การสะสมผ้ากลายเป็นงานอดิเรกของดิฉัน

เมื่อสัปดาห์ก่อน พี่สาวของดิฉัน..ไปเที่ยวหัวหิน เราก็นึกขึ้นได้ว่า

หัวหิน..มีผ้าโขมพัตร...เป็นผ้าที่ดีมีชื่อเสียงมาก

เพราะดิฉันจะไม่พลาด...ถ้าไปหัวหินทุกครั้ง  จะต้องซื้อผ้าโขมพัตร

ดิฉันได้พิสูจน์ด้วยตัวเองมายาวนานถึงข้อดี คือ ผ้าจะสีสดใส ไม่มีวันมองดูเก่า ใส่สบายไม่ร้อน เหมาะกับอากาศเมืองไทย

แตถ้าเบื่อ..เราก็นำมาดัดแปลง  ทำเป็นเสื้อใส่นอนก็ได้ ใส่สบาย ซักแล้วก็ไม่ต้องรีด เป็นการลดพลังงาน ลดโลกร้อนได้อีก

แต่อาจมีปัญหาเล็กน้อย  กรณีที่คนที่ไม่ชอบผ้าลาย หรือสีที่สดใส เพราะผ้าโขมพัตรจะเป็นผ้าลายมากๆ

เรารีบโทรศัพท์บอกพี่สาวว่า... .ให้แวะไปซื้อผ้าโขมพัตรให้ด้วย

          

ผ้าผืนสีชมพูของดิฉันเอง ส่วนลายดอกไม้สีดำ เป็นผ้าของพี่สาวดิฉัน

ปรากฏว่าไม่ต้องบอกยาก.. เพราะพี่และเพื่อนแวะไปซื้อกันเกือบจะหมดร้าน

เพื่อนพี่สาวของเรา..เป็นครูโรงเรียนแห่งหนึ่งใน กทม จะนำผ้าโขมพัตร..ไปตัดเป็นเสื้อทีม

เมื่อวานก็เลยมาดูผ้าที่ซื้อๆไว้

นอกจากผ้าโขมพัตรแล้ว.. ยังมีผ้าอีกมากมายในตู้เรา

เราเลยกลายเป็นคน..สะสมผ้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจ การสะสมผ้ารู้สึก..จะเป็นความสุขทางใจของผู้หญิงไปแล้วใช่ไหนนี่

ตอนนี้...เราเริ่มคิดว่าจะนำผ้าชิ้นไหนนะไปตัดเพื่อใส่ไปโชว์ที่สิงคโปร์ ปลายเดือนนี้