มุมมองที่แตกต่าง

ผมเคยถูกเขาว่าไร้สาระ...หัวข้อดูจะรุนแรงนะครับ ........วันนี้ เป็น รวิวาร (วันอาทิตย์) ผมตั้งใจว่าจะ จรรจวน (พูด) เรื่องสบายๆ  ของสำนวนไทย กับสำนวนฝรั่ง (ซึ่งได้รับความอนุเคราะห์จาก อ.ขจิต ให้ข้อมูลมา) แต่พอเปิดอ่านบันทึกเก่าๆ..ไปเจอบันทึก เรื่องความ "ไร้สาระ"ที่ผมเคยถูกกล่าวหา......ก็เลยขอพูดถึงก่อนครับ........

ที่มา..ที่ไป..จากที่..ทางเดียว

แต่แวะ..เวียนเอี้ยว..อ้อมไกล..แก่นสาร

แต่งแต้ม..เติมสร้าง..ผิดแผก..ตำนาน

ผิดเพี้ยน..ประการ..ลูกหลาน...."ละวล"                  (ละวล=สับสน,อื้ออึง)

การสื่อสารเรื่องเดียวกัน ที่ต้องการจะสื่อไปยังผู้อื่นนั้น คนที่จะเป็นผู้สื่อสารหรือประกาศก (ผู้บอก) หลายคนย่อมจะมีวิธีการนำเสนอที่แตกต่างกันไป มันอยู่ที่ว่าสาระสำคัญในแก่นแท้ของสิ่งที่จะนำเสนอ มันครบถ้วนกระบวนความหรือเปล่าเท่านั้นเอง ซึ่งมันก็ขึ้นอยู่กับ จรรยาบรรณ ของแต่ละคน แต่ถ้าการนำ เสนอต้องการแค่ความสะใจของผู้นำเสนอ ต้องการแค่เรียกร้อง ความสนใจโดยไม่สนเนื้อหาสาระ  ผลเสียก็จะไปตกอยู่ที่ผู้นำไปปฎิบัติซึ่งก็คือลูกหลานของเรานั่นเอง

ตัวผมเองในบางครั้งผมจะอุปมาอุปไมยให้ผู้ฟังได้รับรู้นั้น ผมอาจมี มติคติ(ทางแห่งความคิด) ที่ไม่ค่อยจะเหมือนกับชาวบ้านเค้าเท่าไหร่เลยทำให้ถูกมองว่า ไร้สาระ (หรือเปล่า)ด้วยมุมมองที่แตกต่างมันอาจเป็นความจริงดังที่เขาว่า...ก็ได้

        วันนั้น(เกือบสิบปีมาแล้ว) ผมเดินผ่านศาลาประจำหมู่บ้าน....ได้ยินผู้เฒ่ากำลังสอนเตือนเด็ก เรื่อง คน รติดัสกร (เจ้าชู้)  ว่า  "คนที่มีชู้กับ ผัวหรือเมีย ของคนอื่นนั้น พอตายไปแล้วก็จะตกนรก ต้องไปปีนต้นงิ้ว"  ผมเลยแซวๆแย้งไปว่า

" ต้องรอนานหน่อยนะลุง ตอนนี้ต้นงิ้วไม่ว่าง  ท่าน ยม' กำลังปีนอยู่ "

ก็เลยถูกผู้เฒ่าดุเอาว่า  "ไร้สาระ" ......

        ซึ่งจริงๆแล้วในความคิดของผม ไม่ได้ลบหลู่ ท่าน ยมบาล แต่ผมต้องการจะ บุนนะบุนนัง (เพิ่มเติม) ให้เ็ด็กๆเหล่านั้นได้เห็นว่า ไม่ว่าคนจะมี ประดาป (อำนาจ)มากมายเพียงใดก็ตาม  ถ้าคนๆนั้นกระทำความผิด เค้าก็ต้องรับโทษ ภายใต้กฎหมายเฉกเดียวกันกับ ปุถุชนคนธรรมดาทั่วไปในบ้านนี้เมืองนี้ ....ไม่ได้คิดเป็นอย่างอื่นเลยจริงๆครับ (กราบขอโทษคุณลุงคนนั้นด้วยครับ...)

" หากมี วากยะ สามหาว                     (วา-กะ-ยะ = ถ้อยคำ)

  ถัอยกร้าว ภันเต โปรดสอน                 (ภันเต=ข้าแต่ท่านผู้เจริญ)(เป็นคำร้องเรียก)

  ร่ายกวี อจิตติ บทกลอน                     (อะ-จิต-ติ=ความไร้วิจารณญาณ)

  ส่อซ่อน กระดางลาง  โปรดเตือน "       (กระดางลาง=มรรยาทหยาบ,สัปดน)

 

  ในบันทึกหลายบันทึกที่ผมได้เขียนผ่านๆมานั้นมันเป็นวิธีการสื่อสารของผม ที่อยากให้ผู้อ่านได้รับทั้งความบันเทิง และข้อคิดไปพร้อมๆกัน แต่ถ้าท่านผู้อ่านเห็นว่าเป็นความ "ไร้สาระ" ผมก็กราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ...

                               รพี กวี(ไร้สาระ)