เมืองปาย : จดหมายถึงหัวใจ


    คืนวันศุกร์ที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๐ ผมพร้อมด้วยเพื่อน (ประมาณพี่) อีก ๒ คน หลังจากนำของขึ้นรถกะบะ โดยพี่หนุ่ย (รศ.ศิริพร) และพี่เอก (ผศ.เอก) เป็นผู้ขับไปส่งที่ท่ารถรังสิต ประมาณ ๓ ทุ่มครึ่ง เราจึงได้ขึ้นรถ VIP 24 ของ บริษัทขนส่ง มุ่งหน้าไปสู่เชียงใหม่

   เช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อนหญิงที่กำลังทำปริญญาเอกที่ ม.เชียงใหม่ ขับรถกะบะมารับพวกเรา ๓ คน จากนั้นไปเดินเล่นกันใน ม.เชียงใหม่ เพื่อที่จะให้เพื่อนทำกิจที่ควรทำก่อน (เดินพาเหรด) เสร็จสิ้นกิจนี้ จึงไปอาบน้ำที่บ้านเพื่อนที่หางดง ก่อนเพื่อนคนนี้จะขับรถนำพวกเราไป อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน   ระหว่างนั้น ผมโทรศัพท์หาเพื่อน ผมเรียกท่านว่า อ.เอกP จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ทางคดเคี้ยววกวน ขึ้นๆลงๆ ผมไม่สามารถก้มหน้ามองเท้าที่วางอยู่บนพื้นรถได้ "มึน" นั้นคืออาการที่ผมพยายามเก็บไว้ ส่วน อ.ปิ๊งที่นั่งอยู่ข้างๆ ใช้วิธีการนอนหลับเพื่อจะไม่มึน แต่คนที่น่าจะตึงมากที่สุดน่าจะเป็น อ.เบียร์ เจ้าของรถ คนขับรถ และเป็นอะไรหลายๆ อย่างให้กับพวกเรา และแล้ว เราก็เดินทางมาถึงบ้าน อ.เอก

   การไปครั้งนี้มีเหตุผลหลายอย่าง อย่างหนึ่งคือ การเป็นบุรุษไปรษณีย์ให้กับคนที่บริจาคของเพื่อชาวเขาที่อยู่ในช่วงหน้าหนาว นอกจากนั้นมีเหตุผลอื่นๆอีก ที่ผมต้องตัดสินใจไปปาย เรา ๔ คน ถึงบ้าน อ.เอกโดยสวัสดิภาพ หลังจากนำของไปไว้ในบ้าน อ.เอกได้ขับรถนำพวกเราไปกินอาหารและเที่ยวเมืองปาย อาหาร (เที่ยง-บ่าย) ที่ผมกินแล้วรู้สึกมีชีวิตชีวาคือ ขนมจีนน้ำเงี้ยว ท่านนำพาเราไปเที่ยวหลายๆที่ ช่วงเย็นไปซื้ออาหารที่ตลาด ท่านแนะนำให้เรารู้จัก "หมอสุภัทร" ลูกของหมอ น่ารักมากๆ ช่วงเย็นไปซื้อของที่ตลาดเพื่อนำไปปรุงอาหารที่บ้าน

   กลับไปถึงบ้าน เราแสดงความเคารพคุณแม่ของ อ.เอก ด้วยการไหว้ การไหว้ด้วยความทุลักทุเลของผมที่ต้องถือของอยู่ในมือ แต่ผมมีความรู้สึกอิ่มเอิบเมื่อเห็นหน้าคุณแม่ของ อ.เอก นี่แหละ "อญฺชลิกรณีโย"

   เมื่ออาหารมีการจัดเตรียมเรียบร้อย ทุกคนนั่งล้อมวงกินข้าว หลังจากนั้นจึงเก็บภาชนะ ก่อนที่ อ.เอกจะนำพวกเราไป ตลาดคนเดิน และกลับบ้านเมื่อสี่ทุ่มกว่าๆ แม่นั่นเองที่เปิดประตูบ้านรับพวกเรา

   ห้องนอนที่จัดเตรียมไว้อย่างดี มีผ้าขนหนู สบู่ ที่นอน ผ้าห่ม ซึ่งจัดเตรียมไว้เหมือนกับโรงแรม "เงียบดีเหลือเกิน" "ที่ราชภัฏฯ ไม่มีความเงียบอย่างนี้เลย ลองฟังดูสิ....." ผมหลับไปและตื่นขึ้นมาประมาณตีสอง อากาศไม่ได้หนาวมาก รอจนเกือบตีสาม ลุกขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่างแต่ก็ต้องหยุดไป เพราะรู้สึกว่าไฟที่เปิดในห้องน้ำจะไปรบกวนเพื่อนที่นอนด้วยเข้าแล้ว และแล้วผมก็หลับไปอีก ประมาณ ๖ โมงเช้า อ.เอกได้นำพวกเราไปเที่ยวที่บ้านสันติชล ทะเลหมอกที่สวยงาม อากาศที่เย็นไม่มากนัก ความเงียบสงบของหมู่บ้าน แสงไฟริบหรี่ของบ้านที่ตื่นแล้ว.....

   เราเข้าไปตลาด ซื้ออาหารเพื่อเตรียมมาปรุงกินมื้อเช้า แม่เป็นกำลังสำคัญ กินเสร็จก็ออกจากบ้านกันไปอีก ดูเหมือนวัดคือที่ท่องเที่ยวหลักของพวกเราในวันนี้ และวัดสุดท้าย ผมรู้สึกประทับใจกับพระประธานมากๆ เรียกว่า ปิดเวทีได้สวยงาม (ในความรู้สึกผม) เรากลับไปบ้าน นำของขึ้นกะบะรถ เพื่อนๆได้พูดกับผม โดยผมต้องให้ค่าตอบแทนกับ อ.เอก เพื่อนบอกว่า อ.เอกจัดบ้านเป็นโฮมสเตย์หรือเปล่า ผมบอกไม่รู้ ด้วยว่าไม่เคยได้ถามอะไรมากมาย ทั้งหมด อ.เอกบริการให้อย่างดี เพื่อนบอกว่า ต้องให้ค่าตอบแทนกับ อ.เอกด้วย "เราใช้ไฟ ใช้น้ำ อาหารและรบกวน อ.เอก ตลอดถึง แม่และน้องในหลายๆเรื่อง" ผมจะทำอย่างไรดีกับเรื่องนี้ "มิตรภาพไม่สามารถแลกได้ด้วยเงิน เงินคือสิ่งที่จะทำลายมิตรภาพ....."  "เราจะมีอะไรตอบแทน ชาวโลกเขามักตอบแทนกันด้วยเงิน....." หลายความคิดที่ผุดขึ้นหักล้างกันและกัน แต่แล้ว ผมจึงตัดสินใจยื่นเงินให้ อ.เอก "ผมและเพื่อนขอสมทบเพื่อเป็นกองทุนในการบริการเพื่อนผู้มาเยือนอื่นๆ......"

   อ.ไฉน เข้าไปคุกเข่ากราบบนขาแม่ ผมคุมเข่าห่างประมาณ ๒ ศอก ก่อนแสดงความเคารพ อ.ปิ๊ง เข้าไปแสดงความเคารพ แต่ก็ไม่ลืมที่จะหยอกเย้าแม่ อ.เบียร์อยู่ที่รถ ด้านล่างหน้าบ้าน จึงแสดงความเคารพข้างนอก แม่ให้พรกับพวกเราพอสมควร ผมทราบมาว่า แม่ชอบสวดมนต์ ชอบนั่งภาวนา ผมตั้งใจว่า จะบอกกับแม่ว่า ขออานิสงส์นั้นให้กับผมบ้าง ขอให้ผมได้มีจิตใจโน้มไปเพื่อการภาวนาบ้าง มิใช่มุ่งแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้จนลืมภาวนาไป แต่ผมก็ไม่กล้าพูด ได้แต่คิดในใจด้วยความเคารพ"

   อ.เอก ชักชวนพวกเรามาถ่ายรูปคู่หน้าบ้านกันทีละคน ก่อนที่พวกเราสี่คนจะเข้าไปในรถ ผมไม่ลืมที่จะหันกลับไปไหว้แม่ที่นั่งอยู่หน้าบ้านอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะเข้าไปข้างใน เมื่อเข้าไปนั่งพร้อมกันเรียบร้อย อ.เบียร์สตาร์ทรถ ผมบอกเพื่อนว่า "อ.เอกไม่รับเงิน" "ทำไมล่ะ" นั่นคือคำถามจากเพื่อนในรถ.......

   สังคมของโลกภายนอก เมื่อเราไปที่ไหน ติดต่อเรื่องอะไร เงินคือเครื่องมือทำให้ใจเรากระด้าง "ค่าธรรมเนียม" คืออะไร ค่าธรรมเนียมการทำบัตรประชาชน ค่าธรรมเนียมการรังวัดที่ดิน ค่าธรรมเนียมโน้นนี้ คุณค่าของคนมันหายไปเพราะเงินนี่เอง "ผมไม่ได้มีเจตนาเพื่อดูถูกน้ำใจของมิตรภาพที่ดี"

   อ.เอก ได้สละเวลาที่จำเป็นของชีวิตจำนวนหนึ่งมาเพื่อบริการพวกเรา ๔ คน แม่ทำกับข้าวให้ น้องชายคอยดูแลในบางส่วน พวกเรารบกวนท่าน ขอกราบขอบพระคุณคุณแม่เป็นอย่างยิ่ง ขอบคุณ อ.เอก ที่เอาใจใส่พวกเราในทุกๆเรื่อง ขอบคุณน้องชาย

   วันนี้ ผมกลับมาถึงที่ทำงานแล้ว เมื่อคืนก่อนขึ้นรถที่เชียงใหม่ ภรรยาผมโทรมาบอกว่า หมอให้น้ำเกลือเธออยู่ที่โรงพยาบาล แม่และแม่เฒ่า ผลัดเปลี่ยนกันมาดูแล เธอไม่อยากบอกผมตั้งแต่วันที่ผมเดินทางไปปายว่าเธอไม่ค่อยสบาย เกรงว่าจะทำให้ผมกังวล .............

   คงต้องเดินทางไปสงขลาก่อนกำหนดที่ตั้งไว้แล้ว....

  

  

คำสำคัญ (Tags): #เรื่องเล่า
หมายเลขบันทึก: 155801เขียนเมื่อ 25 ธันวาคม 2007 11:10 น. ()แก้ไขเมื่อ 21 ตุลาคม 2015 10:42 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (22)

สวัสดีครับ อาจารย์เอก   นเรศมันต์

 

-----------------------------------------------------

ยินดีและดีใจมากที่ได้มีโอกาสต้อนรับคนดี อ.เอก อ.ไฉน อ.ปิ้ง และ อ.น้องเบียร์ ทุกท่านเป็นกัลยาณมิตร ผมเองเสียอีกที่กังวลในการับรองที่อาจขาดเหลือ แต่ทางบ้านผมดูแลด้วยใจเต็มที่

ขอบคุณที่เปรียบคุณแม่ผมท่านเป็น "อญฺชลิกรณีโย"  ท่านเป็นต้นแบบของผมครับ ที่คุณแม่ผมอิ่มเอิบ ใจดี พูดเพราะ เป็นบุคลิกของท่านเอง การปฏิบัติธรรมที่มีแนวทางเพื่อการปฏิบัติเพื่อรู้ เพื่อหลุดพ้น ทำให้แม่อิ่มด้วยเมตตา มีความอบอุ่นเสมอที่เราอยู่ใกล้

ผมอยากทำสิ่งที่ดีที่สุดให้กัลยาณมิตรของผมทุกคน ด้วยตระหนักดีว่าเป็นเราเป็นบ้านชนบท เงียบและไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเช่น โรงแรมห้าดาว แต่เรามีอะไรที่มากมายคือ น้ำจิต น้ำใจ ของคนท้องถิ่น มีสิ่งแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติไม่ปรุงแต่งให้เราได้เสพได้ซึมซับ

ผมได้เขียนเรื่องราวการทำกิจกรรมส่วนหนึ่งร่วมกันกับทีมอาจารย์เอก นเรศมันต์ ไว้ที่นี่ครับ

 ความอบอุ่นสู่แดนดอย : กิจกรรมบริจาค รอบแรก พร้อมเพื่อน Blogger จากกรุงเทพฯ

ขอให้ผลานิสงค์ที่พึงได้จากกิจกรรมนี้ จงดลบันดาลให้ท่านและครอบครัวจงประสบแต่ความสุข ความเจริญยิ่งๆขึ้นไป

 

นิพานะ ปัจโย โหตุ 

 

หนึ่งในเพื่อนผู้ร่วมทาง
การไปปายครั้งนี้ ประทับใจมากถึงมากที่สุด
โดยเฉพาะเจ้าบ้านผู้เปี่ยมด้วยสิ่งที่ผู้คนสังคมโหยหา "คุณธรรมะ" บ้านหลังที่เหมาะกับการมีแขกไปเยือน เป็นระเบียบ สะอาด มีพื้นที่นั่งเสวนา มุมหนังสือ และอีกสิ่งที่เข้าไปจนกระทั่งออกมาเสียงธรรมในบ้าน
เสน่ห์ที่พระพุทธองค์ตรัสไว้มีครบ ทาน รู้จักให้  ปิยวาจา ใช้คำพูดน่ารัก อัตถจริยา รู้จักสร้างสรรประโยชน์ และสมานัตตตา มีความเป็นกันเอง  สัมผัสแล้วเกิดความรู้สึกเย็นใจ สบายใจ ทำให้นึกถึงอุทานหนึ่งที่ว่า "นิพพุตา นูนสา มาตา ...."

สวัสดีครับ อ.ไฉนP  ไฉน

"นิพพุตา นูนสา มาตา ...."

ผมพยายามจัดบ้านให้เป็นที่พักที่มีความสุข มีมุมอ่านหนังสือ มีมุมอินเทอร์เน็ท มีมุมเสวนาธรรม และคุณแม่ยังตั้งใจเปิดเสียงธรรมขับกล่อมแขกที่ยังนอนยังไม่ตื่นอยู่บ่อยๆ :)

ภาพนี้อาจารย์ไฉนขาวจั๊วะครับ อิอิ

---------------------------------------

ดีใจครับที่ อ.ไฉน มีความสุข และมีความรู้สึกดีๆกับการต้อนรับ จาก"บ้านวิศิษฏ์โชติอังกูร"

ยินดีเสมอๆครับในการต้อนรับในครั้งต่อๆไปครับ

 

 

สังคมของโลกภายนอก เมื่อเราไปที่ไหน ติดต่อเรื่องอะไร เงินคือเครื่องมือทำให้ใจเรากระด้าง ....

....... 

วันก่อนลูกชายคนโตถามว่า  ที่พูด ๆ  กันว่า "ขอให้รวย ๆ"  นั้นเป็นอย่างไร   ซึ่งแกสงสัยว่า "รวย"  เป็นยังไง   ผมเลยต้องอธิบายให้ฟังเสียยกใหญ่  ... และในคำอธิบายนั้นก็มีคำว่า "เงิน"  เข้าไปเกี่ยวข้อง  แต่ก็ไม่ยืมที่จะโยงมาถึงความเป็นอยู่อันพอเพียงด้วยเหมือนกัน

ทุกวันนี้ชวนกันหยอดกระปุก  ก็ไม่พ้นว่า  ทำไมต้องใช้เงินหยอดกระปุก   อย่างอื่นใช้หยอดได้หรือเปล่า....

ประเด็นนี้ผมบอกว่าเดี๋ยววันหลังพ่อจะอธิบายให้ฟัง นะครับ...

"เงิน" ที่ให้กันไม่กี่เพลาก็ใช้หมด แต่มิตรภาพที่ให้กันกินเท่าไหร่ก็ไม่หมด มีแต่เพิ่มพูนขึ้นตามกาลเวลา รู้สึกดีๆที่เราคิดถึงกัน

บ้านผมเป็น โฮมสเตย์ ในความหมายที่นี่คือ Stay at home จริงๆครับ ด้วยผมมีกัลยาณมิตรที่มากหน้าหลายตามาเที่ยว มาเยี่ยม จึงต้องเปิดห้องไว้ต้อนรับเพื่อการนี้ ไม่ได้ทำไว้เพื่อธุรกิจอะไรเลย

เรามีความสุขเมื่อผู้มาเยี่ยม มาพักบ้านเรามีความสุข ดังนั้นทุกอย่างจึงต้องละเอียดที่สุดให้ทุกท่านได้สบาย มีความสุข

ส่วนวัดสุดท้ายที่เราไปเยี่ยม ชื่อวัดวัดทุ่งโป่ง เป็นวัดไทยใหญ่ ที่มีพระประธานเป็นพระเจ้าพาราละแข่ง  ออกสไตล์พม่า สวยงาม และทรงคุณค่า ไม่น่าเชื่อว่าวัดนี้ห่างจากบ้านผมไปเพียง กิโลเมตรกว่าๆ เรื่องราวที่น่าสนใจนี้ผมได้นำเสนอแก่นักท่องเที่ยวเช่นกันครับ

 

นำภาพพระประธานสไตล์พม่าที่วัดทุ่งโป่ง อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน  มาให้ชมครับ

มีหลายท่านบอกว่าอยากชมภาพมาก

  • สวัสดีครับ อ.เอก อ.ไฉน อ.แผ่นดิน
  • การที่ได้ไปปายครั้งนี้ ผมได้เกิดการเรียนรู้อะไรหลายๆเรื่อง ยกตัวอย่างสั้นๆ
  • หลวงปู่ท่านพูดว่า "เดี๋ยวนี้หาครูดีๆ ได้ยาก" และท่านอธิบายให้ฟัง ผมน้อมเข้ามาที่ตัวผมว่า "ผมเป็นครูดีหรือยัง" "ถ้ายัง...ก็พยายามเข้า"
  • วิทยุเครื่องเล็ก AM ที่ตั้งอยู่หน้าตู้ เราจะได้ยินเสียงธรรมะเบาๆ ท่ามกลางความสงบเงียบของบ้าน ฟังแล้วให้รู้สึกเย็นใจ จึงหวนคิดถึงตัวผมว่า ผมมีเครื่องรับวิทยุ มี CD DVD ในห้อง แม้มันจะไม่ถึงขั้นคุณภาพสูง แต่ว่า สิ่งเหล่านี้ให้ความสงบได้เท่ากับวิทยุเครื่องเล็กนี้หรือไม่
  • นิพพุตา นูน สา มาตา ที่ อ.ไฉนยกมา ทำให้คิดว่า ใช่ ผมจะทำอย่างไรให้เหมือนแม่ ที่ใครๆ อยู่ใกล้แล้วรู้สึกเย็นใจ อ.ไฉนปรารภให้ผมฟังว่า ท่านกราบที่ตักแม่ของอ.เอก การกราบนี้กราบด้วยความอิ่มใจ สนิทใจ ที่ไม่ใช่ให้กับใครง่ายๆ นอกจากพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดชีวิตมา...เป็นวาสนาแท้ๆ
  • ฯลฯ
ปัทมาวดี โพชนุกูล ซูซูกิ

สวัสดีค่ะอาจารย์เอก นมินทร์

  •  ดีใจจังที่ได้เห็นหน้าอาจารย์เบียร์ค่ะ
  • "ค่าธรรมเนียม" แปลว่า "ค่าใช้บริการ"
  • แต่ ค่า"ธรรมเนียม" นี้   ให้ผิดที่ผิดทาง ผิด"ธรรมเนียม" ก็โกรธกันได้เหมือนกันค่ะ
  • อย่างเพื่อนเกลอที่ปักษ์ใต้  ลองหยิบเงินขึ้นมาละก้อ ..เป็นโกรธทันที
  •  สมัยก่อน (ก็สมัยเราสาวๆ ...อิอิ) ถ้าจะคบกันยาว  ติดหนี้ไว้บ้างก็ดี จะได้หาโอกาสเจอกันใหม่เพื่อใช้หนี้... ที่จริงคือเรื่องพึ่งพาอาศัยกัน
  • สมัยนี้  คิดแง่ร้ายอาจอธิบายว่า ...จ่ายให้จบเรื่องราวเป็นครั้งๆไป  ไม่ต้องเป็นหนี้บุญคุณผูกพัน
  • แปลว่า เงินเปลี่ยนระบบความสัมพันธ์ในสังคมค่ะ

 

สวัสดีครับท่านอาจารย์ปัทม์

  • อ.เบียร์ ดูจะสุขสบายดีครับ แต่เอ๋อๆ ไปหน่อย เห็นบ่นว่า ไม่รู้จะเรียนไปทำไม เสียเวลาทำงานไปเป็นปีแล้ว คงกำลังท้ออะไรสักอย่าง ผมสังเกตเห็นถอนหายใจอยู่บ่อย
  • น่าคิดเหมือนกันนะครับ กับการคิดในแง่ร้าย หลายๆ คนในสังคมก็กำลังทำกันอย่างนั้น การทำแบบนี้เองที่ใจกระด้าง ดังนั้น เราต้องเป็นหนี้ใช่ไหมครับ "หนี้ชีวิต" เพื่อ "การพึ่งพาอาศัย" ที่กำลังจะขาดหายไปเรื่อยๆ ด้วยเหตุนี้เอง พวกผมจึงรู้สึกว่า ครอบครัวของ อ.เอกเมืองปาย มีบุญคุณกับพวกเรา
  • ตอนทำงานวิจัยชุมชนเรื่ององค์กรการเงินชุมชน เราพยายามใช้แนวคิดว่า เงินคือเครื่องมือให้เกิดคุณธรรม แต่ก็เป็นได้เพียงบางส่วน เจาะลึกจริงๆ คือการจบเรื่องจบราวมากกว่า แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกท้องที่เป็นอย่างนี้ กลุ่มที่ไม่ให้ความสำคัญกับเงินคือพระเจ้า คือกลุ่มที่จะใช้เงินเป็นเครื่องมือเพื่อคุณค่าของมนุษย์ แน่นอนว่า เราอาจใช้เงินซื้อสลากออมสินเพื่อเป็นเครื่องมือให้ได้เงินที่มากกว่า ขณะเดียวกัน เราอาจใช้เงินเพื่อมอบให้แก่คนขายสลากที่จะส่งไปให้รัฐจัดการรวมเป็นก้อนเพื่อมอบทุนให้กับคนยากจน หรือ การศึกษาอีกทีหนึ่ง ขณะที่เราได้กระดาษมา ๑ ใบ เงินอาจเป็นเหมือนอสรพิษ ขณะเดียวกัน เงินก็เป็นตัวสร้างคุณค่าได้ด้วยครับ
  • ขอบคุณครับ เช้าวันนี้

ผมนำภาพที่พวกเราไปชมหมอกยามเช้ามาให้ชมครับ

ภาพนี้ตรงจุดบ้านดินดอยลีซู อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน

มาเยี่ยม

เห็นการทำบุญ  ทำให้ชื่นชมทุกคนล้วนมีจิตใจงามนะครับ...

เสนอดีเหลือเกิน

สวัสดีค่ะ

น้องเบียร์มารายงานตัวหลังจากกลับมาจากปาย ก้ต้องมานั่งเตรียมรายงานความก้าวหน้าในเรื่องการเรียน เตรียมสอบและทำงานอีกหลายอย่าง

นอกจากที่พี่ๆที่ไปกับเบียร์ไป stay at home พี่เอก (จตุพร) ก็ได้มา stay at home ที่บ้านเบียร์เหมือนกัน เพราะมีพี่เอกล้างจาน พี่มหารดน้ำต้นไม้ พี่ปิ๊งคนสวยกวาดบ้าน ส่วนเจ้าของบ้านนอน (รู้สึกไม่ดีที่ตื่นสาย)

ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่ทำให้เบียร์ได้เรียนรู้มากมายในวันที่มืดมน เหนื่อยหน่าย เพราะอะไรไม่สามารถบอกได้

ยินดีเจ้า

  • ปีใหม่นี้ขอให้อาจารย์และภรรยามีความสุขมากนะคะ
  • glitter graphics

ส่งความสุขปีใหม่นี้ค่ะ สุขสดชื่นสมหวังนะคะ
Ppp

สวัสดีปีใหม่ครับ ผม

มีความสุข และเจริญในธรรมครับ

สวัสดีปีใหม่นะคะ

ขอให้พี่มีความสุขตามที่จะสุข หากจะมีทุกข์ขอให้มีเพียงน้อยๆแต่พองาม สุขภาพร่างกายดี สุขภาพใจที่เข้มแข็ง

ข้าน้อย "น้องเบียร์"

 ปล.ฝากส่งความสุขถึงน้องแอมคนสวยด้วยนะคะ

สวัสดีปีใหม่ครับ ....

 

ขอพรุ่งนี้เป็นวันใหม่ดังใจคิด
เปี่ยมพลังแห่งชีวิตดังคิดฝัน
เปี่ยมความรักนานาสารพัน
เปี่ยมความฝัน,  การแบ่งปัน, นิรันดร์ไป
  

เป็นอะไรก็ได้ดังใจคิด
เถอะมิ่งมิตรก้าวย่างสู่ทางใหม่
ฝากแต่เพียงความหวังกำลังใจ
และฝากความเป็นไทยไว้ติดตัว
!

 

 

สวัสดีค่ะอาจารย์เอก

แวะเวียนมาเยี่ยมชมกระท่อมน้อยปลายนาด้วยคนค่ะ

ชวนกันไปแอ่วถึง "เมืองปาย" นี่นา มิน่าอาจารย์น้องเบียร์ถึงไม่ค่อยว่าง...แหย่เล่นนะจ๊ะ :)

ปีใหม่ 2551...ปีหนูดีที่มาถึงนี้ ขออำนวยอวยพรให้อาจารย์เอกและผู้เป็นที่รักมีความสุขมาก ๆ นะคะ (อาจารย์ตุ้มตกข่าวอย่างมากเพราะไม่ได้อ่านบล็อก ขอแสดงความยินดีย้อนหลังนะคะ แวะมากำแพงแสนหรือหากมีโอกาสเจอกันเมื่อใด จะเลี้ยงฉลองให้ค่ะ)

บุญรักษาค่ะ

ดินดอยลีซู

  • ดินดอยลีซู..มีหมอกอยู่ให้ดูดอย
  • หมอกหนาบางจางจางฝอยเดินบนดอย ณ แดนดิน
  • ดินดำดินคล้ำดูซุ่มซ่อนอยู่ดูบนดอย
  • หมองบางบางสอางค์ฝอยดูบนดอยอบซบกลิ่น

สวัสดีครับท่านอาจารย์ยูมิ

  • ชื่นมื่นหัวใจฉ่ำ เมื่อได้ทำอิ่มหนำบุญ
  • บุญนำชีวิตบุญกอบเกื้อหนุนเป็นบุญนำ
  • นำพาชีวิตชุ่มชอุ่มพุ่มให้ชุ่มฉ่ำ
  • จิตใจพลอยงามงามด้วยชุ่มฉ่ำชื่นชุ่มบุญ

สวัสดีครับท่านสุทธินันท์ (พ่อครู)

  • ร่วมด้วยเราช่วยกันหนุ่มหนึ่งนั้น "เอก" บนดอย
  • หนุ่มสองมิถองถอยติดตามห้อย "ไฉน" นี่
  • หนุ่มสามหนาวอกเอยใคร่เฉลย "เอก" พาที
  • สาวงามสองนางผู้มิห่างอู่รวดเร็วรี่
  • "เบียร์" คุงจรุง "ปิ๊ง" เราแอบอิงเธอทุกที
  • ว่าแล้วขอบคุณที่ ฟ้าครามนี้ให้พบกัน

สวัสดีสาวเบียร์

  • คำว่าเบียร์ อาจหัวเสีย กินเบียร์เมา
  • เบียร์คุงห่างไกลเหล้าจึงมิเมาดั่งเหล้าเบียร์
  • เบียร์งามน้ำใจสง่า แม่เรียกว่า เจ้าน้อง "เดียร์"
  • ......................................................................

ขอบคุณครับคุณรัตน์ชนก คุณเพ็ญศรี อ.จตุพร น้องเบียร์ ผอ.ประจักษ์, คุณแผ่นดิน และท่านอาจารย์ทิพวัลย์

  • ผมทำการ์ดสวยๆ ไม่เป็นเด้อครับ ขอเรียบเรียงตัวอักษรละกันนะครับ

ลาทีปีเก่า...ลาความเศร้า ความโศกและผิดหวัง

รับปีใหม่....กับหัวใจเบิกบานและเปล่งปลั่ง

...................สิ้นโศก สิ้นโรค สิ้นภัย สดชื่น หัวใจ ดั่งน้ำใสไหลหลั่ง

...................ชะเอ่อเห่อเอยลอยมา สมอุราดังปรารถนาทุกคราครั้ง....เอยยยยยย

ขอบคุณครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี