Dscf0018%20(small)

" กอดต้นไม้ รักข้างเดียว ถ้าเปลี่ยนเป็นน้าจะต่างคนต่างกอด"

ช่วงนี้อยู่ในระหว่างรวบรวมรายชื่อคณะทัวร์เฮฮาศาสตร์ครั้งที่4 เท่าที่ดูรายชื่อถ้ารวมชาวแซ่เฮสายใต้น่าจะพอไหว แต่ใจก็ฮำฮอนรอการตัดสินใจของใครบางคน จึงต้องเขียนจดหมายจีบ แต่ก็หวังใจว่าจะได้เขียนเพียงฉบับเดียว เพราะไม่มีเวลาเขียนไปถึงทุกคน นึกเอาว่าถูกจีบทั่วหน้าก็แล้วกัน เรื่องที่เสนอนี้วันนี้ เป็นสิ่งสวรรค์บันดาลล้วนๆ เจ้าลูกชายโทนชอบใช้คำว่าธรรมะจัดสรร ท่านน้าก็ลองนึกดูเถิด..

  • กว่าที่จะมีคนค้นคิดเรื่องอินเตอร์เน็ตได้
  • กว่าConductorจะเอาG2Kเข้ามาในประเทศไทย
  • กว่าที่อาจารย์ธวัชชัย อาจารย์จันทรวรรณ ต้นกล้า มะปรางเปรี้ยว จะขับเคี่ยวขบคิดปรับระบบให้เราใช้สะดวกขึ้นๆ
  • กว่าที่ใครต่อใครจะเข้ามาจ๊ะจ๋าค้นหากันเจอ ตอนแรกขวยเขินเดินเมียงมองแต่เดี๋ยวนี้ไม่ต้องแล้ว เจอกันที่ไหนกระโดดกอดกันกลม ตามสไตล์คนแซ่เฮ
  • ผมเป็นคนโรคความจำไม่เสื่อม ..คุณน้ามาขอกอดด้านหลังเต็มวงแขน ยิ้มเปื้อนหน้าออกอาการปิติ ไม่มีใครขาดทุน ผมเองก็ปลื้มจนลืมไม่ลงเท่าทุกวันนี้ เห็นภาพที่บันทึกไว้ ก็รำลึกว่านี่ไงละมิตรภาพของน้า เอามาตีตราไว้ในความทรงจำตลอดไป
  • ผมอ่านเรื่องที่น้าเขียนเกี่ยวกับตะแกงร่อนทอง ดูคลายกับว่าน้าไม่มีแผนไปภูเก็ต เหตุผลไม่กล้าถามเพราะเป็นเรื่องส่วนตัว แต่ก็ตงิดๆใจ..  
  • ผมลงทุนจีบน้าสร้อยแล้วนะ จะมาหรือไม่มาก็เป็นที่เข้าใจได้  
  • ถึงตัวอยู่ที่ภูเก็ต แต่ใจก็อดที่จะมองไปที่ประตู ว่าน้าสร้อยมาถึงแล้วยัง   

จัดเป็นทีมเชียงใหม่ มีใครละ น้าอึ่งอํอบ ครูอึ่ง น้าสร้อย ครูแอน แม่เจ้าหอยโข่ง ลงมาสมทบกับทีมเมือง2แคว  ซ้อมกอดกันก่อน แล้วมาเจอกันที่สุวรรณภูมิ

น้าอึ่งอ๊อบ กำหนดวันยกพลขึ้นบก วันที่ 25-28 เมษายน

·       จากนี้ไป..น่าจะพอมีเวลาสะสางภารกิจ

คุณหมอชอบวิ่ง ตอบในบล็อกคุณน้าว่า..ถ้าไม่ร่วมกิจกรรม เป็น Blogger เฉยๆ จะจัดเป็นกลุ่มอะไร??  บ่ว่าจะยะอะหยัง  ก้อเป๋นอุ๊ยจั๋นตาอยู่วันยังค่ำ   อิอิ 

·      รู้ด้วยเถิดว่า..ถ้าน้าสร้อยไม่ได้ไป 

·      ผมเสียดายแทนและระลึกถึงคนที่พลาดโอกาสนี้ ไปชั่วนิรันดร์

ไปแอ๊คชั่นให้อาจารย์แป๋วถ่ายแฟชั่น

ไปฟังเพลงเห่ทะเลหวล

ไปอยู่กับที่รักทั้งขบวน

ไปช่วยป่วน ก๊วนแซ่เฮ

งานนี้ไม่มีข้ออ้างใดๆ ภารกิจทิ้งไว้ กลับมาทำได้ จึงขอย้ำ ไปไม่ไป อยู่ที่ใจ ถ้ามีข้ออ้าง ใจดวงนั้น..ติดตารางชีวิตจนไม่มีอิสระ  ชั้นแต่จะปลดพันธะหาวันว่างๆให้แก่ตนเองก็ทำไม่ได้

น้าจ๋า..เราจะเจอกันบนโลกนี้ได้อีกกี่ครั้ง!

ถ้ามีชีวิตอยู่แบบติดกับ แค่นาทีเดียว ก็เสียดายอ็อกซิเย่นจะแย่แล้ว

ถามหน่อยเถอะ ..จุดคุ้มทุนคุ้มค่าในชีวิตเราอยู่ตรงไหน?

ถ้าเราเห็นว่า..เวลามีค่าที่สุด

ทุกลมหายใจเข้าออก กำลังหักลบอายุเราทีละต๊อกๆๆ

น้าสร้อยยกนิ้วมือขึ้น แล้วใช้หัวใจนับดูสิ

เวลาที่เหลือจะบริหารชีวิตให้มีชีวา แจ่มใสและมีคุณค่าได้อย่างไร?

ถ้ามา ของฝากไม่ต้อง เพียงรอยยิ้มและเสียงระรื่นก็มีค่าท่วมเกาะภูเก็ตแล้ว!

เงินทองข้าวของเป็นมารยา อ้อมกอดคุณน้าต่างหากละ ที่เราทุกคนอยากได้

หากขาดน้าไปหนึ่งราย ใจหายจมทะเลไปหนึ่งวูบ!!

ฝาเตรียมหัวใจ..เดินไปขึ้น เครื่องวันทูโก

เรามีนัดกันที่สุลับมาเมืองไทย

อิ อิ..