เช้านี้อากาศสดใส  รู้สึกสภาพร่างกายโดยทั่วไปดีขึ้น  หลังจากอ่อนเพลียและนอนซมมา 2 วัน 

นำผ้าขาหนูมาคลุมไหล่  สามารถอ่านและเขียนบันทึกได้ 

นึกสนุกเรื่องของภาษาเลยมาเขียนให้ได้อ่านกัน  การสอนภาษาให้กับเด็กนักเรียน  มีเรื่องสนุกมากมาย  แหม....หลายๆท่านเครียดกับการสอนมากเกินไป 

ลองนำความสนุกในการสอนมาเล่าสู่กันฟังสิ  อย่างเช่น  กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศฯ ที่โรงเรียนครูอ้อยสอน  มีครูหลายๆท่าน  นำเรื่องตลกของการออกเสียงมาเล่าสู่กันฟัง 

วันนี้เสนอ คำว่า....ผี 

ผีเป็นเสียงที่นักเรียนได้ยินนะคะ  วันนี้กลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนชั้น ป.3 ค่ะ  ก่อนที่นักเรียนจะเข้าห้องเรียน  นักเรียนทุกคนจะถูกฝึกให้พูดขออนุญาตเข้าห้องเรียน 

แต่วันนี้  นักเรียน 3 คน 

พูดขออนุญาตคนแรก ......เมไอคำอิน.....ผี ครูก็ไม่อนุญาต เพราะออกเสียงผิด 

คนที่สอง.....เม้ไอค้ำอิน....ผี  อุตส่าห์ออกเสียงให้ดีขึ้น   แต่ครูก็ไม่อนุญาตให้เข้าห้องเรียน  เพราะยังไม่ถูกต้อง 

คนที่สาม .....ทีชเชอร์  เม้ไปค้ำอิน.....ผีผีผีผี   ครูผู้สอนเริ่ม โมโห  บอกกับนักเรียนว่า  ....ไปช่วยกันคิดว่า  ที่ถูกนักเรียนควรจะออกเสียงอย่างไร  ไป  ครูไม่ใช่ ผี นะ 

จากนั้นนักเรียนก็พากันเดินไปคิด  เสียงดังเป็นหมีกินผึ้ง 

ครูผู้สอนภาษาอังกฤษอีกท่านหนี่งเดินมาพบเหตุการณ์  จึงเข้าไปถาม.....  เกิดอะไรขึ้น 

นักเรียนรายงาน  ครูท่านนั้นได้ฟัง ก็ขำ ขำ และขำ  จะไม่ขำได้อย่างไร  ก็คำว่า.....ผี นั้น  นักเรียนต้องออกเสียงว่า.....พลีซ เพราะมาจาก please  ไม่ใช่....ผี 

มิน่าเล่า  ครูเขาจึงไม่ให้เข้าห้องเรียน  เพราะท่านไม่ใช่ เอ้อ  ....ผี 

ที่ถูกก็คือ  May I come in , please?

ขำ ไหมคะ....คลายเครียดก่อนการเดินทาง..ดีกว่า