รูปโดย คนไม่มีราก

 

โคลงสี่สุภาพ 

 
กามาเกาะกิ่งต้น              กาหลง
กลางป่ากาหลงพง          ร่อนเหล้
กาหลศัพท์เสียงสง-         กาก่า ก้าเอย
กาละครั้งโพล้เพล้            กู่ก้องเอกา

นกกาบินมาเกาะที่กิ่งต้นกาหลง
นกกาบินร่อนเร่ (เหล้ =เร่ , เหล้ เป็นคำ โทโทษ) หลงทางอยู่กลางป่า
ส่งเสียง เอะอะอื้ออึง=กาหล 
 ร้องเสียงดัง กาก่าก้า ส่งเสียงเหมือนกับกำลัง งุนงงสงกา (เพราะบินหลงอยู่กลางป่า หาทางออกไม่ได้)
นกกาบินหลงอยู่กลางป่า กาล(ะ) ครั้ง โพล้เพล้  ร้องกู่ก้องอย่างเอกา (เอก(ะ)=เอกา=หนึ่ง)


อภิธานศัพท์

กา
กาหลง
กา(บิน)หลง
กาหล
สงกา
กาละครั้ง
เอกา