(ดนตรีระดับปาฎิหารย์ ที่สะกดโลกให้สงบฉับพลัน)
ได้คำตอบแล้ว กระจ่างใจ ว่าทำไม โจ้ กับ จิ จึงเป็นเด็กมากความสามารถ
ขอบคุณครู ที่ได้อุทิศชีวิตเพื่อเป็นครูทีดีให้แก่แผ่นดินนี้
นับเป็นวาสนาที่ได้เห็น บทบาทและลีลาครูระดับทะลุมาตรฐานที่ราชการกำหนด -ผู้ชำนาญการ-ผู้เชี่ยวชาญ-พิเศษ ฯลฯ ครูพิสูจน์ไม่อยู่ในสาระบบนี้หรอก ก่อนหน้านี้ถึงจะได้รับการยกย่องเป็นครูภาษาไทยดีเด่น ครูอย่างนั้นอย่างนี้ ..ครูคนนี้ไม่ได้หยุดผลิตความรู้ความดีแม้สักนาทีเดียว รับผิดชอบในพันธกิจครูเดินหน้าไปเรื่อยๆ สนุก สบาย ได้กำลังใจ ไม่ฝ่อ ไม่เหี่ยว ไม่ลีบ ไม่อึดอัดใจอะไรๆกับระบบ ก้าวพ้นกำแพง ไปเป็นผู้สร้างกำแพงความรู้ ความคิด ได้อย่างน่าอัศจรรย์
ครูดีที่หนูรัก ก็เป็นยิ่งกว่า
ครูต้นแบบ ก็มากกว่าต้นตอต่างๆ
ครูภูมิปัญญาไทย ก็เกินมาตรฐานอยู่แล้ว
ครูแห่งชาติ ชาติไหนละ ชาติไหนก็ได้
ครูพิสูจน์ คือครูที่สังกัดสากลโลก
(บทบาทครู บทบาทศิษย์ บทบาทสังคม อยู่ในเวทีเดียวกัน)
..ครูไร้กระบวนท่า หยิบฉิ่งมาตีฉับครั้งเดียว เวทีก็คึกแล้ว
นับเป็นวาสนาที่ ได้เห็น ได้ยินกับหู ได้ดูกับตา ได้กอด ได้คุย แม้จะนับคำได้ เป็นบทประเมินผลงานทางวิชาการ ที่ไม่ต้องส่งผลงาน ที่ไม่ต้องเขียนรายงานแม้แต่อักษรตัวเดียว ครูพิสูจน์ ได้พิสูจน์สมชื่อ ว่าครูที่โลกต้องการเป็นเช่นนี้เอง ครูพิสูจน์ไม่ได้รวบยอดจากผลงานของลูกศิษย์ แต่ครูเป็นผู้ก่อสร้างศิลปครูศิลปินแห่งชาติในอนาคต
ผู้ที่สร้างลูกศิษย์ขึ้นไปอยู่ระดับชาติในอนาคต
ครูท่านนั้นควรจะอยู่ฐานะใด
โคตรครูแห่งชาติจะดีไหม?
ครูดีเหมือนดินดี ปลูกอะไรก็งาม
แต่ครูพิสูจน์ไม่ได้ทำเฉพาะเพียงความงอกงาม
แต่ได้เพิ่มความงดงามลงไปในหัวใจลูกศิษย์
ผมตื่นตะลึง..เห็นโจ้ โต้ถ้อยร้อยกลอน ผ่อนหนักผ่อนเบา เขย่าลูกเล่นลูกฮา อย่างได้จังหวะที่พอดีเป๊ะ รับลูกได้ในทุกสถาการณ์ แถมยังงัดลูกไม้ออกมาสอดใส่ความรู้สึกให้บรรเจิด ..ท่าสอนพี่จิเต้นจังหวะแก้วหน้าม้านั้น นึกถึงทีไรก็ก๊ากส์ในใจทุกที..อาจารย์แป๋ว..ฉุกคิดคำว่า เคียวห่วย เมื่อรู้ว่าเป็น”คำผวน” ก็ตอนอีแซวลาโรงไปแล้ว อิ อิ
ถึงจะได้คุยกันน้อย แต่ก็ปลื้มความสามารถในตัวเด็กคนนี้มาก ..โจ้อาจจะไม่คุ้นชินสภาพที่เห็นตรงหน้า แต่ก็ไม่ช้าก็กระโดดลงมาช่วยพี่ป้าน้าอาปั้นแป้งทำขนมบัวลอย
ถามว่า โจ้เรียนชั้นไหน?
ม.6 ครับ
อยากจะเรียนต่อที่ไหน?
ผมอยากเรียนวิชาศีลปะภาพพิมพ์ ที่ศิลปากร
ชัดแจ้งแดงแจ๋ไหมครับ สำหรับการวางอนาคตของหลานรักคนนี้
โชคนี้นะโจ้ คงเราคงได้พบกันอีก เมื่อชาติต้องการ
เจ้าจิ แซ่เฮ
หลานรักของชาวตระกูลเฮ
เธอดำเนินชีวิตกิจกรรมต่างๆภายใต้ใบสั่งของสวรรค์
มันเป็นไปเองแบบอัตโนมัติ
ลงรถมา..เที่ยวไหว้ทักทายพล่าน อย่างกับสนิทสนมกันมาแต่ชาติปางก่อน
เสียงเหน่อใสๆนำไปก่อน ตามด้วยการสวมกอดแบบไม่ง้อบัตรคิว
หมอเบิร์ดที่ว่ากอดโดยธรรมชาติแล้ว ยังมีน้องจิอีกคนคอยที่เป็นตัวช่วย
เธอกระโดดมาช่วยทุกเรื่องทันที เตรียมส่งพวงมาลัยให้ผมไล่แจก
เธอทดลองเพลงขลุ่ยนอกโน้ตได้ เพียงปรมาจารย์ประสาทชี้แนะไม่กี่นาที
(จิเรียนเพิ่มกับเทพกีตาร์ไม่กี่นาที ก็ลงสนามแสดงจริงได้อย่างอัศจรรย์)
จิบอกว่า..วินาทีที่เกิดความรู้เพิ่ม..อยากจะเป่าขลุ่ยไม่ให้กินข้าวก็ได้ ตั้งใจพร้อมที่จะฝึกทักษะและประสบการณ์ใหม่ๆ เมื่อนำเข้าสู่ช่วงเปิดการฝึกอบรมกระบวนกร กีต้าเทพกับขลุ่ยนางฟ้า ร่วมกันชะลอจินตนาการด้านดนตรีมาแสดงต่อหน้าเรา..คำว่าอึ้งกิมกี่ เป็นความรู้สึกระดับอนุบาล ถ้าเทียบกับสิ่งที่สวรรค์บันดาลผ่านเสียงดนตรีคู่นี้
กีตาร์ ตะวันตก ปะทะ ขลุ่ยตะวันออก
(สุนทรีไร้ลีลาแบบพื้นๆ นั่งกับพื้น คุยกันตรงไปตรงมาฉับๆ)
มีผู้สันทัดกรณีกล่าวว่า..บริบทดนตรีเป็นสากล เราก็อือๆออๆ
แท้ที่จริงมันเป็นเช่นนี้เอง
ถ้าจะให้เล่าบทบาทและลีลา โจจิซัง ทั้งปีไม่มีจบ
เพราะเธอเป็นผู้ผลิตทักษะชีวิต
ทำเรื่องธรรมดาให้เป็นเรื่องพิเศษได้โดยไม่รู้ตัว
เธอเป็นเด็กร่าเริง สดใส ใช้เสียงเหน่อเป็นเครื่องมือเบิกนำ
ไม่ว่าจะหยิบ ฉวย ทำอะไร ดูประหลาดกว่าคนอื่น
จะมีเยาวชนไทยสักกี่คนละครับ
ที่เป่าขลุ่ยกล่อมให้หมานอน
ถามว่า ค่าตอบแทนคืออะไร?
จะเอาอะไรมาประเมินในการจัดงานเฮฮาศาสตร์5
ในเมื่อทุกท่านช่วยกันทำสิ่งที่นอกเหนือจากปกติ
มันทะลุทะลวงผ่านทุกอุปสรรค
ลูกสาวจากหาดใหญ่ เหมารถแท็กซี่จากรุงเทพฯบึ่งมาบุรีรัมย์
เพราะเธอไม่อยากพลาดนาทีทอง แม้สักนาทีเดียว นี่แหละการวัดใจคนแซ่เฮ ไม่พูดแต่ทำ และกระทำจนสุดความสามารถ
(สภาพคนที่จะจี้เครื่องบิน เหมาแท๊กซี่มา มีไข้สังขารทรุด หัวใจทำด้วยอะไร?)
ลูกสาวบางคน แม้จะถึงเวลาเก็บของเดินทางแล้ว
เธอยังนั่งปั้นขนมคนเดียวอย่างเร่งรีบ
เพื่อทำความตั้งใจให้บรรลุ
ป้ามณีแดง หาจังหวะวางฝีมือได่แซบหลาย ขอบคุณลุงอู๊ด คนที่พูดน้อยอร่อยมาก
หมอเบริด์ เอาขนมที่ดูแลการผลิตมาให้ชิม ขนมจีนทอดกรอบ แปลกแต่อร่อย
อ.แป๋ว โชว์แกงกระหรี่ญี่ปุ่น อ.ธวัชชัย ใครๆได้ชิมโดยไปต้องไปแจเปน เมนูอินเตอร์
ป้าจุ๋ม มีแกงส้ม ผัดไทยพิเศษระดับฮ่องเต้ชะแง้..ขนาดถั่วงอกยังสั่งเพาะพิเศษ
ครูพิสูจน์ ผัดไทยเจ จะเหลือรึครับ 1-2-3 เจี๊ยะพรึบในพริบตา
น้าสร้อย ครูอึ่ง ครูอาราม ทำน้ำพริกอ่องลำขนาด คนชิมขอดจาน
ดร.เยาวดี วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เสนอเมนูอิสานแท้ข้าวจี่รูปหัวใจหวานแหว๋ว
คุณนักการ แซ่เฮ เมือง2แคว จัดสารพัดผักยำร้อยรส
หมอเจ๊ ห้องอาหารร.พ.กระบี่โภชนา ลงมือใส่เสื้อบักกะแหล่งปรุงเมนูใต้ ซู๊ดซาดถึงใจ
ราณี เสนอเมนูมังสะวิรัต โดนใจชาวมังสะวิรัด
สิงห์ป่าสัก ขนมะม่วงกำแพงเพชร มาปอกเอง จัดเสริ์ฟเอง เกลี้ยงหายไปในกระเพาะ
สวนป่าโภชนาเสนอ แกงเห็ดเผาะ ปลากดแม่น้ำทอด ลืมปิ้งเห็ดตีนแรด ผัดต้นหอม
บางคนยังติดค้างการบ้าน
ใครนะแกงบ่าหนุน กับเมี่ยงคำ ถามหามีคนบอกว่าหมดแล้ว หลังจากอิ่มมาพบว่า ยังเหลือก้นหม้อ โธ่! แบบนี้ต้องกลับมาสาธิตใหม่ วาสนากระเพาะตกอับจนได้ นอกจากนี้ยังมีอาหารเสริม ขนม ของขบเคี้ยว ของฝากตกค้างมาก เล่ายังไงก็ไม่หมด เมื่อมันไหลออกจากความทรงจำไม่จบสิ้น
หมอเบิร์ดไง..เรียงอิฐได้กี่ก้อนก็ไม่รู้
เสื้อบักกะแหล่ง ผ้าถุง ก็ยังไม่ได้นุ่งอยู่กระต๊อบ
ซูซานและใครๆอาจจะตอบเรื่องการบ้านในมุมมองตัวเองได้ดี
ซูซาน ตั้งใจมากอดพ่อ
ซูซาน หิวตักกับข้าวอร่อยๆโป๊ะมาพูนจาน
ซูซาน บังเอิญตักแกงปักษ์ใต้ และน้ำพริกอ่องที่ค่อนข้างเผ็ด
ซูซาน เปลี่ยนความอร่อยเป็น เต้นเร้า
ซูซาน น้าอึ่งอ๊อบ ฉับไวไปทอดไข่เจียวร้อนมา..เนรมิตรให้ด้วยความรักน้อง
ซูซาน นั่งยองๆ ตักไข่หอมฉุยบนเก้าอี้ กินอย่างอร่อยและประทับใจมื้อพิเศษนี้
ซูซาน ควักใบแดงตัวจริงมาให้พ่อ
ซูซาน บอกว่า พ่ออย่าบอกใครๆนะหนูมา อิ อิ ..กลั้นบอกอกแทบแตกรู้ไม๊
ซูซาน ได้ทำอะไรตามความตั้งใจแล้ว ใช่ไหมคนดี
มันก็แค่นี้แหละคนเรา เกิดมาได้ทำอะไรอย่างที่ตั้งใจไว้ก็วิเศษแล้ว ผมมีเรื่องตรึงใจแต่ละคนมาเล่ามากมาย และอยากจะเล่าจะเขียน แต่..และแต่นั้นแหละ
อีกไม่กี่ชั่วโมง ผู้อบรมหลักสูตรผู้บริหารการสาธารณสุข รุ่นที่18
หลายสิบจังหวัด 50ชีวิต
จะมาเข้าค่ายเรื่องการเตรียมความพร้อม อยู่-กิน-นอน-ที่นี่ถึงวันที่22
ทุกคนบอกว่า..พ่อพักผ่อนให้มากๆนะ
วันนี้..งานมาจ่ออยู่ตรงหน้าแล้ว
ตัวช่วยกลับไปหมดแล้ว
พ่อจะพัก หรือ พ่อจะชัก ยังไม่รู้เลย ลูกเอ๋ย
Key Word :
"คนตายเพราะทำงานหนัก น้อยกว่าคนตายเพราะขี้เกียจ"
อ่านแล้วชื่นใจแทนพ่อครู มีลูกหลานดีๆ มากมาย ^ ^
ขอชื่นชมอ.พิสูจน์ด้วยคนค่ะ ท่านเป็นครูอย่างแท้จริงทีเีดียว
สวัสดีเจ้าค่ะ พ่อครูจ๋า
น้องจิแวะมาร่วมเชิดชูครูพิสูจน์ด้วยคน ต้องขอบคุณแทนเจ้าโจ้ด้วยเจ้าค่ะ ที่มอบความรักความเมตตาให้เพื่อนของหนู แล้วก็ต้องขอบคุณทุกท่านที่สร้างสรรค์โอกาสดีๆให้กับหนู พ่อจ๋า " มีรูปตอนหนูเป่าขลุ่ยจนหมาหลับไหมค่ะ " อยากได้ 555+++ พ่อรักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ --->น้องจิ ^_^
กราบสวัสดีครับท่านครูฯ
อิๆๆๆ อย่าเพิ่งชักครับ กำลังใจที่ตุนไ้้ว้ในธนาคารกอด เบิกออกมาใช้ได้ตลอดครับ เอามาชูให้ร่างกายและหัวใจชุ่มชื้นเพื่อปลูกเมล็ดพันธุ์ต่อไปนะครับ ธนาคารกอดเบิกออกมาฝากคืนด้วยกอดอีกครัีบ ดอกกอดบานหฤทัยครัีบ ว่าแต่ว่าอย่าลืมนะครับ บทเรียนบทหนึ่งคือการนอนสมาธิ ครับ
ผมชอบต้นครูในบทความมากๆ ครับ ต้นแบบนี้มีทั่วผมว่าแผ่นดินไทยจะปลูกอะไรก็ขึ้นครับ ต้นดนตรี ต้นวิทย์ ต้นสังคม ต้นแพทย์ ต้นวิจัย ต้นเกษตร ต้นวิศวะ และต้นอื่นๆ คงขึ้นเต็มประเทศครับ
ขอบคุณมากนะครัีบ
กราบสวัสดีค่ะ..พ่อครู
สวัสดีครับ
กอดผ่านบล็อกได้จะวิเศษมากเลยค่ะ
...วันนี้กินข้าวหรือยังคะ....
อุตส่าห์ตั้งใจไปทำป่นปลา...กลับมาแล้ว..อ้าวยังไม่ได้ทำนี่นา...แต่ว่า "ใจถูกป่น" ไปเรียบร้อย....
สวนป่ามีอาถรรพ์นะคะ ท่านครูบา ใครที่ใจแข็งเป็นหิน เปลือกหนา ถูกนวดซะนุ่มเป็นขนมบัวลอยหมดเลย...อิอิ
สวัสดีค่ะ พ่อครูบาฯ เมื่อวานนั่งรถกลับ น้องราณีบอก สิงห์ป่าสัก ขับตามหลังมา ค่ะ เส้นทางชัยภูมิ- นครสวรรค์-กำแพงเพชร ตรงดีนะคะ
ทีมพิดโลก ถึงแยกอ.หนองบัว เลี้ยวขาว เข้าเส้นทางกลับบ้าน เส้นทาง ชัยภูมิ-พิษณุโลก เส้นนี้พี่นิดคุ้นเคย จ้ะ บ้านคุณพ่อสามี อยู่อ.หนองบัวระเหว่ จ.ชัยภูมิ
คิดถึงทุกคน คิดถึงข้าวแม่หวีจังค่ะ ไม่ว่าต้มข้าวต้ม หุงข้าวสวย อร่อยจังหู้
สวัสดีครับ ครูบาฯ ที่เคารพอย่างยิ่ง
เหตุการณ์ผ่านไป ทิ้งร่องรอยแห่งความทรงจำ ทำให้ผมนึกถึงความรู้สึกสองด้าน ผู้มาเยือน ซึมซับความรู้สึกดีๆ เป็นค่าแห่งชีวิต ทัศนะบางเรื่องแตกย่อยออกไปอีก ครูฯ อิ่มอกอิ่มใจ เต็มเปี่ยมไปด้วยรัก ปิติยินดีเป็นล้นพ้น
ภาระที่จะต้องแบกรับต่อไป ต่อยอดแยกกิ่ง แบกรับโลกใบน้อยๆนี้ต่อไป
เหนื่อยมากไหมครับ ครูฯ เพลาๆลงบ้าง
ทุกคนบอกว่า..พ่อพักผ่อนให้มากๆนะ
กราบพ่อค่ะ
พ่อรักษาสุขภาพนะคะ เพราะเบิร์ดทราบว่าพ่อไอตั้งแต่วันที่ไปถึงแล้ว แถมตอนกลางคืนพ่อก็ไอตลอดอีก..เห็นรายการแล้วต้องถอนหายใจ เฮ้อ..
นร.เข้ามาเรียนพ่อว่าจะส่งการบ้านในเร็ววันค่ะ ตอนนี้ขออนุญาตตกผลึกความคิดก่อนจะทำการบ้านส่งนะคะ ส่วนเสื้อบักกะแหล่งนั้นยิ้มแหยเลยค่ะ เพราะยังไม่กล้าและไม่เจอตัวที่ถูกใจ อิ อิ อิ..เรื่องนอนตูบยกให้พี่จากกระบี่นอนไปก่อนค่ะ เบิร์ืดรอได้ ไว้รอพี่สร้อยมานอนพร้อมกันดีกว่า ^ ^
วันเวลาผ่านไป ด้วยความสุขลืมทุกข์ข้างหน้า ชีวิตคือธรรมชาติที่ไม่อาจฝืน น้องจิ น้องโจ้ เป็นตัวตนบนธรรมชาติ
ครูพิสูจน์ที่ไม่ต้องพิสูจน์เหมือนครูหลายๆคน ไม่ต้องการไอ้โซ(ISO) กพร.(ที่กูพึ่งรู้)มาหาตัวชี้วัด แต่วันนี้ที่ทุกคนเห็นแบบประจักษ์
สุขที่เกิดวันนี้เพียงครู่ยาม อย่าได้หลงไหลไปกับห้วงอารมณ์ตนเอง วันข้างหน้ายังมี ทั้งทุกข์สุขที่ไม่อาจเลี่ยงได้ นี่คือชีวิต ที่ทุกคนถูกลิขิตมา เพียงแต่ว่าอย่าลืมตัวตน
ไม่รู้จะพูดอะไรดีค่ะ บอกได้แต่ว่าขอบคุณและเจอกันอีกแน่นอนค่ะพ่อ แต่ครั้งหน้าขอไข่เจียวแต่หัววันแล้วกัน อิ อิ
พิมพ์ตกไปได้ยังไง เอามาเพิ่มอีกค่ะ
อ.พิสูจน์ท่านเยี่ยมยุทธิ์เป็นครูผู้เป็นครุโดยแท้ ..ทำให้เกิดผลผลิตดีๆแบบน้องโจ้และน้องจิที่ทำเอาพี่น้อง ป้า น้า อา ลุง ฯลฯ ตะลึงพร้อมความชื่นใจอย่างยิ่งยวด
กีต้าเทพกับขลุ่ยนางฟ้าที่พ่อกล่าวจารจารึกในใจไม่ลืมเลือน..ท่วงทำนองที่มาจากจิตวิญญาณ สั่นสะเทือนความรู้สึกได้อย่างหาคำมาพูดไม่ได้ บอกได้เพียงว่า " อิ่ม " ค่ะ ^ ^
รออ่านบันทึกจากใจของทุกๆท่านที่ไปอย่างจรดจ่อเชียวล่ะค่ะ ..อ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ได้ไม่เบื่อเลย
กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพแล้วครับพ่อครู ออกจากสวนป่า 10โมงกว่าๆ ถึงบ้านห้าทุ่มกว่าแวะส่งพี่สร้อย พี่อึ่งอ๊อบ เรียบร้อยแล้วนะครับไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ..
.. ขอให้พ่อครู แม่หวี น้องออย ป้าสอนและทุกคนในสวนมีสุขภาพดีครับ
.. ยังคิดถึงทุกคนอยู่เลย ยังคิดถึงมิตรภาพที่ทุกคนมีให้ อิ่มใจบอกไม่ถูกครับ..
.. เสียดายที่ไม่ทันได้ลา สวัสดีอีกหลายๆคนแต่ตั้งใจไว้ว่าจะตามหาในบล๊อกให้ครบทุกคนครับ (เดี๋ยวต้องไปหาวิธีaddgเข้าบล็อกก่อน ชักจะลืมขั้นตอนซะแร้ว)
.. คิดถึงภาพ พ่อครูพาทัวร์ คิดถึงภาพห้องครัวแม่หวี
.. คิดถึงไข่ไก่ต๊อกอร่อยดี ต้มทอดนี่อร่อยจัง
.. คิดถึงต้นมะนาวหนามย๊าวยาวอ้าวมะสัง
.. เต่าร้างแหมคันจังไปเด็ดไม่ระวังมือแทบพังคันคะเยอ
.. ชะอมหนามแหล๊มแหลม เด็ดมาแจมแกล้มกินดี
.. ผักสดมีทุกที่ ขอให้มีเวลาเดิน
(กลอนอะไรไม่รู้ครับเนี่ยลงไม่ได้ อิ อิ^^)