไม่มีผู้หญิง และที่แผนกของฤดีก็ไม่มีผู้ชาย จึงมักจะขอความช่วยเหลือจากเก่งในเรื่องที่เกินกำลัง

                        ผึ้งเป็นนักศึกษาฝึกงานจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งที่นิสัยเรียบร้อย ตั้งใจทำงาน เรียนดี บุคลิกดี มีความมานะที่จะเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากพี่ ๆ ให้มากที่สุด จึงเป็นที่รักของพี่ทุกคน โดยเฉพาะพี่เก่งจะคอยช่วยเหลือน้องผึ้งด้วยความเต็มใจ

                        หลายปีต่อมาเก่งและผึ้งก็ยังคบหากัน จนในที่สุดหลังจากดูใจกันจนมั่นใจว่าจะร่วมชีวิตกันได้ ทั้งคู่ก็ตกลงที่จะให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายได้รับทราบถึงความรักของตัวเอง ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็ไม่ขัดข้อง จึงได้ทำพิธีสู่ขอแต่งงานกันถูกต้องตามประเพณี

                        เมื่ออยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว เก่งและผึ้งก็ได้เก็บหอมรอมริบ จนในที่สุดก็สามารถที่จะเช่าซื้อบ้านได้หนึ่งหลัง ส่วนรถยนต์นั้นทั้งเก่งและผึ้งต่างก็มีกันคนละคันตั้งแต่ยังไม่ได้แต่งงานกัน อย่างไรก็ตามเก่งและผึ้งยังคงต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างพอเพียงกันไปอีกระยะหนึ่ง เพราะเงินเดือนของคนทั้งคู่รวมกันจำนวนก็ยังไม่มากนัก เพียงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างสบาย ๆ แต่ยังฟุ่มเฟือยไม่ได้ หมายความว่าทั้งคู่จะต้องทำงานเหนื่อยมากขึ้น เพื่อส่งค่าเช่าซื้อบ้านและเตรียมรองรับผู้สืบสกุลของทั้งคู่ที่จะตามมา

                        จากการที่ทั้งเก่งและผึ้งใช้ชีวิตก่อนแต่งงานที่ไม่ค่อยมีอะไรมาบีบบังคับหรือมีเป้าหมายชีวิตที่ชัดเจนมากนัก แต่เมื่อแต่งงานกันก็ฝันร่วมกันมากมายและมีความตั้งใจสูงที่จะให้ประสบผลสำเร็จตามที่ตั้งใจไว้

                        หกเดือนต่อมาทุกอย่างก็ชัดเจนตามแผนที่ทั้งเก่งและผึ้งวางแผนไว้ แต่ทั้งคู่เริ่มที่จะห่างเพื่อนห่างสังคม โดยที่ตัวเองไม่ทราบถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ มันค่อย ๆ เกิดขึ้นช้า ๆ ทีละน้อย ทีละน้อย ทุกคนก็คอยมองด้วยความเป็นห่วง และภาวนาช่วยเขาทั้งสองอย่าให้ความเหนื่อยล้ามาทำลายชีวิตคู่ของทั้งสองเลย

                        แล้ววันหนึ่งสิ่งที่ทุกคนไม่อยากให้เกิดขึ้น ก็ปรากฏเป็นรูปร่างที่ชัดเจนของมันขึ้นมา ทุกคนตกใจและถามไถ่กันเองว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตคู่ของคนทั้งสอง เมื่อทั้งสองเล่าให้ฟังสั้น ๆ ว่าได้ตัดสินใจที่จะแยกทางกันแน่นอน

                        ฤดีซึ่งเป็นพี่ใหญ่ที่ทั้งผึ้งและเก่งนับถือเสมือนญาติผู้ใหญ่ของตน เพราะทั้งคู่เป็นคนต่างจังหวัด มีอะไรก็จะมาปรึกษาตลอด ทั้งมาด้วยตนเอง หรือโทรศัพท์มา ให้รู้สึกไม่สบายใจเป็นที่สุด เมื่อทั้งสองผลัดกันมาขอคำปรึกษา ฤดีก็ให้คำปรึกษาด้วยไม่อยากให้ทั้งคู่แยกทางกัน

                        และได้ผลอีกสองอาทิตย์ต่อมาทั้งคู่ก็คืนดีกัน แต่ทั้งคู่กลับแสดงท่าทีห่างเหินต่อฤดีทำให้ฤดีรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก และพยายามทบทวนว่าตัวเองให้คำปรึกษาอะไรที่ไม่ดีกับคนทั้งสอง ทบทวนอยู่หลายครั้ง ก็ไม่พบว่ามีอะไรที่เป็นเหตุให้คนทั้งสองแสดงอาการเช่นนั้นกับพี่ใหญ่ที่เขานับถือเสมือนญาติผู้ใหญ่คนนี้

 

 

เปรียบเสมือนว่า....ในการให้คำปรึกษาแก่ผู้อื่นในเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคนสองคน เสี่ยงที่จะเป็นดาบสองคมต่อผู้ให้คำปรึกษานั้นเป็นที่สุด โปรดจารึกไว้ในหัวใจของทุกท่านเทอญ เพราะเรื่องของเขาสองคนมีเขาสองคนเท่านั้นจะเป็นผู้รู้จริงที่สุด....หึหึ...เราห้ามยุ่ง

 

                                                                        ขอให้ทุกท่านโชคดี

                                                                                    สวัสดีครับ