ญาติๆแซเฮกลับออกไปจากเกาะหมดแล้ว รู้สึกเหงาครับ

          ใจหายครับ ญาติชาวแซ่เฮทุกคนออกไปจากเกาะภูเก็ตแล้ว เหงา..บอกไม่ถูก เมื้อกี้เรายังหัวเราะกันอยู่เลย ส่งป้าจุ๋มขึ้นรถไปกระบี่ แล้วส่งน้องมะปรางเปรี้ยวขึ้นรถไปหาดใหญ่ แล้วกลับมาที่บ้าน ผมหมดแรงของีบก่อน ตื่นขึ้นมาคุณแอ๊ดภรรยายังสาละวนจัดการเรื่องข้าวของ เสื้อผ้าที่ไม่ซักหลายวัน เกรงใจเขาเหมือนกัน แต่ทุกท่านก็คงเห็นว่าคุณแอ๊ดเต็มใจ เทใจให้กับงานนี้อย่างไร

          วันนี้เป็นวันที่พวกเราที่ไม่ได้ไปจะต้องเสียดายมากๆยิ่งกว่าทุกวัน    เพราะคุณบัญญัติ จริยะเลอพงศ์ ตั้งใจต้อนรับพวกเราอย่างเต็มที่ มีการบรรยายให้ฟังถึงวัฒนธรรมชุมชนอย่างน่าสนใจ วิธีคิดวิธีทำในการถ่ายทอดวัฒนธรรมที่ถูกต้องให้คนภายนอกได้รับรู้ ทำได้อย่างดี มีมโนราห์แบบภูเก็ตให้ดูด้วย ที่น่าสนุกก็คือให้ลองทำของกินกันเอง ลูกหลานชาวแซ่เฮสนุกมาก เสียดายที่น้องไผ่กับน้องฝ้ายต้องรีบเดินทางไม่ได้มาร่วมด้วย ไม่เช่นนั้นหลานผมทั้งสองคนจะได้ความรู้และความสนุกเพิ่มขึ้นอีกเพียบ สนุกอย่างไรก็ดูได้จากภาพเหล่านี้ครับ

          ทานอาหารเสร็จ ก็มีทุเรียนพันธุ์พื้นบ้านให้ทดลอง ดูสิว่าใครคนหนึ่งหลงใหลทุเรียนพื้นบ้านจริงจังอย่างไร อิอิ

เสร็จแล้วน้องจิ ก็ร้องเพลงอีแซวขอบคุณชาวชุมชนแขนนจนเป็นที่รักของคนที่นั่น

ทุกคนติดอกติดใจกันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ไม่อยากออกไปจากจุดนั้นเพราะที่นั่นจัดเป็นศูนย์ต่างให้เรียนรู้ เช่น ทำขนมครก ทำขนมคู ทำน้ำพริกแบบภูเก็ต ทำส้มตำแบบภูเก็ต จักสานรูปสัตว์จากใบมะพร้าว ฯลฯ ยังดูไม่เต็มที่เลย ทีมพิดโลกต้องกุลีกุจอไปขึ้นรถเพื่อเดินทางกลับ ทีมพ่อครูบาที่ได้อยู่ต่ออีกนิดหน่อยก็ถือโอกาสเกทับที่มีโอกาสมากกว่า จนกระทั่งทีมนี้หมดเวลาผมว่าจะพาไปชิมน้ำมะม่วงหินพานต์แต่เนื่องจากเราดื่มด่ำกับแหล่งเรียนรู้ชุมชนแขนนมากจึงทำให้ไม่มีเวลาเดินทางไปชิมน้ำมะม่วงหิมพานต์ได้จึงพลาดโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย ไม่เป็นไรครับ ผมไปบุรีรัมย์จะเอาไปฝากพ่อครูบาให้ลองชิมให้ได้..อิอิ

          ผมกับคุณแอ๊ดไปส่งทีมพ่อครูบาที่สนามบิน เรากอดกันด้วยความรู้สึกอาลัยในเวลาที่มีให้เราเพียงน้อยนิด แอบเห็นน้าอึ่งเช็ดน้ำตาป้อยๆ ใจหายเหมือนกัน เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือกระดาษก็ยังมีซาลาเปา หลังจากที่ส่งทีมนี้ขึ้นเครื่องก็รับป้าจุ๋มกับมะปรางเปรี้ยวขึ้นรถพาไปส่งที่บขส.ภูเก็ต แต่เวลาเหลือเฟือป้าจุ๋มกับมะปรางเปรี้ยวก็ได้โอกาสเกทับบลั๊ฟแหลกเลย เพราะผมพาไปชิมน้ำแคชชูวี่ หรือน้ำมะม่วงหิมพานต์ ดูสีหน้ามะปรางก็รู้แล้วว่าอร่อยหรือไม่ หน้าร้านมีมะม่วงหิมพานต์ขนาดยักษ์ ไปเที่ยวดื่มน้ำมะม่วงฟรีแล้ว มะปรางกับป้าจุ๋มซื้อของฝากกันหลายชิ้น แต่พอจะกลับก็ได้รับน้ำมะม่วงหิมพานต์อีกคนละขวด ผมไปสองคนกับคุณแอ๊ดเลยได้มาสองขวด อิอิ  จากนั้นพาไปเที่ยวเขารัง สะพานหิน ตามโปรแกรมที่ไม่สามารถพาพวกเราไปได้ด้วยเงื่อนไขของเวลา แถมยังพาไปชมศูนย์แสดงศิลปะของเทศบาลเมืองภูเก็ต ก่อนจะไปขึ้นรถบัส เพื่อแสดงให้เห็นว่าใครมาก่อนได้เที่ยวก่อน ใครกลับที่หลังได้เที่ยวมากกว่า อิอิ

บันทึกนี้อยากจะบอกว่า ทีหน้าทีหลังใครชวนไปเฮฮาศาสตร์ที่ภูเก็ต อย่ามัวแต่รีรอ....