จดหมายถึงพ่อ ฉบับวันครู ๑๖ มกราคม ๒๕๕๑

ศน.อ้วน
  กราบคารวะ..ครูคนแรกของชีวิต  

 

จดหมายถึงพ่อ   

๑๖  มกราคม  ๒๕๕๑  

     

       กราบสวัสดีวันครู ค่ะ..พ่อ        วันครู เวียนมาอีกปีหนึ่งแล้วค่ะ..หนูขอบคุณที่วันนี้ยังมีชีวิตอยู่ ได้ส่งจดหมายถึงพ่อ พูดคุยกับพ่อในวันสำคัญนี้ คิดถึงพ่อมาหลายวันแล้วค่ะ หนูเปิดค้นดู CD เพลงวันครูที่หนูได้รับเป็นรางวัลในปีที่แล้ว และเปิดฟังเวลาขับรถไปทำงาน ไพเราะทุกเพลงค่ะ เพลงแม่พิมพ์ของชาติ .. พระคุณที่สาม.. ค่าควรเมือง.. เปลวเทียนที่ต้านลม.. ใครหนอใคร.. ครูผู้ให้คุณ.. ทำให้หนูคิดถึงพ่อที่สุด อยากร้องเพลงให้พ่อฟังค่ะ..พ่อไม่เคยได้ฟังหนูร้องเพลง..หนูได้แต่ฟังพ่อร้องฝ่ายเดียว

      พ่อขา..หนูมีวันนี้เพราะพ่อและแม่ วันนี้ที่หนูอยู่อย่างสง่างามในหนทางชีวิตการเป็นข้าราชการ พ่อเป็นครูคนแรกในชีวิตของหนู พ่อให้ ต้นทุนชีวิต แก่หนูมากมาย

     ภาพชีวิต ครั้งที่หนูยังมีพ่ออยู่ กระจ่างชัดอยู่ในความทรงจำของหนูอย่างไม่มีวันลบเลือนได้เลย หนูจำได้ถึงความรักความอบอุ่นที่พ่อมีให้หนู ตั้งแต่หนูจำความได้ หนูไม่เคยลืมว่าหนูมีความสุขมากแค่ไหนที่ได้กอดเอวพ่อ ซ้อนท้ายจักรยานคันโก้ของพ่อไปโรงเรียนนานตั้ง ๔ ปี ตั้งแต่แขนของหนูสั้นกอดไม่รอบเอวพ่อ พ่อจะสอดแขนมาโอบหนูไว้ด้านหลังด้วยเพราะพ่อกลัวหนูจะตกรถ พ่อจะขี่รถโดยใช้มือเดียว หนูชอบเอาแก้มแนบกับหลังของพ่อ เปลี่ยนแก้มซ้ายบ้าง ขวาบ้าง พ่อจะร้องเพลงให้หนูฟังด้วย หนูชอบเพลง น้ำตาลก้นแก้ว เพลงโสนน้อยเรือนงาม และเพลงดาวน้อย ทุกเพลงพ่อร้องได้ไพเราะที่สุด “แม่..น้ำตาลก้นแก้วเขาลืมเจ้าแล้ว...จึงหยดถึง..มือพี่...” "แม่..ฮึม..โสนน้อย..เรือนงาม...ใคร ๆ เขาเฝ้าติดตาม..เพราะว่าน้องงามเหลือล้น.."   ..ดาว..เอ๋ย…ดาวน้อย..เจ้าลอยสูงเด่น..  น้ำเสียงของพ่อเวลาเอื้อนช่างไพเราะจับใจหนูที่สุด

         หนูลายมืองาม เพราะพ่อสอนหนู คุณครูขันทอง บานนิกุล เป็นคุณครูภาษาไทยคนแรกที่อยู่ในดวงใจของหนู  เมื่อหนูเรียนอยู่ชั้น ป.๔ ครูให้คัดโคลงสยามานุสสติ ด้วยตัวบรรจงเต็มบรรทัดส่งครูในตอนเช้าของทุกวัน ครูบอกว่าคนที่ได้คะแนนเต็ม ๑๐ จะให้หยุดคัด กว่าหนูจะได้คะแนนเต็ม ๑๐ ใช้เวลาถึง ๑ ปีเต็มๆ กุศโลบายของคุณครูขันทองยอดเยี่ยมมาก ถ้าหนูไม่มีพ่อคอยให้กำลังใจ คอยช่วยหนู ดูแลหนู ตลอดปีหนูคงไม่ได้คะแนนเต็ม ทั้ง ๆ ที่คุณครูก็บอกว่าลายมือของหนูสวยกว่าใครในห้อง ครูจะหาจุดที่ต้องแก้ไข โน่นนิด นี่หน่อย “ทำไม ตัว ส กับ ล เขียนเหมือนกัน” “ ตัว พ ยังไม่ถูก เส้นกลางต้องลากขึ้นให้เท่ากับเส้นหน้าและหลัง ” “ตัว ช เขียนหัวยังไม่ถูก” “ ตัว ม ยังไม่สวย ผอมไปค่ะ..” “สระ โ ทำไมเขียนสั้นนิดเดียว ไม่ได้สัดส่วน ไม่สวย ”      คุณครูขันทองเก่งจริงนะคะพ่อ     เมื่อหนูเป็นครูหนูก็ใช้วิธีของคุณครูขันทองนี้แหละค่ะ นักเรียนของหนูลายมือสวยทุกคน เมื่อหนูเป็นศึกษานิเทศก์ หนูจะบอกคุณครูภาษาไทยที่ต้องการสอนให้นักเรียนคัดลายมืองามด้วยวิธีการของคุณครูขันทอง มีคุณครูหลายคนประสบความสำเร็จค่ะ....ทำให้หนูภูมิใจมาก และหนูก็คิดว่าวิธีการสอนแบบนี้แหละ ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ตาม พรบ. การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๔๒    จริงๆ มีมาตั้งนานแล้ว และ การสอนแบบย้ำ ซ้ำ ทวน ทำบ่อย ๆ นี่แหละค่ะ ที่จะทำให้นักเรียนเขียนได้จริง ๆ

       พ่อสอนหนูให้เป็นคนมุ่งมั่นในการทำงาน ตั้งใจจะทำอะไรแล้วต้องทำให้สำเร็จ อย่ายอมแพ้อะไรง่าย ๆ เวลาจะทำอะไรก็ตามให้เอา “ใจ” ใส่ลงไปด้วยจะทำให้ทุกอย่างสำเร็จได้และอย่างดีด้วย พ่อจำได้ไหมคะ..พ่อให้หนูหาบน้ำใส่โอ่งและหม้อทุกใบในบ้านตั้งแต่หนูตัวเล็ก ๆ แขนหนูสั้นนิดเดียว ขนาดเหยียดจนสุดแล้วยังจับน้ำคุยังไม่ถึงเลย (“น้ำคุ” คือ “ถังน้ำ”) เพราะไม้คานยาวกว่าแขนของหนู พ่อสอนว่าเวลาเดินในการหาบน้ำ เอวต้องอ่อนไม่แข็งกระด้าง เพราะจะทำให้น้ำกระฉอกออกในเวลาเดินแต่ละก้าว พ่อสอนวิธีตักน้ำจากบ่อว่าเวลาหย่อน น้ำถุ้ง” ลงในบ่อต้องปล่อยลงเบา ๆ และใช้เทคนิคในการตวัดเพื่อให้ปากน้ำถุ้งคว่ำลงได้ พ่อไม่ให้โยนลงไป เพราะจะต้องใช้เวลานานและหลายครั้งกว่าที่จะตวัดให้น้ำเข้าไปอยู่ในน้ำถุ้งได้ หนูท้อแท้ ปวดบ่า ปวดหลังไปหมด เพราะในแต่ละวันต้องหาบน้ำหลายเที่ยว หนูจะหยุดพักหลายครั้งกว่าจะถึงบ้าน

                                     

        พ่อบอกให้อดทน ไม่ให้ยอมแพ้ต่อความเหน็ดเหนื่อย พ่อบอกว่าหาบน้ำไม่ตายหรอก หนูยังจำคำพูดของพ่อได้ดี หนูหาบน้ำทุกวันจนโต ให้พ่อ แม่ และน้องได้ใช้อาบ ดื่มกิน และใช้สอย รวมทั้งหาบน้ำรดผักที่ทุ่งนาหลังบ้านที่พ่อแม่ปลูกไว้ขายด้วย จนกระทั่งหนูไปเป็นครู หนูยังได้ไปตักน้ำและหาบให้เพื่อนๆที่อยู่บ้านพักครูด้วยกันใช้ดื่มและอาบค่ะ..พ่อ เพราะเพื่อนๆ หนูเขาหาบไม่เป็น หนูหัวเราะท่าทางของเพื่อนหนูคนหนึ่งค่ะ..เขาพยายามจะช่วยหนู เวลาเขาเดินซ้ายที ขวาที เดินหน้าบ้าง ถอยหลังบ้าง กว่าจะถึงบ้านพักน้ำเหลือครึ่งถังเอง..เพื่อน ๆ ชมหนูว่าหนูหาบน้ำเก่งที่สุด หนูก็ยอขึ้นด้วย ยิ่งได้รับคำชมยิ่งชอบค่ะ หนูคิดว่าที่หนูตัวเตี้ยเพราะหาบน้ำนี่แหละค่ะ...แต่สิ่งที่หนูได้กลับคืนมาและฝังแน่นอยู่ในตัวเอง คือ..วิธีการทำงานอย่างไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก..ที่พ่อเพียรสอนหนู

       เมื่อพ่อจากหนูไป..หนูยิ่งลำบากกว่าเดิม หนูต้องช่วยแม่ทำงานทุกอย่าง หนูเป็นพี่สาวคนโต แม่ต้องทำงานหลายอย่างเพื่อส่งพี่ชาย หนูและน้องเรียนหนังสือ ทั้งขายกับข้าว ปลูกผัก ทำนา หนูถูกครูทำโทษทุกวัน เพราะหนูไปโรงเรียนสาย หนูต้องหาบของไปตลาดให้แม่ หนูต้องช่วยแม่ขายของ หนูไม่เคยทันเข้าแถวเคารพธงชาติกับเพื่อนๆ หนูต้องแอบยืนอยู่ข้างถนนหน้าโรงเรียน เมื่อกิจกรรมหน้าเสาธงเสร็จเรียบร้อยแล้วหนูถึงจะวิ่งเข้าโรงเรียน หน้าที่หลักของหนูคือล้างห้องน้ำ เป็นโทษที่หนูได้รับ แรก ๆ หนูก็อายค่ะ..แต่นานไปก็ชิน หนูรู้ว่าหนูทำผิดเพราะอะไร คุณครูทุกคนท่านก็เข้าใจค่ะ แต่เป็นกฎระเบียบของโรงเรียนที่ทุกคนต้องปฏิบัติตาม

      หนูกลายเป็นคนขยัน ขยันทำงาน ขยันเรียน เมื่อไหร่หนูก็ไม่รู้ตัว เพราะหนูต้องดิ้นรนต่อสู้ช่วยแม่ หนูทำงานทุกอย่าง หนึ่งวันมี ๒๔ ชั่วโมง หนูจำได้ว่าหนูจะได้พักต่อเมื่อเข้านอนอย่างเดียว ผลการเรียนของหนูทำให้แม่ภาคภูมิใจโดยตลอดมา พ่อขา..ผลการสอบของหนูไม่เคยได้ต่ำกว่าที่ ๓ ของห้องค่ะ หนูอยากเรียนหมอ แต่แม่ไม่ให้หนูเรียน แม่บอกว่าเงินมีไม่มาก ต้องส่งลูกเรียนถึง ๓ คน แม่บอกว่าเรียนครู “ปันได้กิ๋น” (ได้เงินเร็ว ,ได้งานเร็ว) หนูเสียใจมาก หนูไม่อยากเป็นครู แต่หนูก็เชื่อฟังแม่ค่ะ..หนูเป็นคนว่านอนสอนง่าย..และหนูก็สงสารแม่มากด้วย แม่ไม่ค่อยพูดเล่นกับหนูเหมือนพ่อค่ะ..แม่เอาแต่ทำงาน..ทำงานทั้งวัน ทั้งคืน เดี๋ยวนี้แม่สบายแล้ว..แม่ได้พักชั่วนิรันดร์... แม่เป็น “ครู สอนวิชาชีวิต” ให้หนูค่ะ

       หนูเรียนครู ๔ ปี หนูจำได้เทอมแรกของการเรียนครูปี ๑ หนูได้เกรดเฉลี่ย ๓.๖๙ ชื่อของหนูได้ขึ้นบอร์ดหน้าห้องวิชาการ หนูภาคภูมิใจที่สุด หนูจำที่พ่อเคยพร่ำสอนหนู ทำอะไรต้องทำจริงจัง ทำให้ดีที่สุด พ่อบอกว่าเกิดเป็นคนทั้งทีต้องเอาดีให้ได้ เพราะคำสอนของพ่อนี่แหละค่ะ ที่ทำให้หนูเหมือนขึ้นหลังเสือแล้วลงไม่ได้ หนูต้องท่องหนังสืออย่างหนัก เพื่อรักษาชื่อให้อยู่บนบอร์ดไว้ตลอดทุกเทอมใน ๔ ปี หนูจำได้เมื่อหนูเรียนปี ๓ ท่านอาจารย์พรชัย สวนปาน ที่สอนวิชาประวัติศาสตร์ เรียกหนูเข้าไปคุยด้วย ท่านถามว่า “ท่องหนังสืออย่างไรถึงจำคำพูดของครูได้ทุกคำพูด” เมื่ออยู่ปี ๔ หนูก็ได้รับคำถามเช่นเดียวกันนี้จาก อาจารย์บพิตร โกมลตรี ท่านบอกว่าทึ่งหนูค่ะ..

        เทคนิคการท่องหนังสือของหนูไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ..พ่อ หนูก็อ่านเยอะ ๆ อ่าน หลาย ๆ รอบ รอบแรกหนูจะอ่านแบบผ่านสายตาให้หมดก่อน รอบที่ ๒ หนูจะขีดเส้นใต้คำสำคัญไว้ รอบที่ ๓ หนูจะคัดประโยคและข้อความที่หนูขีดเส้นใต้ไว้ในสมุดบันทึก รอบที่ ๔ เป็นต้นไปหนูก็จะอ่านในสมุดที่หนูบันทึกใหม่เป็นภาษาที่หนูสรุปความเอง วิชาหนึ่งๆ หนูอ่านมากกว่า ๑๐ รอบค่ะ ..พ่อว่าหนูขยันไหมคะ.. หนูอ่านทุกวัน อ่านทุกครั้งที่มีเวลา ตลอด ๔ ปีหนูนั่งรถประจำหนูไม่เคยคุยกับใครเลยค่ะ..ขึ้นนั่งรถได้ก็ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ หนูมีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งค่ะ..เราเรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยม นั่งรถประจำด้วยกัน ท่องหนังสือเหมือนกัน เดี๋ยวนี้เขาเป็นผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษาแล้วค่ะ..ก็เราขยันเหมือนกันนี่คะ เพื่อน ๆ ทุกคนกลัวการท่องหนังสือของหนูค่ะ

       เมื่อหนูสอบบรรจุเป็นครู หนูก็สอบได้ที่ ๑ ค่ะ สอบเรียนต่อปริญญาโท หนูก็ได้ที่ ๑ ด้วย หนูรู้ตัวว่าหนูไม่ใช่คนเก่ง แต่หนูเป็นคนขยัน ขยันนี่เหมือนคนบ้าหรือเปล่าคะพ่อ หนูจะเล่าให้พ่อฟังค่ะ..ว่า..ครั้งหนึ่งหนูนอนอ่านสมุดโน้ตในตอนกลางคืนหลังจากทำงานช่วยแม่แล้ว หนูเอาตะเกียงวางไว้ข้างๆ ตัว ใช้สองมือจับสมุดไว้ แล้วหนูก็ง่วงค่ะ สมุดตกใส่ตะเกียง ไฟไหม้สมุดและไหม้ผมหนูด้วย...แม่ตกใจมากค่ะ..หนู หายง่วงเลย..จนถึงขณะนี้หนูยังเก็บสมุดเล่มนั้นไว้เลยค่ะ ..วิธีการแก้ง่วงของหนูในการท่องหนังสือมีหลายวิธีค่ะ วิธีหนึ่งคือหนูจะเอาถังใส่น้ำมาวางและเอาเท้าไปแช่ในน้ำค่ะ..เพื่อให้ตาสว่าง..พ่อว่าหนูทรหดไหมคะ..

      เทคนิควิธีการท่องหนังสือของหนู มีคนนำไปเป็นตัวอย่างเยอะแยะมากมายค่ะ.. คุณครูที่ลาศึกษาต่อหรือน้องๆ ครูอัตราจ้างที่จะสอบบรรจุครู  หรือคุณครูที่สอบเรียนต่อ  ต่างมายืมสมุดโน้ตย่อของหนูซึ่งมีอยู่หลายเล่มเพื่อเอาไปอ่านประสบผลสำเร็จกันหลายคนค่ะ...ล่าสุดหนูได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรบรรยายในเรื่องเทคนิคการอ่านตำราในเวลาที่จำกัด สำหรับคุณครูที่จะต้องสอบเพื่อเลื่อนวิทยฐานะให้สูงขึ้น มีคุณครูหลายคนที่ใช้วิธีการของหนูได้สำเร็จต่างดีใจกันใหญ่ค่ะ..หนูภาคภูมิใจมาก    ในช่วงนี้มีคุณครูนำช่อกล้วยไม้สัญลักษณ์ ของ“วันครู”มาขอบคุณหนูหลายคน มีทั้งคนที่อายุมากกว่าหนูด้วย..พ่อกับแม่ภูมิใจกับหนูไหมคะ..

       เมื่อหนูเป็นครู หนูก็ทำหน้าที่ของหนูอย่างดีที่สุด หากหนูตั้งความหวังไว้ว่าจะทำอะไร ที่เป็นประโยชน์ต่องานในหน้าที่ หนูก็ตั้งใจทำอย่างเต็มความสามารถ และก็สำเร็จได้อย่างที่หวังไว้ค่ะ คนรอบข้างยอมรับหนูจากผลงานของหนูที่ปรากฏชัดเจน ต่อเนื่องตลอดมา หนูเปลี่ยนงานเป็นศึกษานิเทศก์เพราะหนูต้องการใช้ความรู้ที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ในการร่วมกับคุณครูพัฒนาคุณภาพการศึกษาของเด็กและเยาวชนของชาติ โดยเฉพาะในเรื่องของภาษาไทยค่ะ..พ่อ  คุณครูบอกหนูว่าศึกษานิเทศก์เป็นครูของครูแต่หนูว่าไม่ใช่  เป็นเพื่อนมากกว่า  เพื่อนที่แสนดี..คำนี่มีคุณครูบอกหนูค่ะ...

        ความสำเร็จสูงสุดในชีวิตของหนู ที่หนูอยากบอกให้พ่อกับแม่ดีใจด้วย หนูได้รับรางวัลอันทรงเกียรติ รางวัลผู้ประกอบวิชาชีพคุรุสภาดีเด่น ในปี ๒๕๕๐ ที่ผ่านมาค่ะ...หนูเป็น ๑ ใน ๙ คน จากคุณครูทั้งหมดเจ็ดแสนคนทั่วประเทศ โดยเป็นคุณครูผู้สอน ๕ คน ผู้บริหารสถานศึกษา ๒ คน ผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษา ๑ คน และศึกษานิเทศก์ ๑ คน หนูได้เข้าร่วมแสดงความคิดเห็นในการประชุมคณะรัฐมนตรี ที่ทำเนียบรัฐบาล ในวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๕๐ ผลงานของหนูได้รับการเผยแพร่ ในรายการ “ตามรอยพระยุคลบาท : ครูของแผ่นดิน" ด้วยค่ะ..

         หนูมีวันนี้ได้ วันแห่งความสง่างามในชีวิต เพราะ หนูเป็นลูกพ่อ เป็นลูกแม่ ที่สอน วิชาชีวิต”  ให้หนู  จาก..ต้นกล้าเล็ก ๆ..จนกระทั่งเป็น..ไม้ที่แข็งแรง ในวันนี้..หนูกราบพ่อกับแม่ค่ะ.. กราบสวย ๆ ด้วย..วันครูปีหน้าหนูจะเขียนจดหมายถึงพ่ออีกนะคะ..แม่ขา..หนูไม่เสียใจแล้วค่ะ..ที่หนูไม่ได้เป็นหมอ..ณ วันนี้หนูภาคภูมิใจกับการเป็น "ครูของแผ่นดิน" ที่สุดค่ะ..หนูจะทำหน้าที่ของหนูให้ดีที่สุด..หนูให้สัญญาค่ะ

                                                 ด้วยความเคารพรักและเทิดทูนพ่อกับแม่ที่สุดค่ะ

                                                                      จาก..ลูก

 

        เนื่องในวันครู ๑๖  มกราคม  ๒๕๕๑  หนูขอกราบคารวะคุณครูทุกท่านที่ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้หนู ..ค่ะ..ทุกท่าน ตั้งแต่หนูเรียนชั้นอนุบาล คุณครูสงวน ครูคนที่ ๓ ในชีวิตของหนู  คุณครูขันทอง  บานนิกุล คุณครูภาษาไทยคนแรกในดวงใจของหนู  คุณครูทุกท่านเมื่อหนูเรียนชั้นประถมถึงมัธยม   ระดับปกศ.ต้น ปกศ.สูง ปริญญาตรีและปริญญาโททุกท่านค่ะ   รวมทั้งคุณครูที่ให้ความรู้ใน Gotoknow  และคุณครูทุก ๆ ท่านค่ะ...

                                              กราบคารวะคุณครูทุกท่านด้วยดวงใจค่ะ..

                                                         วัชราภรณ์                                      

 

                   

  นมัสการมาตาปิตุคุณ         

  •          ข้าขอนบชนกคุณ               ชนนีเป็นเค้ามูล
  • ผู้กอบนุกูลพูน                              ผดุงจวบเจริญวัย      
  •         ฟูมฟักทะนุถนอม                บบำราศนิราไกล
  • แสนยากเท่าไรๆ                          บคิดยากลำบากกาย      
  •          ตรากทนระคนทุกข์            ถนอมเลี้ยงฤรู้วาย
  • ปกป้องซึ่งอันตราย                      จนได้รอดเป็นกายา       
  •         เปรียบหนักชนกคุณ           ชนนีคือภูผา
  • ใหญ่พื้นพสุนธรา                        ก็บเทียบบเทียมทัน       
  •         เหลือที่จะแทนทด                จะสนองคุณานันต์
  • แท้บูชไนยอัน                               อุดมเลิศประเสริฐคุณ    

(พระยาศรีสุนทรโวหาร : น้อย อาจารยางกูร)                     

                      

นมัสการอาจริยคุณ          

  •         อนึ่งข้าคำนับน้อม                      ต่อพระครูผู้การุญ
  • โอบเอื้อและเจือจุน                            อนุสาสน์ทุกสิ่งสรรพ์       
  •          ยัง บ ทราบก็ได้ทราบ                ทั้งบุญบาปทุกสิ่งอัน
  • ชี้แจงและแบ่งปัน                              ขยายอัตถ์ให้ชัดเจน      
  •        จิตมากด้วยเมตตา                     และกรุณา บ เอียงเอน
  • เหมือนท่านมาแกล้งเกณฑ์             ให้ฉลาดและแหลมคม     
  •          ขจัดเขลาบรรเทาโม-                หะจิตมืดที่งุนงม
  • กังขา ณ อารมณ์                                  ก็สว่างกระจ่างใจ      
  •          คุณส่วนนี้ควรนับ                      ถือว่าเลิศ ณ แดนไตร
  • ควรนึกและตรึกใน                            จิตน้อมนิยมชม  

            (พระยาศรีสุนทรโวหาร : น้อย อาจารยางกูร)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึก..ชีวิตเดินทาง

คำสำคัญ (Tags)#ครูเพื่อศิษย์#ครู#พ่อ#วันครู#วันพ่อแห่งชาติ

หมายเลขบันทึก: 159475, เขียน: 16 Jan 2008 @ 07:12, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:42, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 53, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (53)

ใครเอ่ย...
IP: xxx.172.206.139
เขียนเมื่อ 16 Jan 2008 @ 15:35

ละเมียดละไม..อ่อนหวานเช่นเคย

แฝงด้วยความละมุนละไม..อบอุ่น

ให้ตัวอย่าง..ข้อคิด...การดำเนินชีวิต

ทึ่งค่ะ..ยอดเยี่ยมมากค่ะ ศน.คนเก่ง

แด่ ศน.คนเก่งของหนู(ขี้ตู่จังเลย...) ด้วยความเคารพรักค่ะ

Gutjang
เขียนเมื่อ 16 Jan 2008 @ 23:02

"สวัสดีคุณครู" ค่ะ

  • อ่านจดหมาย จบแล้ว...คิดถึงครูคนแรกของลูกนะคะ
  • "พ่อบอกว่าหาบน้ำไม่ตายหรอก" ....
  • ครูกั๊ตเองก็หาบน้ำใส่ตุ่มให้พี่น้องอาบกันได้ทั้งบ้าน สระน้ำใช่ว่าจะอยู่ใกล้ ...กลางทุ่งนาท้ายบ้านโน้นค่ะ....พี่ๆ น้องๆ อาบน้ำในห้องน้ำ...ส่วนตัวเองอาบที่สระน้ำเลย.....(^ - ^)...(มองเห็นภาพไหมคะ)...
  • ...........
  • ขอบคุณค่ะที่นำจดหมายลายมือสวยๆ มาให้อ่านในวันนี้
  • กราบสวัสดีคุณครูทุกท่านด้วยหัวใจค่ะ

http://gotoknow.org/file/mrschuai/teacherday.jpg
 
สวัสดีครับ แวะมาทักทายพี่นะครับ
ขอบคุณมากๆ สำหรับบทความที่ดีนะครับ
พระธรรมชาติคุ้มครองครับ 

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 17 Jan 2008 @ 01:37

สวัสดี "วันครู" ค่ะ..สาวน้อยนามใครเอ่ย

ขอบคุณมากค่ะ..ที่แวะเวียนเข้ามาอ่าน "จดหมายถึงพ่อ" ในวันดีวันนี้

ปลื้มมากค่ะ..สำหรับคำชมที่ไพเราะและแสนหวาน

ตั้งใจบันทึกนี้เพื่อเก็บไว้เครื่องเตือนความจำค่ะ..ในวันสำคัญ "วันครู ปี ๕๑"

เพราะภาพชีวิตจะเหลือเพียงความทรงจำเท่านั้น..การได้เก็บเป็นบันทึกน่าจะเป็นแหล่งข้อมูลที่ดีที่เดียวนะคะ..สาวน้อยเห็นด้วยไหมเอ่ย..

แล้วแวะเข้ามาเยี่ยมอีกนะคะ..คนน่ารัก

สุข..สดชื่น..สมหวัง..ในวันครูและตลอดปี..คิดถึงค่ะ

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 17 Jan 2008 @ 02:02

ดีใจมากค่ะ..ที่กรุณาเข้ามาสวัสดี ใน "วันครู" วันนี้

เย้..พบคนทำงานหนักเหมือนกันแล้ว "หาบน้ำ" หนักจริง ๆ ค่ะ..ไกลด้วย

แต่สถานที่อาบ..ไหม่เหมือนกันค่ะ" ว้าว..

คำพูดของพ่อ..ทุกคำ ทุกประโยค..เป็นข้อคิดได้ค่ะ..แบบว่าหากเราทำตามแล้วความสำเร็จต้องเกิดขึ้นแน่นอน

คุณครูกั๊ดจัง..สนุกสนานไหมคะ สำหรับการร่วมงานวันครูวันนี้..

และแล้วก็ผ่านไปอีก ๑ ปีนะคะ ..ให้กำลังใจในการทำงานค่ะ..

วัชราภรณ์ วัตรสุข

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 17 Jan 2008 @ 02:17

"สวัสดีวันครูค่ะ..คุณครูกั๊ตจัง..คนน่ารัก"

คุณครูกั๊ตจังขา..แถวที่ ๑ ข้างบนเวลาพิมพ์หายไปค่ะ..จึงตามมา "สวัสดี" ใหม่อีกครั้งหนึ่งค่ะ...ให้อภัยนะคะ..

วัชราภรณ์ วัตรสุข
IP: xxx.149.25.225
เขียนเมื่อ 17 Jan 2008 @ 20:21

คุณครูกั๊ดจัง..ขา

  • มีคำสะกดผิดหนึ่งคำค่ะ..ไม่มีตัว ""
  • ผิดเป็นครู..นะคะ..เอ๊ะ..ไม่ใช่ค่ะ..  "ผิดเป็นศึกษานิเทศก์" ค่ะ..ฮิๆ
วัชราภรณ์ วัตรสุข
IP: xxx.149.25.241
เขียนเมื่อ 17 Jan 2008 @ 20:39

สวัสดีค่ะ..อาจารย์เม้ง  ผู้อารีย์

  • ขอบพระคุณมากค่ะ..ที่กรุณาเข้ามาส่งความปรารถนาดีในวันครู
  • ตั้งใจจะตอบอาจารย์ตั้งแต่เมื่อคืนที่ผ่านมาแล้วค่ะ
  • ตามไปทำความรู้จักอาจารย์ก่อน
  • สุดยอดค่ะ..มัวเพลินอ่านบันทึกของอาจารย์..ตั้งหลายบันทึกค่ะ
  • ดีใจมากค่ะ..เป็นมงคลของชีวิตที่ได้รู้จัก..อาจารย์เม้ง  ผู้อารีย์
  • ขออนุญาตเรียกแบบนี้นะคะ..ตามอาจารย์วสวัตดีมาร..ดูมีไมตรีจิตและอบอุ่นค่ะ
  • ขอบคุณค่ะที่ชมบันทึก..อยากเก็บไว้เป็นความทรงจำของชีวิตค่ะ..
  • เป็นคนชอบเรื่องของ "ชีวิต" ค่ะ  ..กับหนึ่งชีวิตของตัวเอง..ซึ่งยังไม่ทราบระยะเวลาว่าจะยาวหรือสั้น..จึงอยากเก็บอะไรๆ ไว้..ค่ะ
  • ตั้งใจจะเข้าไปคุยด้วยนะคะ..
  • สวัสดีค่ะ..วัชราภรณ์
ป๋านิล
IP: xxx.172.199.250
เขียนเมื่อ 18 Jan 2008 @ 12:13

อ่านแล้วตื้นตันใจ  คิดถึงพ่อตัวเอง  กลับไปจะเริ่มเขียนบันทึก  หวังว่าคงไม่สงวนลิขสิทธิ์นะคะ

ป๋านิล แม่จ้อง

คนเมือง
IP: xxx.149.25.241
เขียนเมื่อ 18 Jan 2008 @ 14:47

สวัสดีครับ อาจารย์วัชราภรณ์

  • ไม่ได้เข้ามาท่องเที่ยวเสียนาน มีอะไรดี ๆ มากมาย
  • อาจารย์เขียนได้เห็นภาพชัดเจนครับ
  • การระลึกถึงเรื่องของชีวิต และนำมาถ่ายทอดเป็นสิ่งดีครับ
  • ได้ข้อคิดมากมายครับ
  • ขอบคุณครับ

 

ขอบพระคุณครับที่นำเสนอข้อมูลจากต้นกล้าเล็กๆที่เติบโตมาเป็นครูของแผ่นดิน

มากมายด้วยสาระและรสชาดของชีวิตจริงๆครับ

NIKHOM
เขียนเมื่อ 18 Jan 2008 @ 20:23

ครูอบรมสอนแท้             คืออาจ๋ารย์     แม่พ่อ

ครูคือประสบก๋ารณ์         เกี่ยวได้

ใจตนสู้อาจหาญ              สอนต๋น    เองนา

ใจ๋ต๋นสอนต๋นเองได้          แม่นแท้คือครู......

ด้วยความปรารถนาดีจาก.....หนานพรหมมา

meowadee
IP: xxx.113.51.68
เขียนเมื่อ 18 Jan 2008 @ 20:28
  • สวัสดีค่ะ ศน.อ้วนคนเก่ง
  • อ่านแล้ว อยากร้องไห้ ตื้นตันใจ
  • หนึ่งคิดถึงพ่อตัวเองเป็นอันดับแรกเพราะมีบางตอนที่คล้ายกันและพ่อทำให้เหมือนกัน ก็ยิ่งคิดถึงพ่อ
  • สองคิดแทนน้ำหวานเพราะบางตอนของน้ำหวานก็เหมือนกันเช่นพ่อไปส่งไปโรงเรียนโดยซ้อนมอเตอร์ไซด์ เพราะนั่งรถยนต์แล้วคลื่นเหียน และอีกๆๆที่คล้ายกัน ทำให้คิดถึงเขาด้วย
  • ขอบคุณที่เขียนให้ได้คิดค่ะ
  • ด้วยรัก....พี่เหมียว
Jp Choo
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 01:03

13ff0f27px7

มีรูปมาฝาก ......เจี๊ยก ๆ ๆ

Jp Choo
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 01:04
13ff0f27px7
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 08:00

สวัสดีค่ะ..กัลยาณมิตรที่รักการอ่าน..ที่กรุณาแวะเวียนเข้ามาเยี่ยมบันทึกนี้..

  • ได้อ่านพบข้อมูล ซึ่งเสมือน"กระจก"สะท้อนภาพของคุณครูไทยในวันนี้ จาก นสพ.มติชน ฉบับหลังวันครู ๑๗ มกราคม ๒๕๕๑ เป็นโพลของสวนดุสิต ที่จัดทำทุกปี จึงขอนำมาฝากทุกท่านและคุณครูที่รัก..ค่ะ

  • ความเชื่อมั่น "ครูไทย" ปี ๒๕๕๐ (จากประชาชนทุกอาชีพทั่วประเทศ ๕,๔๖๗ คน)จากตัวชี้วัด ๓๐ ประเด็น

  • ข้อมูลระบุว่า "น่าภูมิใจไม่น้อย" ดัชนีความเชื่อมั่นครูไทย ปี ๒๕๕๐ อยู่ที่ ๗.๖๔ จากเต็ม ๑๐ คะแนน เมื่อเทียบกับปี ๒๕๔๙ เพิ่มขึ้น ๐.๐๔ คะแนน ที่น่าสนใจ คือ ตัวชี้วัดความเชื่อมั่นครูที่เพิ่มขึ้น มีถึง ๑๙ ประเด็น จาก ๓๐ ประเด็น ได้แก่

 

  • การมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี เข้ากับชุมชนและชาวบ้านได้ ความขยันขันแข็งอดทน มีความเป็นผู้นำ มีการเรียนรู้และพัฒนาความรู้ด้านเทคโนโลยีใหม่ ๆ มีความซื่อสัตย์สุจริต มีความเมตตา มีจิตใจโอบอ้อมอารี มีการศึกษาค้นคว้าเพื่อพัฒนาความรู้ความสามารถ เป็นตัวอย่างที่ดีแก่ลูกศิษย์และบุคคลรอบข้าง มีความน่าเชื่อถือในการปฏิบัติตนต่อสังคม

  • มีความเสียสละต่อบทบาทหน้าที่ การปฏิบัติงาน มีอุดมการณ์ จิตสำนึกความรักในวิชาชีพครู การเอาใจใส่ดูแล ให้ความรักต่อนักเรียน มีบทบาทในการพัฒนาชุมชน สังคม ประเทศชาติ มีการเผยแพร่องค์ความรู้ใหม่ ๆ มีความประพฤติดี ประพฤติชอบ อยู่ในศีลธรรม การมีส่วนร่วม การช่วยเหลือชุมชนและสังคม การใช้วาจาคำพูดกับนักเรียน การแสดงออกทางอารมณ์ การควบคุมอารมณ์ และ การไม่เป็นหนี้เป็นสิน

  • แต่ขณะเดียวกันในส่วนประเด็นที่ชี้วัดครูไทย ที่ลดลง แม้จะมีเพียง ๑๐ ประเด็น แต่ก็เป็นประเด็นที่น่าเป็นห่วงเช่นกัน...คือ
  • บุคลิกภาพ การแต่งกายที่เหมาะสมกับอาชีพ ความทันสมัย ทันเหตุการณ์ รู้ข้อมูลข่าวสาร การดูแลสุขภาพให้แข็งแรง ความรู้ความสามารถในการสอน การไม่เอาเปรียบผู้อื่น มีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

 

  • การมีคุณธรรม จริยธรรม จรรยาบรรณของความเป็นครู ความรับผิดชอบต่อเยาวชนและสังคม การรู้จักให้อภัย การรู้จักประหยัดไม่ฟุ้งเฟ้อ และการถ่ายทอดความรู้ให้นักเรียนอย่างเต็มที่ในชั่วโมงเรียน

 

  • ส่วนประเด็นทัศนคติที่ดีต่อนักเรียน เข้าใจนักเรียน ตัวดัชนีชี้วัดความเชื่อมั่นยังคงเท่าเดิม
จากคอลัมน์ "เดินหน้าชน" โดยเจตนา จนิษฐ

ถึงแม้ว่าเป็นข้อมูลส่วนหนึ่งทางวิชาการเท่านั้น..แต่ก็ชวนให้เราได้หยุดคิดพิจารณาเหมือนกันนะคะ..

ด้วยรักค่ะ...วัชราภรณ์

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 08:27

สวัสดีวันหยุดค่ะ...ป๋านิล

  • ตอนแรกสงสัยนามแฝงนี้อยู่ค่ะ..แต่พอเจอคำว่า "แม่จ้อง" ฮิๆ คุณครูพี่สาวคนเก่งของ ศน.อ้วนนี่เอง
  • ดีใจ..ดีใจ..และ..ดีใจที่สุดค่ะ...ที่พี่เข้ามาพบน้องจนได้
  • อย่างนี้สิคะ...ถึงจะเรียกว่ารักกันจริง..
  • ดีใจมากค่ะ...ที่พี่ชอบบันทึกนี้และจะนำไปเขียนบันทึกเอง
  • ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าทำไมช่วงนี้ถึงคิดถึงพ่อมากเหลือเกิน..น้องออกต่างจังหวัดบ่อย..เมื่องานเสร็จน้องก็ไปทำบุญให้พ่อกับแม่ทุกจังหวัดที่น้องมีโอกาส..ค่ะ
  • พี่ป๋านิลคะ..พี่เปิดบล็อกนะคะ..เราจะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยกัน
  • พี่มีองค์ความรู้ที่เป็นภูมิปัญญาล้านนามากมาย..เป็นเพชรล้านนาเชียวละ..ทั้งจ๊อย..ซอ..ค่าว..เพลงอื่อ..ซะป๊ะ...
  • หากพี่เข้ามาเผยแพร่ความรู้ในGotoknow น่าจะบังเกิดประโยชน์แก่ผู้อ่านได้นะคะ
  • น้องจะช่วยนะคะ..ตอนนี้เริ่มทำได้บ้างแล้วละค่ะ...ยินดีจ้าดนักเจ้า
  • กราบขอบพระคุณงาม ๆ ค่ะ สำหรับกล้วยไม้วันครูแสนสวย  รดน้ำเช้าเย็นค่ะ....เก็บเป็นภาพไว้แล้ว
  • จะเอาขึ้นให้ผู้อ่านได้ชื่นชมด้วยค่ะ..
  • ขอให้มีความสุขในวันหยุดนะคะ..
  • ด้วยรักและเคารพค่ะ...น้อง ศน.อ้วน
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 10:00

สวัสดีค่ะ...คุณคนเมือง

  • ขอบคุณมากค่ะ...ขอบคุณจากใจจริง..
  • ในความกรุณาติดตามและแวะเวียนมาให้กำลังใจ..อย่างสม่ำเสมอ
  • บันทึกนี้ตั้งใจกราบพ่อกับแม่ ในวันครู..ค่ะ
  • และกราบคารวะแด่..คุณครูทกท่านที่ทำให้ผู้เขียนมีวันนี้ได้ค่ะ
  • ขอบคุณมากค่ะสำหรับคำชม..ทำให้เกิดกำลังใจมากเชียวค่ะ
  • ด้วยความจริงใจ....วัชราภรณ์
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 10:25

P  กราบสวัสดี..เจ้า "ป้อครู"

  • ดีใจ๋เจ้า..ตี้ป้อครูเข้ามาผ่อมากอยลูกหลาน
  • ป้อครูเจ้า...น้ำต๋าซึมเจ้า..กั๊ดอก..
  • ครูอบรมสอนแท้             คืออาจ๋ารย์     แม่พ่อ

    ครูคือประสบก๋ารณ์         เกี่ยวได้

    ใจตนสู้อาจหาญ              สอนต๋น    เองนา

    ใจ๋ต๋นสอนต๋นเองได้          แม่นแท้คือครู

  • "ใจ๋ต๋นสอนต๋นเองได้..แม่นแท้ คือครู.."

  • กำนี้แหละเจ้า..ตี้เยี๊ยะหื้อศน.อ้วน..กั๊ดอก..

  • ณ บัดนี้ ศน.อ้วนก็ยังเป็นครู ของตัวเองไม่ได้ค่ะ..

  • โคลงบทเดียว..ของพ่อครู..ทำให้ ศน.อ้วน..ต้องย้อนกลับมองตัวเอง

  • จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่..ค่ะ ในการพยายาม..เฮ้อ !

  • กราบงาม ๆ ค่ะ..พ่อครู..

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 12:11

Pสวัสดีค่ะ...พี่ชาย "ลิงล้านนา"

  • อู้..ฮู...ความเหน็ดเหนื่อย..อ่อนล้า..หายวั๊บไปเลยค่ะ...
  • เมื่อเห็น..เจ้าตัวเล็ก..ของพี่ชาย..ทำท่าสุขแบบให้เราอิจฉาได้

                                       13ff0f27px7

  • ....เขากำลังฟังอะไรนะ..ถึงมีสุขได้มากมายถึงปานนี้...เฮ้อ!..
  • ถ้าศน.อ้วนเป็นเจ้าตัวเล็กนะคะ...มีหูฟังสวยๆแบบนี้ละก็....อยากฟังเพลงนี้ค่ะ...จำชื่อไม่ได้แล้ว  อยู่ในบันทึก "สุนทรียรสในบทเพลง"..ค่ะ..พี่ชาย (ทุกทีเลย)
  • ขอบคุณค่ะ....ที่ส่งความสุขให้น้องในวันหยุด..น้องอ้วน

 

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 15:30

P สวัสดีวันหยุดค่ะ..พี่ meowadee

  • พีเหมียวขา..ดีใจที่สุดค่ะ..ที่กรุณาเข้ามาอ่านบันทึกของน้อง
  • สวัสดีค่ะ ศน.อ้วนคนเก่ง อ่านแล้ว อยากร้องไห้ ตื้นตันใจ หนึ่งคิดถึงพ่อตัวเองเป็นอันดับแรกเพราะมีบางตอนที่คล้ายกันและพ่อทำให้เหมือนกัน ก็ยิ่งคิดถึงพ่อ สองคิดแทนน้ำหวานเพราะบางตอนของน้ำหวานก็เหมือนกันเช่นพ่อไปส่งไปโรงเรียนโดยซ้อนมอเตอร์ไซด์ เพราะนั่งรถยนต์แล้วคลื่นเหียน และอีกๆๆ ที่คล้ายกัน ทำให้คิดถึงเขาด้วย   ขอบคุณที่เขียนให้ได้คิดค่ะ    ด้วยรัก....พี่เหมียว
  • วันนี้เป็นวันเสาร์แรกของเดือนนี้ค่ะ..ที่ได้อยู่บ้าน..มีเวลาเป็นของตัวเอง..เพิ่งคุยกับท่านผอ.เมื่อวานนี้..ขณะนั่งรถไปเป็นวิทยากรที่ "เชียงดาวรีสอร์ท" ของ สพท.เชียงใหม่ เขต ๓ ด้วยกันว่า..ตอนนี้หนูมีชีวิตอยู่เพื่องานล้วน ๆ ..ท่าน ผอ.ให้ข้อคิดหนูมากเชียวค่ะ..
  • ซาบซึ้งมากค่ะ..ที่พี่เหมียวคิดถึงพ่อเหมือนกัน..คิดถึงน้องน้ำหวานด้วย
  • มีอีกหลายภาพค่ะ "กับความรักของพ่อ" ที่ไม่ได้เล่าไว้..อาจเหมือนภาพชีวิตของพี่เหมียวก็ได้
  • ภาพการหาบน้ำจากบ่อ..ไปบ้าน ต้องผ่าน "น้ำเหมือง" ด้วย  (น้ำเหมือง = คลองน้ำเล็ก ๆ )พ่อใส่หมวกให้น้องด้วยเวลาเดินหาบน้ำจากบ่อไปบ้าน   เพราะไกลพอควร  มีครั้งหนึ่งที่น้องเดินพลัดตกสะพานเล็กๆ ที่พาดข้ามน้ำเหมือง   ตกทั้งคน ไม้คานและน้ำคุ เหลือแต่หมวกที่ลอยไปกับสายน้ำ  น้องได้ยินเสียงยายเรียกดัง ๆอย่างตกใจ    พ่อกระโดดลงไปอุ้มน้องขึ้นมาจากน้ำ   จับสองเท้าน้องยกขึ้นสูงและให้หัวของน้องห้อยลง  (ยังจำภาพได้ชัดเจนค่ะ..) น้ำเข้าหูน้อง..จนเป็นโรคไซนัสอักเสบมาจนทุกวันนี้ค่ะ..วันดีคืนดีน้ำก็ไหลออกหูด้วย..จำได้ว่า "หมอแก" หมอเมืองบ้านเฮา เป็นคนรักษาน้องตั้งแต่เล็กจนโต
  • พี่เหมียวคะ..ชีวิตคนเราแสนสั้นนัก..ภาพชีวิตของเราเตือนเราได้ตั้งหลายอย่างนะคะ..
  • "น้องน้ำหวาน"เป็นของมีค่าในชีวิตของพี่เหมียว..เชื่อมั่นเกิน ๑๐๐ค่ะ..ว่าพี่เหมียวจะดูแลได้ดีที่สุด
  • เฮ้อ..คนแก่..มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงอดีต
  • จบแล้วนะคะ..ดื้อ ๆ แบบนี้แหละค่ะ...
  • สวัสดีค่ะ...น้องอ้วน..บ๊ายบาย
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 19 Jan 2008 @ 15:42

P  สวัสดีค่ะ....อาจารย์วุฒิชัย

  • กราบขอบพระคุณงาม ๆ ค่ะ..ในความกรุณาแวะเวียนเข้ามาอ่านบันทึกนี้
  • เป็นความรู้สึกที่ดีมากค่ะ..เกิดความปีติขึ้นในใจ..
  • ตามไปทำความรู้จักอาจารย์มาแล้วค่ะ....
  • ประทับใจบันทึกของอาจารย์ค่ะ..มีอะไรดี ๆ มากมาย ต่อไปขออนุญาตเข้าไปคุยด้วยนะคะ
  • "จากต้นกล้า..สู่ไม้งาม" ต้องใช้ทั้งชีวิตค่ะ..ในการเรียนรู้  ทำให้คิดถึงการจัดการศึกษาของบ้านเราที่กำหนดเป็นคุณลักษณะที่พึงประสงค์ในหลักสูตร  ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีมาก คุณธรรมนำความรู้แต่ต้องใช้เวลานาน..นานมากเชียวค่ะ..ที่จะพึงบังเกิดกับตัวเด็ก..แบบว่าฝังรากเกินหยั่งลึก..จนเป็นตะกอนของชีวิต..อาจารย์เห็นด้วยไหมคะ
  • ในส่วนตัวแล้ว จึงคอยให้กำลังใจคุณครูตลอดมา..ในการออกแรงที่จะสอนคนให้เป็นคนดี..เพราะสอนยากกว่าสอนคนให้เป็นคนเก่งค่ะ..
  • พอรู้จักแล้ว..คุยเสียยาวเลยนะคะ
  • ขอบพระคุณอาจารย์วุฒิชัยอีกครั้งหนึ่งค่ะ..วัชราภรณ์
ไก่
IP: xxx.172.211.249
เขียนเมื่อ 20 Jan 2008 @ 16:32

สวัสดีค่ะ ท่านศน.อ้วน

     อ่านจดหมายถึงพ่อแล้ว  รู้เหตุผลเลยว่า ทำไมท่านถึงประสบความสำเร็จเช่นนี้ได้   ชีวิตที่เรียบง่าย เป็นธรรมชาติของคนๆ หนึ่ง  อาจเป็นแรงบันดาลใจให้กับใครๆ อีกหลายคน

    ขอบคุณที่แบ่งปันสิ่งดีงามให้กับเพื่อนร่วมทางอีกมากมาย  มีกำลังใจที่เข้มแข็งนะคะ

พี่สาวคนเดิม
IP: xxx.28.27.3
เขียนเมื่อ 21 Jan 2008 @ 00:05

      ปรกติการอ่านหรือการเยี่ยมชมเว็บทางการศึกษา  จะหนักอึ้ง...แน่นเอี๊ยดไปด้วยวิชาการ   วิชาการ  และก็วิชาการ  แต่มุมน่ารักๆอย่างนี้เพิ่งพบ ศน.อ้วนทำได้ยังไงคะ..คนอ่านไปเพลินไป   ได้ความรู้แบบไม่ได้ตั้งใจ  ( แต่ติดตรึงในความทรงจำนานเชียวค่ะ)  อย่างตอนนี้นอกจากจะได้รู้จักกันมากขึ้น  แอบประทับใจหลายๆอย่าง....ก็ยังได้ความรู้เกี่ยวกับการอ่าน(เอาเรื่อง)  การคัดลายมือด้วย   สร้างผลงานการเขียนดีๆอย่างนี้ต่อไปนะคะจะรออ่านค่ะ

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 21 Jan 2008 @ 01:22

สวัสดีค่ะ...คุณครูไก่

  • ดีใจที่สุดค่ะ...ที่คุณครูไก่เข้ามาเยี่ยมและทักทาย
  • มีความสุขจัง...ที่มีกัลยาณมิตรแดนไกลเพิ่มขึ้น
  • ขอบคุณค่ะ..คำชมของคุณครูไก่..ยิ่งกว่าถ้วยรางวัลใบใหญ่เชียวละ
  • ชีวิตที่เรียบง่าย เป็นธรรมชาติของคนๆ หนึ่ง  อาจเป็นแรงบันดาลใจให้กับใครๆ อีกหลายคน  เป็นความคาดหวังในการเขียนบันทึกนี้ด้วยค่ะ...
  • ขอบคุณที่แบ่งปันสิ่งดีงามให้กับเพื่อนร่วมทางอีกมากมาย
  • สุดแสนภูมิใจค่ะ..คุณครูไก่
  • ตอนนี้กำลังใจเข้มแข็งขึ้นมาก...ได้จากคุณครูไก่และเพื่อนๆนี่แหละค่ะ....เฮ้อ..มีความสุขจัง
  • เราจะเป็นเพื่อนร่วมเดินทาง..สู่ปลายทางฝัน..ด้วยกันนะคะ..
  • หวังจะได้คุยกับคุณครูไก่อีก...
  • ด้วยใจจริงค่ะ...
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 21 Jan 2008 @ 02:02

สวัสดีค่ะ....พี่สาวคนเดิมที่แสนใจดี

  • ปรกติการอ่านหรือการเยี่ยมชมเว็บทางการศึกษา  จะหนักอึ้ง...แน่นเอี๊ยดไปด้วยวิชาการ   วิชาการ  และก็ วิชาการ    แต่มุมน่ารักๆอย่างนี้เพิ่งพบ    ศน.อ้วนทำได้ยังไงคะ..คนอ่านไปเพลินไป   ได้ความรู้แบบไม่ได้ตั้งใจ  ( แต่ติดตรึงในความทรงจำนานเชียวค่ะ)  อย่างตอนนี้นอกจากจะได้รู้จักกันมากขึ้น  แอบประทับใจหลายๆอย่าง....ก็ยังได้ความรู้เกี่ยวกับการอ่าน(เอาเรื่อง)  การคัดลายมือด้วย   สร้างผลงานการเขียนดี ๆ อย่างนี้ต่อไปนะคะ   จะรออ่านค่ะ

 

  • ปรมาจารย์ด้านภาษาไทยกล่าวชม..อิ่มเอมใจอย่างหาที่สุดมิได้ค่ะ
  • แอบประทับใจหลาย ๆ อย่าง...อะไรบ้างคะ..อยากรู้จัง
  • ตอนนี้แรงฮึดอยากเขียนมาเพียบเลยค่ะ....
  • ติดนิดเดียว..ต้องเขียนดึก ๆ อย่างนี้ค่ะ...งานก็อยากให้เสร็จ..เขียนก็อยากเขียน...คนขยันนี่นา..(ฮิๆ)
  • กราบขอบคุณพี่สาวคนใจดีที่หนึ่งนะคะ..ในความกรุณาเข้ามาเยี่ยม..และจะรออ่านผลงาน...
  • สวัสดีค่ะ..น้องอ้วน
ไม่แสดงตน
IP: xxx.149.24.161
เขียนเมื่อ 22 Jan 2008 @ 19:28

สวัสดีครับ อ.วัชราภรณ์

  • ติดตามอ่านผลงานของท่านหลายเรื่องแล้ว  เก่งจริงๆ
  • ให้กำลังใจคนเป็นครูในการเขียนต่อไปครับ
ครูรุ่ง ม่วงโตน
IP: xxx.149.25.241
เขียนเมื่อ 22 Jan 2008 @ 22:47

         ได้อ่านข้อความอันเป็นความในใจของคน "รักชาติ"  จริงๆ  ของ ศน.อ้วน แล้วรู้สึกซาบซึ้งและภูมิใจมากที่ได้เป็นคนหนึ่งที่เคยร่วมงานกับท่าน     และขอชื่นชมในความห่วงใยที่มีต่อชาติบ้านเมือง  นับว่าท่านเป็นกำลังอันสำคัญที่มีคุณค่ามหาศาล    ที่ครูรุ่งเชื่อว่า ฟ้าดินคงรับทราบ ในความอาทรนี้  ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ    และ ขอร่วมสืบสานงานยิ่งใหญ่นี้ด้วยความเต็มใจยิ่ง

 

               คุณค่าคนวัดได้ในผลงาน       คนกล่าวขานแซ่ซร้องสรรเสริญ

          นี่แหละคนคุณภาพจักจำเริญ        ขอเทพช่วยเสริมส่งให้ได้ดี

ใครเอ่ย...
IP: xxx.113.41.135
เขียนเมื่อ 23 Jan 2008 @ 00:03
แวะมาส่งความคิดถึงและห่วงใย พักผ่อนบ้างนะคะ...เป้นห่วงที่สุดค่ะ
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 23 Jan 2008 @ 01:11

สวัสดีค่ะ....คุณผู้ไม่แสดงตน

  • ขอบคุณมากค่ะ...ขอบคุณจากใจ..ในคำชมและการติดตามอ่าน
  • รับรู้และสัมผัสได้ถึง "ความเป็นกัลยาณมิตร" ค่ะ..
  • ให้กำลังใจคนเป็นครูในการเขียนต่อไปครับ
  • ..คนเป็นครู..จะพยายามเขียนต่อไปค่ะ
  • โดนใจค่ะ....คนเป็นครู
  • ขอบคุณอีกครั้งหนึ่งค่ะ....วัชราภรณ์
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 23 Jan 2008 @ 01:51

สวัสดีค่ะ..คุณครูรุ่งคนงาม

  • โอ้ยยย! ...ดีใจที่สุด..คุณครูรุ่งคนงามเข้ามาเยี่ยม
  • มาพร้อมกับ "น้ำตาลหม้อใหญ่..ด้วยละ...
  • ทำเอาศน.อ้วนเป็นปลื้มซะไม่มี...ชอบด้วยลูกยอนี่...

              คุณค่าคนวัดได้ในผลงาน       คนกล่าวขานแซ่ซร้องสรรเสริญ

          นี่แหละคนคุณภาพจักจำเริญ        ขอเทพช่วยเสริมส่งให้ได้ดี

  • สุดแสนภูมิใจกับ.. กำลังใจ..ที่ครูรุ่งมีให้โดยตลอดมาค่ะ...

                                          %e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b8%a1%e0%b8%87%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%a9%e0%b8%b2%e0%b9%84%e0%b8%97%e0%b8%a2

               "เราจะก้าวไปด้วยกันในวันนี้    อุปสรรคมีหรือไม่ใช่คำถาม

           หากมั่นคงและมานะพยายาม       เรา..จะก้าวข้ามปัญหาสารพัน

  • ขอบคุณครูรุ่งด้วยภาพที่ศน.อ้วนบันทึกวานนี้ ๒๑ มค.๕๑
  • เมื่อหัวใจ ๔ ดวงโคจรมาพบกัน
  • กำหนดขนาดภาพเล็กไปค่ะ...
  • จะสร้างใหม่แล้วเอามาให้เพื่อน ๆ ดูนะคะ  ๓ ใบเถา สาว สาว สาวครูรุ่ง  ครูขวัญ  ครูเหมียว กัลยาณมิตรทีมงานภาษาไทยที่รักของ ศน.อ้วน
  • ให้กำลังใจในการทำงานหนักนะคะ....คิดถึงจัง
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 23 Jan 2008 @ 02:04

       สวัสดีค่ะ..สาวน้อยใครเอ่ย

        "แวะมาส่งความคิดถึงและห่วงใย พักผ่อนบ้างนะคะ...เป็นห่วงที่สุดค่ะ"..

  • รับรู้ได้ถึงความห่วงใย..อบอุ่นใจจังค่ะ..
  • ขอบคุณในน้ำใจที่งดงามของสาวน้อยใครเอ่ย
  • ฝากความห่วงใยกลับคืนไปดูแลคนที่จะต้องผจญงานหนักอีกในวันพรุ่งนี้นะคะ
  • ราตรีสวัสดิ์ค่ะ....
เมียวดี
เขียนเมื่อ 23 Jan 2008 @ 09:36
  • สวัสดีค่ะ ศน.อ้วน
  • ดีใจค่ะที่ยังติดข่าย คำว่า สาว สาว สาวอิ อิ
  • ซุบซิบอย่าบอกใคร  ก็มีหัวหน้าเก่งอย่างนี้  ใจดีอย่างนี้ กัลยาณมิตรอย่างนี้ ใครจะไม่ทำงานร่วมอย่างเต็มที่ละคะ
  • กุศโลบายแยบยลซะงั้น
  • ทำเต็มที่อยู่แล้ว  ขอบคุณค่ะ  ...พี่เหมียว
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 24 Jan 2008 @ 13:04

สวัสดีตอนเที่ยงค่ะ....ครูพี่เหมียว

       ทานข้าวกลางวันหรือยังคะ...
       ขอโทษด้วยนะคะ..คุยกับพี่เหมียวช้าจัง...
คงเหมือนที่พี่เหมียวเคยพูดนั่นแหละค่ะ...อยากให้วันๆหนึ่งมีมากกว่า ๒๔ ชั่วโมงจัง  จะได้ทำงานให้.....ไปเลย(หาคำมาเติมเองนะคะ...ฮิๆ)
       พี่เหมียวขา..ทุกคืนน้องชอบท่องเที่ยวชมบันทึกของผู้คนใน G2K ค่ะ..ก็เป็นคน "รักการอ่าน"  นี่คะ (ถ้าไม่ง่วงนอนเสียก่อน)..ค้นพบค่ะว่าปัญหายอดฮิตเหมือนกันเด๊ะเลย..คือ..งานเยอะ..เวลาที่จะเข้ามาพบปะพูดคุยทักทายกันใน G2k ค่อนข้างน้อยมาก..

  • เฮ้อ..! ทำไงได้ก็รัก G2K เสียเต็มหัวใจแล้ว..อย่างไรก็ต้องแว๊บเข้ามาให้ได้
  • บางครั้งนะคะ..อยากพูดคุยกับหลาย ๆ ท่าน..อุปสรรคก็มีตรงเว็บมักล่มบ่อย ..พิมพ์แล้วหายหมดเลย..บางครั้งพิมพ์บันทึกเดียวตั้ง ๓ ครั้งแน่ะค่ะ...แต่ก็ไม่สำเร็จ..จนอ่อนใจ..
  • น้องเคยตอบ..คุณครูอ้อย..อาจารย์ขจิต..อาจารย์วสวัตดีมาร..อาจารย์จตุพร..อาจารย์เม้ง..คุณครูน่ารัก ๆ...  รวมทั้งอีกหลายท่าน..ค่ะ.แต่ไปไม่ถึงซักที...
  • บางท่านก็ขยันเขียนจังเลย..เรากำลังจะคุยด้วยในบันทึกนี้..โอ้ยโย่...ท่านเขียนบันทึกใหม่แล้ว...ตามไม่ทันเลย....ฮิๆ....จึงขอเป็น "นักอ่าน" เอาดีกว่าเน๊าะ...
  • คุยไปไกลเลยค่ะ..พี่เหมียว
  • คือว่าไม่อยากวกมาตอบ "คำชม" ของพี่เหมียวเองน่ะ....
  • ทุกวันนี้ ศน.อ้วนมีความสุขกับงาน..เพราะมีทีมงานที่ดีที่น่ารักนี่แหละค่ะ..น้องเชื่อมั่นว่าสายใยรักของพวกเราเหนียวแน่น...เราจะจับมือกันเดินหน้า..เพื่อพัฒนาภาษาไทยภาษาชาติ..และคุณภาพของผู้เรียนเป็นหลัก..
  • บางครั้งน้องค่อนข้างก้าวเร็ว..เหมือนกับจะวิ่ง..บางครั้งน้องจะไปอย่างช้า ๆ เพื่อรอพวกเราด้วย...ต่อไปน้องให้สัญญาค่ะ..ว่าน้องจะก้าวให้ช้าลง..แต่มั่นคง...
  • น้องจะทำให้ทุกก้าวย่างมีความหมาย...และในทุกก้าวของน้องจะต้องมีคุณครูที่รักของน้องทุกคนอยู่ด้วย...ทุกคนจริง ๆ ค่ะ..พี่เหมียว

    พี่เหมียวขา..ที่บ้านรักษ์ภาษาของพี่เหมียว..หากพี่เหมียวเอาคอลัมน์ของเด็กที่น่ารักจาก Child ไทยนิวส์ ที่พี่เหมียวเป็น บก.อยู่..นำเสนอ..จะยอดเยี่ยมเลยค่ะ..น้องอยากอ่านจัง..เพราะว่าเคยอ่านอยู่ ๒ - ๓ ฉบับเองค่ะ..น่าอ่านทุกคอลัมน์..ความคิดของเด็กสมัยนี้..สุดยอด..เขามีอะไรดี ๆมาก..ที่ผู้ใหญ่อย่างเรา..น่าติดตาม..กราบขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ...
    บ๊ายบายนะคะ..จะไปทำงานต่อแล้วค่ะ..สวัสดีค่ะ..(มาแบบจรวด..และก็จะไปแบบจรวด..ค่ะ)

 


   

     



แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 27 Jan 2008 @ 21:03
  • สวัสดีครับ
  • เข้ามาอ่านบันทึกนี้อย่างสดชื่น
  • ชีวิตได้รับการเติมเต็มในยามที่อ่อนล้า...จากบันทึกนี้อย่างมากโข
  • ความเป็นครู .....
  • คือความสำคัญของการสร้างชาติ
  • ผมเองยังจำภาพลักษณ์ความเป็นครูในชนบทของตนเองได้เป็นอย่างดี
  • เรามักตื่นเต้นกับครูคนใหม่ที่มาเยือนโรงเรียน
  • เรามักตื่นเต้นที่เห็นครูมาเยี่ยมที่บ้าน
  • เรามักภูมิใจที่เห็นครูของตนเองสัญจรมาเป็นเกียรติในงานต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้าน
  • .......
  • ผมเชื่อว่าเราต่างมีครูในดวงใจผู้เป็นต้นแบบที่ดีด้วยกันทั้งนั้น
  • และประเทศนี้เมืองนี้ก็เป็นหนี้บุญคุณความเป็นครูด้วยกันทั้งนั้น
  • ......
  • ขอบคุณครับ
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 28 Jan 2008 @ 07:35

สวัสดีค่ะ...อาจารย์แผ่นดิน

  • ขอบพระคุณค่ะ..ที่กรุณาแวะเวียนเข้ามาเยี่ยม
  • ชีวิตได้รับการเติมเต็มในยามที่อ่อนล้า...จากบันทึกนี้อย่างมากโข
  • รู้สึกปีติในใจค่ะ...ที่เป็นส่วนหนึ่งในการทำให้อาจารย์สดชื่นขึ้นจากความอ่อนล้า..
  • ในขณะเดียวกันก็ทำให้ตัวเองหายจากความอ่อนล้าเช่นกันค่ะ..
  • เพิ่งกลับจากต่างจังหวัดถึงบ้านดึกแล้วในคืนที่ผ่านมา
  • เช้านี้เข้าไปอ่านบันทึกของอาจารย์แผ่นดินแล้ว...ให้กำลังใจนะคะ
  • สู้..สู้..ค่ะ
  • คิดว่าเพื่อน ๆ หลาย ๆ ท่านคงเหมือนกัน.. 
  • ..ค้นหาวันว่าง...ไม่เคยเห็น...เช้าเย็น..ค่ำ..มืด..ไม่เคยว่าง.....ชีวิตคืองาน....งานคือชีวิต..มิเว้นวาง...มิเคยว่าง..วางงาน..จากชีวิต... 
  • เป็นบทสรุปต่อยอดให้อาจารย์แผ่นดินค่ะ...พร้อมกำลังใจ
  • ความเป็นครู ..... คือความสำคัญของการสร้างชาติ
  • ดีใจค่ะที่อาจารย์มองภาพของคุณครูมีค่าสูงส่ง
  • เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไปทำหน้าที่นี้แหละค่ะ...
  • จุดเชื้อไฟแห่งความฝันให้คุณครู..เติมเต็มในส่วนที่คุณครูยังคงต้องการ..เพื่อเพิ่มพลังในการทำหน้าที่ให้สมบูรณ์..พร้อมเป็นกำลังใจ..เป็นเพื่อนที่ดีให้คุณครูในการก้าวไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ..
  • เพราะทุกคนต่างมี..เส้นทางแห่งฝัน..เป็นของตัวเอง...
  • และประเทศนี้เมืองนี้ก็เป็นหนี้บุญคุณความเป็นครูด้วยกันทั้งนั้น
  • ขอบคุณแทนคุณครูทั้งประเทศด้วยค่ะ....
  • ครู...คือเทียนส่องทางสร้างคน...เป็นคน
  • ด้วยผลของ..การศึกษา
  • ครู...จึงเป็นบุคคลล้ำค่านำพาประชาและชาติสดใส
  • ครูอยู่ที่ไหน..เจริญรุดไปที่นั่น
  • เพราะครูเป็นผู้สร้างสรรค์..ส่งเสริมภูมิปัญญา
  • ดังแสงเทียนจุดท้า..ต้านพายุแรงลมเป่า
  • มิเคยมอดดับอับเฉา..ดับเพียงโง่เขลาของคน
  • ..................................
  • ขอบคุณอาจารย์แผ่นดินอีกครั้งหนึ่งค่ะ....
เมียวดี
เขียนเมื่อ 28 Jan 2008 @ 13:09
  • สวัสดีตอนบ่ายโมงตรงค่ะ
  • อ่านแล้วค่ะ ศน.อ้วน  ขอบคุณและดีใจจัง
  • ติดเสียงอมแงมหรือเปล่า  ตอบในใจนะ  อิ อิ
  • บางครั้งก็แอบมา เพราะที่ทำงานโชว์เกินไป
  • ความคิด  หรือมอบหมายงานก็ได้ทั้งนั้นค่ะ  ดีเหมือนกันนะคะ  หนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดเพิ่งออกเมื่อวันศุกร์นี้เอง
  • จะพยายามค่ะ  แต่ตอนนี้ อิ อิ เร่งงานนั้นอยู่ค่ะ  สอบเด็กอีกแล้ว
  • วันนี้ไปก่อนนะคะ  จะแวะมาอีกค่ะ 
  • ด้วยรัก    พี่เหมียว
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 29 Jan 2008 @ 21:06
  • คุณครูพี่เหมียวขา..ไม่ต้องตอบก็ได้ค่ะ...เกรงใจจัง
  • แบบว่าแว๊บมา..แล้วก็..แว๊บไป..เดี๋ยวผอ.ดุเอาเน้อ..ฮิๆ
  • อีกไม่กี่วันเด็กก็จะสอบแล้ว...ส่งกำลังใจผ่านทุกตัวอักษรนี้ไปให้พี่สาวคนสวยของน้องด้วยค่ะ....
  • รัก..บวก..คิดถึง..ค่ะ
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 29 Jan 2008 @ 23:48
สวัสดีค่ะ....กัลยาณมิตรและคุณครูที่รักทุกท่าน...
  • ขอบพระคุณอย่างยิ่งค่ะ..ที่กรุณาแวะเวียนเข้ามาพบกันในบันทึกนี้
  • ช่วงนี้เป็นระยะใกล้สอบปลายปี..คุณครูทุกท่านคงเหน็ดเหนื่อยกันมาก...    วันครูยังผ่านไปไม่ครบเดือน..กลิ่นอายยังคงกรุ่นอยู่ในความคิดคำนึง..
  • ส่ง    "กำลังใจ"  ให้ทุกท่านด้วยค่ะ...
  • เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา มีโอกาสไปพบปะกับคุณครูเมืองพะเยา  มากมายหลายท่าน..รีบไปและก็รีบกลับ..ยังคงติดค้างหลายท่านอยู่...หลายเรื่องด้วย....ศน.อ้วนรับรู้ได้ว่าหลายท่านติดตามมาในบันทึกบ้านภาษาไทย....นี้
  • คุยกับศน.อ้วนได้นะคะ...อยากคุยด้วยค่ะ...จริงๆ ด้วย
  • มีคุณครูหลายท่านสนใจเพลง..ที่ร้องด้วยกัน
  • มอบเป็นกำลังใจ..แด่ทุกท่าน...ในช่วงทำงานหนักค่ะ....
                         เพลง  นี่คือครู    (ทำนองเพลงนางโลม) 
  • งานครูเรานั้นใช่งานทำเล่น    แท้จริงยากเข็ญใครจะเห็นใจเล่า
  • ทั้งความลำบากที่มีสุมชีวิตเรา   ทั้งความระทมขื่นขมตรมเศร้ารุมเร้าครูทั้งตาปี
  • ยังมีบางครั้งโดนรังแกบ้าง     แต่ครูยังหวังมุ่งสร้างสรรค์เต็มที่
  • หวังให้สังคมอุดมด้วยคนดี ๆ   ครูสร้างครูทำสุขล้ำเหลือที่จึ่งมีผู้คนบูชา
  • ครูเรายอมแม้เอาชีวิตพลี      เพราะรักศักดิ์ศรีรักความดีสูงศรัทธา
  • สิ่งที่ต้องการสิ่งนั้นใช่เพียงเงินตรา     แต่เพื่อได้มาวิชาเพื่อชนรุ่นหลัง
  • ครูเราเปรียบหรือคือเทียนดวงเด่น  แม้จนยากเข็ญไม่ละเว้นหน้าที่    
  • สร้างเยาวชนสร้างคนให้เป็นคนดี  ยากเย็นเพียงไรไม่ทิ้งหน้าที่   นี่คือ..ครู...
                        เพลง แสงเทียน (ทำนองเพลงบุษบาเสี่ยงเทียน) 
  •  ครู..คือเทียนส่องทางสร้างคนเป็นคน...ด้วยผลของการศึกษา
  •  ครู..จึงเป็นบุคคลล้ำค่า..นำพาประชาและชาติสดใส
  •  ครู..อยู่ที่ไหนเจริญรุดไปที่นั่น..เพราะครูเป็นผู้สร้างสรรค์
  •  ส่งเสริมภูมิปัญญา...ดังแสงเทียนจุดท้า..ต้านพายุแรงลมเป่า
  •  มิเคยมอดดับอับเฉา..ดับเพียงโง่เขลาของคน 
  •  ครูหวังตั้งใจให้การศึกษา ๆ    ส่งเสริมปัญญายอยกจิตคน ๆ
  •  ส่งเสริมดรุณสร้างบุญกุศล ๆ   สร้างฐานะตนเรียนรู้สิ่งทั้งปวง
  •  ครู..เหมือนเทียนเล่มน้อย    แต่มีแสงลอยโชติช่วง
  •  แม้นรวมกันหมื่นแสนดวง   ย่อมพาโลกนี้สว่าง
  •  ชีวิตครูแจ่มใส    ใช่เรือน้อยคอยรับจ้าง
  •  แท้จริงคือเทียนส่องทาง  สร้างคนเป็นศรีของชาติ
                        เพลง เกียรติคุณครู (ทำนองเพลงลาวลำปางสองชั้น) 
  •  เกียรติคุณครูทุกคนไม่รู้ลืมบูชา
  •  หนึ่งในโลกาหาใดเปรียบเทียบเทียมทัน
  •  ด้วยครูรักในศักดิ์ศรีทำดีไม่มีไหวหวั่น
  •  หน้าที่มีมานับชั่วกัปชั่วกัลป์
  •  จวบวันนี้ไม่มีแปรผัน  รักหน้าที่อันสูงส่งศักดิ์ศรีๆ
 
  • เกียรติคุณครูทุกคนไม่รู้ลืมความดี
  • หนึ่งในชีวีนั้นมีครูช่วยสร้างสรรค์
  • ส่องนำพ้นความมืดมน ฝึกคนด้วยคุณธรรม์
  • สร้างความคิดด้วยวิทยาสารพัน
  • ช่วยฝึกฝนให้คนยึดมั่นยกดวงชีวันให้มาตรฐานๆ
 
  • ด้วยสำนึกจารึกไว้ในดวงจิต
  • ผองข้าปวงสานุศิษย์ จิตเคารพรักสักการ
  • แด่ครูผู้ทรงศักดิ์ศรี ด้วยชีวีและดวงมาลย์
  • ให้โลกาจารึกไว้ชั่วกาล เทิดคุณครูบูรพาจารย์
  • ผู้นำวิญญาณแห่งวิญญูชน ๆ
  ...ไพเราะทุกเพลงค่ะ..เพลงสุดท้ายทำนองค่อนข้างไม่คุ้นหูใช่ไหมคะ..ทำนองเดียวกับเพลงน้ำใจสาวเหนือค่ะ..หากยังไม่คุ้นหูอีก...ที่ง่าย ๆ คือเพลงป่าดงพงพี..แต่ท่อนสุดท้ายร้องแปลกออกไปค่ะ..มอบให้ท่านที่สนใจนะคะ..ด้วยรัก..ส่งท้ายวันครูปี ๕๑ ค่ะ....วัชราภรณ์  
ใครเอ่ย....
IP: xxx.113.41.135
เขียนเมื่อ 29 Jan 2008 @ 23:59

พักผ่อนบ้างนะคะ...

เดี๋ยวจะไม่หายป่วย พรุ่งนี้จะลุยงานไม่ไหว..เป็นห่วงที่สุดค่ะ(ที่สำคัญ..กลัวไม่มีใครร้องเพลงให้หนูฟัง เพราะเสียงเป็นหวัด คริ..คริ..)

 

เมียวดี
เขียนเมื่อ 31 Jan 2008 @ 00:20
สวัสดีค่ะ ศน.อ้วน คนเก่ง เพลงเพราะจัง เพลงที่สามเกือบร้องไม่ได้ พออ่านบรรทัดล่างว่าทำนองป่าดงพงพี ก็ร้อง อ๋อ อย่าได้เกรงใจเลย พี่เหมียวก็อย่างนี้แหละค่ะ แว๊บไป มา เพราะอยากอ่านไง อ่านไปเรื่อย ๆ ได้ความรู้ดีค่ะ ท่องเที่ยวไปก่อนปิดเครื่องก็แวะมาได้ร้องเพลงสามเพลง ก็คงนอนหลับสบายไปเลยค่ะ ไปพะเยา แวะไปเชียงรายด้วยหรือเปล่าคะ รักษาสุขภาพนะคะ ยังไงแล้ว บ้านรักษ์ภาษา ของพี่เหมียวก้คิดจะทำอย่างที่ศน.แนะนำค่ะ แต่พอดี ช่วงนี้ที่บ้านอินเทอร์เน็ตไม่ค่อยเป็นใจค่ะ เปิดได้แต่ที่ทำงานค่ะ เวลาร้องเพลงนะ ก้ใส่เสียง ศน.เข้าไปด้วย อิ อิ อิ ร้องในใจไงคะ นึกว่าตัวเองก้เสียงดีเหมือนกัน แต่พอออกเสียงจริง ๆ อิ อิ อิ อายจัง ราตรีสวัสดิ์นะคะ ด้วยรัก....พี่เหมียว
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 31 Jan 2008 @ 00:43

สวัสดียามรัตติกาลค่ะ..สาวน้อยใครเอ่ย

ซาบซึ้งในน้ำใจที่สุดค่ะ...ในความห่วงใยที่มอบให้อย่างสม่ำเสมอ

ชะรอย..คงจะเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ แหละค่ะ..

ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ...รอให้เสียงใส ๆ ก่อนนะคะแล้วจะร้องเพลงให้ฟังค่ะ...

อยากให้เปิดเผยตัวแล้วละ...อยากเห็นรูปน่ารัก ๆ นี่นา

หลับฝันดีนะคะ...

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 31 Jan 2008 @ 01:13

สวัสดีค่ะ..คุณครูพี่เหมียว

ดีใจค่ะ..ที่พี่เหมียวชอบเพลงทั้งสาม ไพเราะจริงๆ ค่ะ เนื้อร้องให้กำลังใจคุณครูได้ดีเชียวค่ะ..

ความหมายของเพลงแต่ประโยคแต่ละวรรคให้ความหมายได้กินใจมาก

สงสารจังค่ะ..ที่เจอปัญหาเว็บล่มบ่อยเหมือนกัน..น้องถึงอยู่ค่อนข้างดึก..เพราะปลอดโปร่งดี..ผู้คนคงหลับกันเป็นส่วนใหญ่แล้ว

ช่วงนี้ไปพะเยาบ่อยมากค่ะ..คราวที่แล้วไปเชียงรายด้วย..คราวนี้ไม่ได้ไป..เพราะมีงานต้องอยู่กับคุณครูตลอดค่ะ..

พี่เหมียวไม่ต้องเป็นกังวลหรอกนะคะ..เรื่องบันทึก..เอาไว้งานซา ๆ ลงก่อนค่อยเขียนก็ได้

ขอบพระคุณค่ะ..ในความกรุณาเป็นห่วงเรื่องสุขภาพ..แย่เหมือนกันค่ะช่วงนี้

ร้องเพลงแล้วหลับสบายเลย..ฝันดีด้วยนะคะ

ด้วยรักค่ะ..

ธ.วั ช ชั ย
เขียนเมื่อ 04 Feb 2008 @ 00:33
สวัสดีครับ อาจารย์วัชราภรณ์
ด้วยความระลึกถึงอย่างที่สุด
อ่านบันทึกนี้แล้ว นึกถึงบันทึกแรกๆ ที่อาจารย์เล่าเรื่องคุณพ่อ
ทำให้ได้ทราบเรื่องราว ชีวิต ที่น่าเอาเป็นแบบอย่างของอาจารย์มากขึ้นด้วย
ที่คาดไม่ผิด ก็คือแทรกเพลงเอาไว้ อ่านแล้วก็ได้ยินเสียงไปด้วย เสียดายว่าไม่เคยได้ยินเสียงอาจารย์ ไม่งั้น อ่านไปก็คงได้ยินเสียงอาจารย์ไป
หลายๆ ท่านที่ผมเคยได้ยินเสียง เคยคุย เวลาอ่านตัวหนังสือของเขา ก็เหมือนได้ยินเสียงผ่านหูนะครับ
เห็นแล้วว่าอาจารย์คงสนุกและมีความสุขกับอาชีพครูแค่ไหน
หวังว่าคงสบายดีนะครับ เสียดายที่แวะมาหลังวันครูไปหลายวัน มีเรื่องยุ่งๆ หลายอย่างครับ เพิ่งจะมีสมาธิ จะได้อ่านเขียนวันนี้เอง แล้วจะแวะมาอีกครับ ;)
ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 06 Feb 2008 @ 17:35
P

สวัสดีค่ะ..คุณครู

  • ดีใจที่สุดค่ะ....ที่คุณครูกลับมาแล้ว
  • ขณะนี้เราเหมือนอยู่ร่วมบ้านเดียวกัน   พอสมาชิกในบ้านคนใดคนหนึ่งห่างหายไปก็พลอยใจหาย....และคิดถึงค่ะ....คอยว่าเมื่อไหร่จะกลับมา
  • เข้าใจว่าคุณครูคงยุ่งและเหนื่อยกับงานที่เพิ่มขึ้น..และน่าจะเป็นงานหนักด้วย (ฮิๆ..ไม่ใช่หาบน้ำเหมือนคนเขียนนะคะ)
  • คุณครูคะ..บันทึกชีวิต..ที่เคยเขียนหยุดไปแล้วค่ะ....
  • เอาไว้ค่อยเขียนไว้อ่านเล่น..ตอนแก่..นู้น..ดีกว่าค่ะ
  • เพลงเพราะ ๆ เป็นน้ำใจที่งดงามจากสาวน้อย นาม "ตุ๊กแก" ค่ะ
  • ครูฟังจากนักร้องอย่างนี่ดีแล้วค่ะ.....
  • ถ้าได้ฟังเสียง ศน.อ้วนแล้ว คุณครูอาจจะหยุดอ่านไปเลยก็ได้..แฟนคลับมีน้อยด้วย..ถ้าคุณครูไม่เข้ามาอ่านแล้วแย่เลย....
  • ยิ่งช่วงนี้..เสียงกำลังแตกสาวค่ะ....เพราะอากาศเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ได้
  • เดี๋ยวร้อน..เดี๋ยวหนาว..เดี๋ยวฝนตก...เพิ่งกรำฝนกลับมาจาก กทม.ค่ะ.
  • คุณครูพูดถึงเรื่องความสุขกับการทำงาน..ใช่เลยค่ะ...ทั้งสุขทั้งเหนื่อย..คงเป็นอย่างนี้ไปจนกว่าจะสิ้นแรง..ค่ะ
  • "ค้นหาวันว่างไม่เคยเห็น...
  • ...เช้า..เย็น..ค่ำ..มืด...ไม่เคยว่าง
  • ...ชีวิตคืองาน..งานคือชีวิต..มิเว้นวาง...
  • ...มิเคยว่าง..วางงาน..จากชีวิต....
  • เดี่ยวนี้เราๆ คงทำงานลักษณะเดียวกันนี้เป็นส่วนใหญ่นะคะ วรรคแรก อ.แผ่นดิน เขียนให้ตัวเองค่ะ...แล้ว ศน.อ้วนไปต่อให้..หลายๆ คนคงทำงานเช่นเดียวกันนี้..รวมคุณครูด้วย
  • ให้กำลังใจคุณครูนะคะ..พลังใจที่เข้มแข็ง...พลังกายที่แข็งแรง...จะทำให้คุณครูรับกับงานหนักได้อย่างมีความสุขค่ะ...
  • ระลึกถึงคุณครูค่ะ...

วันครูศิษย์เหล่าล้วน

บูชาครู

จริงอยู่ทุกวันชู

เชิดไว้

วันครูยิ่งเชิดชู

ครูท่าน เทิดนา

กราบผ่านบนเว็บไช้ต์

ท่านได้ คลิกเลย

ศน.อ้วน
เขียนเมื่อ 14 Feb 2008 @ 18:03

สวัสดีค่ะ..ท่านผอ.ที่เคารพ

  •  ตกใจและดีใจที่สุดค่ะ..ที่ท่านผอ.เข้ามาเยี่ยมหนู
  • เกรงใจจังค่ะ...ให้ผู้ใหญ่เข้ามาเยี่ยมก่อน
  • หนูกราบขอโทษด้วยนะคะ
  • หนูไม่ได้เข้ามาอ่านบันทึกนี้นานแล้วค่ะ
  • แบบว่า ...เอาตังหน้าเป็นไป..เจ้า...(ฮิๆ)
  • หนูติดตามอ่านผลงานของท่านผอ.และการเข้าไปทักทายพูดคุยกับสมาชิก..เพราะท่านเขียนโคลงเก่ง..หนูชอบอ่านค่ะ..เขียนไม่ค่อยเก่งค่ะ..ต่อไปหนูขอเป็นลูกศิษย์ด้วยนะคะ
  • หนูรู้จักท่านผอ.นานแล้วค่ะ..ตั้งแต่หนูเป็นศึกษานิเทศก์ สปจ.ค่ะ  หนูเคยได้เป็นคณะกรรมการประเมิน ผอ.โรงเรียน (ผอ.คุณภาพ)ร่วมกับท่านผอ.ด้วยค่ะ..หนูไม่แน่ใจว่าท่านจะจำหนูได้หรือไม่
  • ดีใจค่ะ..เลยทวนความหลังเสียยาวเลยนะคะ
  • หนูก็คุย ๆ กับ ศน.วิชัยถึงท่านบ่อย ๆ ค่ะ.
  • ศน.วิชัยชมท่าน ผอ.ให้หนูฟังเสมอ
  • ต่อไปหนูจะไปเยี่ยมท่านผอ.ที่ Blog นะคะ
  • กราบสวัสดีวันครู...และวันแห่งความรักวันนี้ด้วยค่ะ...
  • วันนี้ต้องเป็นวันดีสำหรับหนูแน่ ๆ เลย..
  • ด้วยความเคารพค่ะ...
  • สวัสดีครับท่าน ศน.
  • นึกว่า เราถูกลืมซะแหล้ว
  • ขอฝากโคลงไว้บนบล็อกด้วยนะ
  • วันวารนานยิ่งแล้วหลายปี แม่เฮย
    คราวข่าวยังพอมีอยู่บ้าง
    วิชัยร่ายวจีคราที่ พบนา
    ถึงห่างเหมือนชิดข้างไป่ร้าง ลืมเลือน
    ..
    วันดีเหมือนว่าแล้ววัชราภรณ์
    สุขอยู่สมดังพรใฝ่อ้าง
    ยืนเดินนั่งฤๅนอนกินดื่ม สุขนา
    หากว่าคิดทำสร้างเอ่ยอ้าง สมประสงค์
  • อายจัง!!!  แต่งโคลงให้ครูของครูภาษาไทยอ่าน ไม่มีอรรถรส ก็ต้องขออภัย.
วัชราภรณ์ วัตรสุข
IP: xxx.149.24.161
เขียนเมื่อ 15 Feb 2008 @ 06:14

สวัสดียามเช้าค่ะ...ท่านผอ.ที่เคารพ

ไพเราะมากที่สุดค่ะ...

กราบขอบพระคุณงาม ๆ ค่ะ..

หนูมีความรักในภาษาไทย..ภาษาไทยเป็นชีวิตของหนู..แต่หนูยังไม่แตกฉานและลึกซึ้งในเรื่องภาษากวีค่ะ..

ให้หนูได้เรียนรู้ด้วยนะคะ..

หนูดีใจมากค่ะ..ที่ท่านผอ.จำหนูได้

แรก ๆ หนูก็อยากแนะนำตัว ใน บันทึกการจัดการชีวิต แต่หนูเกรงว่าท่านผอ.จะจำหนูไม่ได้..เลยรั้ง ๆรอ ๆ อยู่..ค่ะ

ท่านผอ.สบายดีนะคะ..ถ้ามีโอกาสเข้าไปแม่ออนหนูจะแวะไปกราบสวัสดีค่ะ

ด้วยรักและเคารพค่ะ..

  • สวัสดีครับท่าน ศน. วัชราภรณ์
  • ผมเองก็มาฝึกทบทวนอย่างแข็งขัน ก็ตอนมาเป็น ผอ. ศรร. แม่ออน นี้แหละ ทั้งค่าวและกะโลง(โคลง)
  • มีโอกาสก็แวะไปเยี่ยมนะ อบต.ออนกลาง แม่ออน เชียงใหม่
  • โชคดีตลอดปี ตลอดไปนะครับ
พี่สาวคนเดิม
IP: xxx.28.27.3
เขียนเมื่อ 04 Mar 2008 @ 21:48

    ช่วงก่อนไม่ได้แวะมาคุย  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เปลี่ยนไป  (เปลี่ยนไป๋  )นะคะ ยังเป็นแฟนพันธุแท้อยู่ค่ะ เพียงแต่แอบชื่นชมและดีใจแทนคุณครูทุกท่านเงียบๆ ที่มีศน.อ้วนที่แสนใจดีและน่ารักขยันหาความรู้ เทคนิคการสอน  หาเพลง  ปริศนาคำทาย  ภูมิปัญญาต่างๆ  มาทำให้การเรียนการสอนสนุกและมีความหมาย   เดี๋ยวนี้เด็กๆชอบร้องเพลงให้ครูฟัง  ก็เป็นบรรยากาศที่ดีอีกแบบหนึ่ง.......เมล็ดพันธุ์ดีๆที่ศน.อ้วนหว่านไว้กำลังอกงามเชียวค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ  วันหลังจะแวะมารายงานผลใหม่ค่ะ 

วัชราภรณ์ วัตรสุข
IP: xxx.149.25.225
เขียนเมื่อ 25 Mar 2008 @ 17:41

                                      P

               .......คิดถึงพี่สาวคนเดิมเสมอค่ะ.....

               ...........ชอบจังค่ะ...กับคำพูดนี้.......

....."เมล็ดพันธุ์ดีๆ ที่ศน.อ้วน หว่านไว้กำลังงอกงามเชียวค่ะ"....

                ...แล้วเข้ามาเยี่ยมอีกนะคะ..น้องจะรอค่ะ.....

หนูเป็นสมาชิกใหม่
IP: xxx.26.182.199
เขียนเมื่อ 14 Jul 2009 @ 20:50

สวัสดีคะ ศน.อ้วนหนูพึ่งเข้ามาดูครั้งเเรก ขอให้โชคดีนะคะ