กลับไปเที่ยวบ้านคราวนี้ ได้พบเพื่อนชาวแคนนาดา (รู้จักกันระหว่างเดินทาง) ผมอึ้งมากที่เค้าบอกว่ามาเรียนนวดแผนโบราณของไทย  ด้วยวัยยี่สิบสี่ปีของเค้า...เค้าบอกว่า ่ชอบนวดแผนไทยเพราะเป็นศิลปะ ที่น่าจะอนุรักษ์ไว้........  ผมอายแทบมุดแผ่นดินหนี ก็เพราะด้วยวัยสี่สิบต้นๆ ของผม ที่ผมคิดว่านวดแผนโบราณในบ้านเราคือ.....แหล่งค้าประเวณีที่แอบแฝงมากับรูปแบบการนวด เพราะเท่าที่เห็นๆมา นวดแผนโบราณในบ้านเราส่วนใหญ่ติดไฟแสงสี เหมือนคาเฟ่(อะไรจะปานนั้น) พอจะมีใครให้คำตอบเรื่องนี้ได้บ้างครับ...คนต่างชาติมาศึกษา ศิลปวัฒนธรรม ของบ้านเรา แต่คนไทยกลับเป็นฝ่ายทำลาย...ความสวยงามในวัฒนธรรมของเราเอง...จะให้ผมยืดอกภูมิใจ หรือมุดแผ่นดินหนีคงทราบกันนะครับ...นี่แหละมั้ง ที่โบราณว่า "ไกล้เกลือกินด่าง"

                        " มีของดี อยู่ใกล้ตัว มัวเมาติด

                           ไม่เคยคิด นึกจัก เก็บรักษา

                            ให้คนอื่น ครอบครอง ตลอดมา

                              กว่าจะเห็น คุณค่า เมื่อสายเกิน.."

    นี่แค่เรื่องนวดเรื่องเดียวที่ผมพึ่งได้รับรู้มา ว่าต่างชาิติให้ความสนใจจะเข้ามาศึกษา ซึ่งผลสุดท้ายก็จะกลายพันธุ์ ไปเป็นนวดแผนแคนนาดา หรือนวดแผนเยอรมันหรือ ฯลฯ และจะมีต่อๆมาอีกกี่ร้อยกี่พันเรื่องที่คนไทยคิดไม่ถึง และ....จะสูญสิ้นไปจากแผ่นดินไทย

                         "  หากหวงแต่ ของที่ เป็นของตัว

                             ไม่คิดกลัว  ของชาติ  จะสูญหาย

                              ผลประโยชน์  ของประเทศ  ถูกทำลาย

                              ผลสุดท้าย  สูญหมดสิ้น  แผ่นดินไทย..

                         แล้วลูกหลาน เหลนโหลน ที่ยังอยู่

                         จะกอบกู้ ขอคืน  มาจากไหน

                          ตอนมีอยู่ ไม่แหนหวง ไม่ใส่ใจ

                          ตอนสูญไป พึ่งรู้ว่า  ค่ามากมาย

                                 มัวแกร่งแย่ง  ชิงดี  และชิงเด่น

                                  ไม่คิดเป็น พี่น้อง  มิตรสหาย

                                   ทั้งๆที่  เป็นคนไทย  ทั้งใจกาย

                                   จะให้ร้าย กันทำไม  ไม่สามัคคี

                          ศึกภายใน  ไม่สงบ  คงรบแพ้

                          ใครกันแน่  จ้องทำลาย  ขายศักดิ์ศรี

                          คนที่พูด  คนที่ทำ  ใครคนดี

                          ปากอย่างนี้  ใจอย่างนั้น  นั่นแหละ..เลว

                                   ขอให้ทำ  เพื่อชาติ  ดั่งที่พูด

                                    ให้พิสูจน์  รักจริงแท้  ใช่ห่า..เหว

                                    ขอสาบแช่ง  ต่อหน้า  อัคคีเปลว

                                    ถ้าใครเลว  ให้ดับสิ้น  แดดิ้นไป..."

                        วกมา "สงสารประเทศไทย" จนได้ทั้งๆที่บอกว่าเลิกเขียนแล้ว พอแค่นี้ก่อนที่จะมากไปกว่านี้นะครับ

                                                        ขอโทษจากใจจริงครับ

                                                                รพี กวีข้างถนน