คลื่นลูกแรกจากพิษณุโลกซัดถึงภูเก็ตแล้ว

          ถึงแล้วครับ คลื่นลูกใหญ่จากพิษณุโลก นำทีมโดยคนชอบวิ่ง มีแม่นุ น้องอ้าย คุณราณี กับหลานนีน่า ครูสุ พี่นิด ชื่นมื่นครับ ผมเอารถโรงเรียนคันใหม่เอี่ยมไปรับ ต้อนรับด้วยอัลบั้มเพลงภูเก็ตเป็นคาราโอเกะในรถ ให้ฟังนักร้องดังที่สุดในภูเก็ตร้องเพลงหาดสุรินทร์ ครูสุบอกว่าหน้าคุ้นๆ อิอิ

          ผมต้อนรับด้วยข้าวต้มรอบดึก จะพาไปทานร้านข้าวต้มเก๋ากึ๊ก ทั้งวันทั้งปีไม่ปิด วันนี้ทะลึ่งปิดเสียนี่ ก็เลยพาไปอีกร้านหนึ่ง ก็พอใช้ได้ อร่อยกับการโม้กันมากกว่าอร่อยกับข้าว อิอิ อ้อ..กอดแรกกับคนชอบวิ่งเรากอดกันที่ร้านข้าวต้ม แฮ่ะๆ กอดสองกับครูสุและคุณราณีกอดทีเดียวเพราะอ้อมกอดผมใหญ่ ฮ่าๆๆ ส่วนพี่นิดยังไม่ได้กอดเพราะไปเข้าห้องน้ำตอนเขากอดกัน เอิ้กๆ

          ผมถามว่าทำไมไปพักถึงกะตะ รู้บ้างไหมว่าเดินทางจากหัวเกาะไปท้ายเกาะเลยนะเนี่ย ได้หัวเราะกัน ความจริงไม่มีอะไรหรอก คุณราณีมีพี่ชายอยู่ที่กะตะ จะไปพักกับพี่ชาย คนชอบวิ่งกับครอบครอบและครูสุ พี่นิด มาด้วยกันไปด้วยกันพิษณุโลกเอ๋ย ก็เลยว่าพักใกล้ๆแถวนั้นก็ได้ แต่ห้องพักกว้างขวางมาก ก่อนผมจะลากลับก็เอาป้ายผ้าต้อนรับมากางถ่ายภาพกันให้คนที่ยังมาไม่ถึงอิจฉาเล่น