กลับไปเป็นคนธรรมดา ..ธรรมดา
คืนกลับสู่วันเวลาของตัวเอง
เดินวิ่ง นอนนั่ง, ฟังเพลง
ร้องตะเบงตามใจในวิถีตน
ถอดหัวโขนออกวางอย่างอิ่มสุข
ประหนึ่งพ้นทุกข์อันหมางหม่น
ฝ่าเส้นทางท่ามวิถีที่สับสน
เพียรหวังการหลุดพ้น, ถนนมายา
เออว่ะ..ส่องกระจกสะทกสะท้าน
นี่เราเกรียมกร้าน – นานนักหนา
บนศีรษะหงอกขาวพร่างพราวตา
ดูสิดูตีนกา ... น่ารักจริง !
ตลกตอนจบค่ะ..ขอหัวเราะดังๆอีกที5555
สวัสดีคะ...ตามมาขอบคุณคะ...เด็กๆน่ารัก ...ครอบครัวอบอุ่น... แหม...ตีนกาน่ารักจริง...อิอิ...พอใจ ยินดี ในสิ่งที่เป็น ชอบคะ...
บางทีชีวิตธรรมดาๆ ทำให้เรามีความสุขมากกว่านะคะ
>>>ดูสิดูตีนกา ... น่ารักจริง !
:)
...สามหนุ่มสามมุม
หัวร่อสุมรุมยิ้มเสมอ
เสียงเรียก..สามเพื่อนเกลอ
คุณพ่อเผลอลูกโตแซง
...หัวโขนที่เคยใส่
หนักเพียงไหนคิดหน่ายแหนง
หากสามหนุ่มร่วมแสดง
เวทีไหน..ตามไปดู
แ ซ ว นะคะ
อิอิ ที่ยังดีมีหงอกขาว
เพราะมันพราวเต็มศีรษะนะเส้นผม
แต่ผมนี้ส่องกระจกจะเป็นลม
ไม่มีปมมันโล่งเลี่ยนเปลี่ยนเป็นแวว จ๊าก...
อิอิ ประโยคสุดท้าย
ขอยืมไปใช้บ้างค่ะ
....ตีนกาน่ารักจริง ....
มีความสุขเยอะๆแล้ว ขอแบ่งมาทางนี้บ้างนะค่ะ
ครูเอก็เริ่ม คันๆเจ้าหัวโขนนี้แล้ว
แต่คงถอดยังไม่ได้ ภาระมันเยอะ อิอิ
ครอบครัวอบอุ่น เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลกค่ะ
หากใช่ความสุขแล้ว...ผมก็ยินดี และดีใจด้วยนะครับ
ที่สุดแล้ว ยังไงเราก็ล้วนแต่คนธรรมดา
ผมยังไม่เคยเห็น "คนไม่ธรรมดา" เลยแม้แต่คนเดียวครับ
มาดูคนธรรมดาที่ทำงานในห้องคุณอำนวยมาเล่าบ้างการอบรมเป็นอย่างไรบ้างครับ
แวะมาอ่านและลงชื่อไว้ครับ
สวัสดีค่ะ อ.แผ่นดิน
แวะมาอ่านขำๆตอนจบค่ะ
สวัสดีครับ..คุณครูแอ๊ว
ตอนนี้ผมดูหนุ่มขึ้น (คนอื่นบอก) ...ยิ้ม ๆ
ลงมาจากเก้าอี้ ..มีเวลาวิ่งเล่นกับชีวิตขึ้นก่ายกอง
ชีวิตไม่เดียวดาย ...มีเวลาจินตนาการอะไรได้อย่างลึกซึ้งมากกว่าที่ผ่านมาเลยด้วยซ้ำ
....
แต่ยืนยันนะครับ ....รอยตีนกา น่ารักจริง ๆ ...
สวัสดีครับ .. "เอื้อง...แสงเดือน v.2"
อันที่จริงก็ยอมรับกับว่า พอใจ ยินดี ในสิ่งที่เป็น
แต่กรณีรอยตีนกานั้น ถ้าเป็นไปได้ก็อยากลบออกไปเหมือนกัน แต่อีกมุมก็ดีครับ..มันบ่งบอกถึงระยะทางที่เคี่ยวกรำมาอย่างหนักหน่วงได้เหมือนกัน
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีครับ ..
สบายดีนะครับ..
สำหรับผมตอนนี้ก็ฟื้นจากภาวะว่างเปล่าแล้ว
....
ความจริงที่โหดร้ายที่เชื่อว่าความเป็นมนุษย์จักต้องได้สัมผัสกันทุกคนก็คือ ..
ถอดหัวโขน .. ถอดปุ๊บโดนคิดบัญชีทันที
....
ผมเองก็พานพบเจอเช่นนั้น, ..แต่ผลงานและความเป็นตัวตนของเราในวันที่ผ่านมาก็กลายเป็นกำแพงอันทรงพลังที่ปกป้องเราจะระบบ (ที่ไม่ควรเป็นระบบ) ได้เป็นอย่างดี
แล้วจะพยายามเขียนกลอนมาให้อ่านบ่อย ๆ นะครับ
สวัสดีครับ ..คุณครู Gutjang
เมื่อวานน้องแดนออกอาการงอน เพราะผมและสั่งลงโทษผมว่า "ให้กลับไปเป็นหัวหน้าเหมือนเดิมซะ ..จะได้ไม่ต้องมาวิ่งเล่นกับแก .."
ทุกวันนี้ มีเวลาเป็นส่วนตัวขึ้น ในขณะที่การงานน้อยลงแต่หนักหน่วงอย่างไม่เปลี่ยนแปลง
....
มีความสุขมาก ๆ นะครับ
สวัสดีครับ...จริยา
ขอบคุณกลอนน่ารัก ๆ ..ที่นำมาฝากนะครับ
ตอนนี้ลูกชายคนโตก็แกล้งถามบ่อยขึ้นว่า ..ดินโตขึ้นทุกวัน ๆ ..แต่ทำไมพ่อไม่โตขึ้น ..ไม่โตขึ้น
...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ..อัยการชาวเกาะ
อิอิ ที่ยังดีมีหงอกขาว
เพราะมันพราวเต็มศีรษะนะเส้นผม
แต่ผมนี้ส่องกระจกจะเป็นลม
ไม่มีปมมันโล่งเลี่ยนเปลี่ยนเป็นแวว จ๊าก.
...
อ่านกลอนบทนี้แล้วมีมองโลกในแง่ดีมากเลยครับ ปรากฏการณ์เหล่านั้นบ่งบอกถึงความมีบารมีดี ๆ นั่นเอง
....
สวัสดีครับ ครูเอ
ผมเป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ
เรื่องหลายเรื่องจำต้องใช้สถานะที่มีหัวโขนทำเหมือนกัน การละวางคงต้องมีจังหวะที่ดี โดยเฉพาะการคิดคำนึงถึงว่า องค์กรของเรามีคนพร้อมที่จะก้าวมาสวมหัวโขนแทนเราแล้วหรือยัง
เพราะภาวะนี้, ผมเองก็โดนโจทย์นี้หล่นทับอย่างหนักหน่วงมาแล้วเช่นกัน
....