อ่านแล้วตื้นตันใจ  คิดถึงพ่อตัวเอง  กลับไปจะเริ่มเขียนบันทึก  หวังว่าคงไม่สงวนลิขสิทธิ์นะคะ

ป๋านิล แม่จ้อง