วันนี้เปิดอ่านบันทึกของคุณปรีดา เรื่อง คราวนี้มาแปลก...อนุรักษ์พลังงาน..ภาวะโลกร้อน.. http://gotoknow.org/blog/pree-d2 เป็นเรื่องของการตกเป็นเหยื่อกระแสภาวะโลกร้อน

เรื่องทำนองนี้มักเกิดขึ้นกับหลายๆ คน ที่มักจะไม่เอาเรื่องเอาราวกับผู้หลอกลวง...ครูพรรณาเคยพลาดและในที่สุดก็แก้ไขได้...เรื่องมีอยู่ว่า.....เราต้องการซื้อเครื่องดูดฝุ่นที่ใช้งานหนักๆ และดีๆ สักเครื่อง..ก็โทร. หาน้องสาวในฐานะที่เจ้าหล่อนเคยขายสินค้าของบริษัทนี้...น้องก็แสนดีติดต่อไปยังพี่ๆ ที่บริษัทให้ส่งพนักงานมาขายให้กับพี่สาว .....ตามประสาคนเห็นใจพวกขายของด้วยกัน......พี่ๆ เหล่านั้นก็ส่งพนักงานมาพบครูพรรณา....ตกลงซื้อขายสินค้ากัน.....รุ่นนั้นแถมนี่...รุ่นนี้แถมนั่น.....เราก็ตกลงซื้อรุ่นที่ราคาสูงพอสมควร...น้องคนขายบอกว่าแถมถุงฝุ่นให้ ๑ ลัง  ถ้าซื้อก็ลังละหลายเงินอยู่  ๑ ลังมี ๖๐ ลูก....>>>ใช้จนเครื่องพังก็ยังไม่หมด...ครูพรรณาประหยัด...พอฝุ่นเต็มถุงก็ใช้ท่อน้ำพลาสติกขนาด ๖ หุน เสียบเข้าที่ปากถุงแล้วเทฝุ่นใส่ถุงพลาสติกทิ้งไป...ก็ใช้จนกว่าถุงจะรั่วหรือขาดจึงจะเปลี่ยนใหม่.......<<< เราจะจ่ายเงินสดพนักงานขายก็ยื่นข้อเสนอดีๆ ว่าจ่ายสดสามเดือนก็ได้ราคาเท่ากันงวดแรกคือวันที่รับของ .....งวดต่อไปทางบริษัทจะมีใบเสร็จแจ้ง.......ปรากฏว่าเดือนที่สองบริษัทแจ้งยอดเงินค้างชำระมาให้มีค่าถุงฝุ่น ๑ ลัง....ครูพรรณาฉุนกึก...ยิ่งกว่าฉุนฝุ่นซะอีก......จากนั้นก็ไปส่งเงินให้เฉพาะค่าเครื่องดูดฝุ่นส่วนค่าถุงฝุ่นก็เขียนจดหมายแจ้งไปพร้อมกับหลักฐานการส่งเงิน...แค่นั้นยังไม่พอ....ยังโทร.ไปแจ้งฝ่ายขายของบริษัทเล่าให้ทราบด้วยวาจาอีกรอบ....พร้อมทั้งบอกว่าถ้าต้องการถุงฝุ่นคืนก็ให้พนักงานขายคนเดิมนี้ไปขอรับคืนได้ด้วยตนเอง.....หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปพนักงานขายก็มาติดต่อขอรับคืน...จริงๆ มาขอร้องให้จ่ายเงิน...แต่ครูพรรณา  บอกว่าไม่ซื้อเธอเอาของเธอคืนไปเถอะ...เธอขายของหลอกลวง.....เขาก็อ้อนว่าได้ทำเรื่องเบิกสินค้าออกมาแล้วบริษัทไม่รับคืน......สารพัดที่จะอ้าง......คำเดียวสั้น ๆ ไม่ซื้อ......คราวนี้ก็เจอเลย...ผมขายมาก็หลายที่ไม่เห็นเรื่องมากเหมือนพี่เลย......สวยละซิทีนี้.....เออ ! ที่เขาไม่เรื่องมากเพราะเขาอาจจะรู้สึกเสียหน้าที่เสียรู้เธอไง...หรือไม่ก็อาจขี้เกียจมีเรื่องนึกว่าทำทานไปไง...คราวนี้เธอก็เลยได้ใจใช่ไหม...จำไว้ว่าการเป็นนักขายต้องซื่อสัตย์กับลูกค้า...จึงจะทำให้การค้าเจริญและเธอก็อยู่ได้....นี่ถ้าพี่แจ้งเรื่องไปที่บริษัทว่าเธอต่อว่าพี่แบบนี้...เธอคิดดูว่าเขาจะจ้างเธอเป็นพนักงานขายอีกไหม.......คราวนี้จ๋อย.....พร้อมกันนั้นก็เก็บลังถุงฝุ่นกลับบริษัทไป....จากนั้นก็เป็นที่เลื่องลือกับพนักงานคนต่อๆ ไปว่าอย่าเอาเป็นเยื่องอย่าง.......ที่ครูพรรณารู้ข้อนี้เพราะทางบริษัทจะมีการเยี่ยมลูกค้าปีละครั้ง...พูดง่ายๆ ว่าเสนอขายสินค้าตัวใหม่นั่นเอง...และพนักงานที่มาขายเขาก็เล่าให้ฟัง...ว่าเรื่องของครูพรรณาเป็นบทเรียนสอนพนักงานขาย.....ซะงั้น