ตั้งใจไว้นานแล้วว่าจะต้องพาครอบครัวมาเที่ยวหลวงพระบางที่ใครๆฝันถึง ด้วยภารกิจต้องมาครับ

บางกอกแอร์เวย์ช้าไป 4 นาที แต่ก็พาเรามาถึงตามเวลากำหนด ใช้เวลาเดินทาง 1.40 ชม.

นั่งชมวิวแปล๊บเดียวถึงแล้ว เบื้องล่างนั่นคือลำน้ำโขง นั่นแหละภารกิจของผมที่จะต้องลงเรือล่องชมลำโขงผ่านสามเมืองคือ หลวงพระบาง เมืองน่าน และไชยบุรี

วัดเชียงทองที่งดงามที่สุด ตอนที่ผมไปชมเกือบค่ำแล้วพระคุรเจ้ากำลังสวด มีฝรั่ง 3-4 คนเข้าไปนั่งฟังพระสวดแบบสงบเสงี่ยม สวยมากๆ เสาทุกตุ้นตั้งแต่โคนจรดปลายมีลวดลาย ฝาผนังทุกตารางนิ้วมีลวดลายลงรัก ปิดทอง เล่าเรื่องราวต่างๆทางพุทธศาสนา บริเวณวัดร่วมรื่น ผมไม่บรรยายความเป็นมาทางประวัติศาสตร์นะครับ เพราะไม่ได้ศึกษาจริงๆ แต่เห็นแล้วรู้ว่าเป็นวัดราชวรวิหาร ซึ่งมีความสำคัญกับเจ้ามหาชีวิต

พระราขวังเก่าของเจ้ามหาชีวิต ที่ปัจจุบันเป็นพิพิทภัณฑ์แห่งหลวงพระบาง มีโรงละครชื่อพระลักษณ์พระราม รูปคล้ายโบสถ์นั้นคือที่สถิตของพระบาง อันเป็นของคู่กับพระแก้ว(มรกต)ของเรา อย่าเล่าเลยประวัติศาสตร์ส่วนนี้ มันแสลงใจพี่น้องลาวครับ ปัจจุบันพระบางไม่ได้สถิตที่โบวถ์หลังนี้ แต่อัญเชิญเข้าไปอยู่ในวังไม่ไกลจากนี้เท่าใด พระบางเป็นพระปางยืนครับ ผมได้กราบในวันต่อมา

สาหร่ายน้ำจืดหรือ ไค้น้ำ เป็นสาหร่ายที่เอามาทำอาหารพื้นบ้านพื้นเมืองของชาวล้านนา ล้านช้าง มานานแสนนานแล้ว การทำแห้งเป็นแผ่นบางๆโรยงาและกระเทียมนิดหน่อยเอาไปทอดมากินเล่น หรือกินจริงก็ดี ผมชอบมากเพราะพวกมังสวิรัติอย่างผมจะได้โปรตีนสูงจากอาหารแบบนี้ครับ

สินค้าในตลาดมืด เหมือนไนท์บาร์ซาร์ที่เชียงใหม่ แต่ดูสวยงามมากกว่าเพราะเป็นระเบียบมาก และคนก็ไม่มากเสียจนไม่มีทางเดิน พอขายได้ แม่ค้ากล่าวเช่นนั้น สวยๆครับ เสียดายผมไม่ได้ซักถามรายละเอียดมากนัก ไปงวดหน้าจะถามรายละเอียดมาครับ

โคมไฟในตลาดมืด ทำมาจากกระดาษสาที่มีต้น "ปอสา" ขึ้นตามธรรมชาติมากมายในป่าของลาว มีโรงงานผลิตกระดาษสาในหลวงพระบาง มีคนท้องถิ่นที่มีฝีมือผลิตโคมไฟนี้ออกมาครับ สวยครับ เสียดายว่ากระเป๋าของผมมันเต็มไปด้วยเอกสารและเสื้อผ้า เลยไม่มีโอกาสจะหิ้วกลับมาแต่ห้องที่บ้านครับ

น้องนางสาวหลวงพระบางก็คือสาวเหนือทั่วไปครับเธอผิวขาว หน้าตาน่ารัก เกลี้ยงเกลา พูดจาด้วยงี้เลือดฝาดขึ้นหน้าแดงก่ำเชียว เหมือน bloggers สาวเหนือทุกคนเลย สำหรับคุณยายรูปมุมล่างขวานั่นเธอนั่งขายสินค้าไป เธอก็ปักผ้าไป ส่วนใหญ่ทำเช่นนี้ครับ ไม่ปล่อยให้เวลาว่างโดยเปล่าประโยชน์ ขยันจริงๆสาวล้านช้าง
สวัสดีค่ะพี่บางทราย
ดีใจด้วย ที่คราวนี้ได้ท่องเที่ยว เมืองสวยๆ
เคยแต่ผ่าน ครั้งที่ไปเวียตนาม ไม่เคยได้เที่ยวจริงสักที เที่ยวตามพี่ก่อนก็แล้วกันค่ะ
ขอให้มีความสุขนะคะ
เย้ พี่ไปก่อนหนูอีก อยู่ถึงวันไหนคะ หนูไป 26 แต่ไปหลวงพระบาง 28 ทันเจอพี่มั้ยเนี่ย ถ้าได้เจอกันที่นั่นคงแปลกดี อยู่เมืองไทยไม่มีโอกาสพบ ต้องตามไปเจอที่เมืองนอก (ไกลม้ากมากนิ) 555
ชอบภาพที่ถ่ายจากมุมสูงจังค่ะ
ตามไปเที่ยวจากภาพก็มีความสุขได้นะค่ะ
กลับเมื่อไรค่ะ
พี่เที่ยวแล้ว ก็รีบกลับบ้านนะครับ อย่าหลงไทรบุรีต่ออีกนานนัก
ผมนำเรื่องราวที่ผมเคยไปเก็บข้อมูลงานวิจัยที่หลวงพระบางมาฝากครับ
เผื่อเป็นข้อมูลในการเที่ยว
ลองอ่านที่บันทึกเหล่านี้ดูครับ
โดยเฉพาะที่ Ock Pop Tok จ้างรถสองแถวไปได้ครับ ไม่ไกลมาก
กลางคืนลองไปเที่ยวราตรีดู ไปเต้นจังหวะสนุกๆ ย้อนยุค ส บา ย ดี หลวงพระบางเบิ่งราตรีที่ "หลวงพระบาง" ม่วนซื่นแท้น้อ
เห็นแม่ญิงสวมผ้าซิ่นเต้นด้วยครับ...
ได้เที่ยวทาง gotoknow อีกแล้ว ^ ^
ขอบคุณมากเลยนะคะ แล้วจะรออ่านต่อค่ะ
ขอให้เที่ยวให้สนุก สดวกสบาย ในเมืองลาวนะคะ ที่หลวงพระบางมีร้านอาหารฝรั่งที่อร่อยมากๆด้วย แฮ่ะๆ จำชื่อไม่ได้
วันพรุ่งนี้นุชก็จะไปใกล้ๆกัน ไปกัมพูชาค่ะ ไปกึ่งธุระบวกเที่ยวนิดหน่อย
สวัสดีครับ
1. ตันติราพันธ์
ดีใจด้วย ที่คราวนี้ได้ท่องเที่ยว เมืองสวยๆ
เคยแต่ผ่าน ครั้งที่ไปเวียตนาม ไม่เคยได้เที่ยวจริงสักที เที่ยวตามพี่ก่อนก็แล้วกันค่ะ
ความจริงพี่ไปทำงานน่ะครับ แต่เมื่อมีจังหวะว่างบ้างที่เป็นรอยต่อของงานก็แวบไปดูโน่นดูนี่ซะให้ชุ่มหัวใจที่อยากมานานแล้ว
ขนาดนี้ยังทำงานเต็มที่และก็รีบกลับเพราะผู้มอบหมายเขาก็ไม่อยากเห็นเราใช้เวลาเที่ยวเสียมากกว่าทำงาน อิ อิ
พี่มาได้ ไอเดียจากเพื่อนร่วมงานที่เข้าไปทำงานมาก่อนว่า ต้องต่อรองกับผู้มอบหมายงานว่า หัวท้ายของเวลาทำงานั้นขอลาหยุดเพื่อเที่ยวก่อน อิ อิ ทริปต่อไปต้องพิจารณาแล้วครับ
สวัสดีครับ
2. Little Jazz \(^o^)/
เย้ พี่ไปก่อนหนูอีก อยู่ถึงวันไหนคะ หนูไป 26 แต่ไปหลวงพระบาง 28 ทันเจอพี่มั้ยเนี่ย ถ้าได้เจอกันที่นั่นคงแปลกดี อยู่เมืองไทยไม่มีโอกาสพบ ต้องตามไปเจอที่เมืองนอก (ไกลม้ากมากนิ) 555
Mission พี่สิ้นสุดช่วงแรกแล้วครับน้องครับ พี่เดินทางกลับมาถึงกรุงเทพฯค่ำวันนี้เอง และก็รีบเปิด g2k ตอบเพื่อนๆนี่แหละครับ
พี่จะเดินทางไปอีกประมาณกลางเดือนมกราคมครับ คราวหน้าจะอยู่นานกว่า แต่ก็ทำงานในชนบทครับ ล่องโขงเพื่อประชุมกับชาวบ้านตลอดลำน้ำโขง น่าสน ม้า...
พี่ได้ทดลองทำมาบ้างแล้วคราวนี้ โห..เดินจากเรือขึ้นหมู่บ้าน งี้...ขาลากเลยเพราะที่ตั้งหมู่บ้านริมโขงมันชันมาก เหมือนเดินขึ้นดอน อ่ะ แต่ด้วยความสนใจมันจึงไม่ใช่สิ่งยากลำบากเกินกว่าความสนใจ
แต่ขนาดนั้นพยายมจัดเวลาก็ได้เที่ยว วันเชียงทอง พระราชวัง ตลาดม้ง ตลาดมืด กินเฝ๋อ กินแกงอ่อมที่ใส่ท่อนสมุนไพร "ชะค้าน" กาแฟที่อร่อย วัดพูสี โรงงานผลิตผ้าไหม ผ้าฝ้าย ตักบาตรพระเช้ามืดที่มีพระออกมาบิณฑบาตรนับร้อยรูป ท่ามกลางหมอกลง แต่ยังไม่ได้ไป น้ำตก ถ้ำ
แต่ได้พบเจ้าเมือง รองเจ้าเมือง รองอธิบดีกรมพลังงานและเหมืองแร่ เจ้าหน้าที่ของรัฐ ระดับแขวง เมือง บ้าน ที่น่าสนใจมาก โดยเฉพาะการพบกับรองเจ้าแขวงหลวงพระบาง โห..ยังกับเราเป็นรัฐมนตรี อะไรทำนองนั้นแน่ะครับ เขาใช้ระบบนั้นรับทีมงานของพี่ครับ เดี๋ยวจะลงรูปให้ดูครับ
เฮ่อ เป็นว่าไม่ได้พบกันอีกแล้วนะน้องนะ
หากน้องไปกับทัวร์ พี่ไม่มีคำแนะนำ แต่หากไปเองแบบ back packer ละก้อ ต้องเป็น "ลูกอีช่างต่อนะครับ"
เออ ที่ตลาดมืดพี่ไปพบน้อง มช.เป็นคนเชียงใหม่บ้านอยู่ สันป่าข่อย มีภรรยาที่นั่นเลยมานั่งขายผ้าที่นั่นครับ มีอะไรติดต่อเขาได้ที่ 007856202135779 ชื่อรุ่งรัตน์ครับ ขอคำแนะนำเขาได้นะครับ
โชคดีนะเจ้า..
สวัสดีครับ 3. นู๋แหม่ม
<div class="content">
ชอบภาพที่ถ่ายจากมุมสูงจังค่ะ
ตามไปเที่ยวจากภาพก็มีความสุขได้นะค่ะ
กลับเมื่อไรค่ะ
หนูแหม่ม แหะ แหะ พี่กลับมาแล้วค่ำวันนี้เอง ถ่ายมุมสูงจากเครื่องบินน่ะครับก่อนที่จะลงสนามบินหลวงพระบาง ซึ่งมีขนากเท่ากับสนามบินขอนแก่นเมื่อ 30 ปีที่แล้วครับ
</div>
สวัสดีครับพี่บางทราย
ผมมีเพื่อนอยู่ที่ National University Of Laos
ชื่อท้านสีวิไล แก้วบุญทำ (856-20)7839475
office (856-21)770876
จากการไปสัมนาที่ กทม. วันที่พ่อครู ไปบรรยายครับ
บรรยายกาศ สวยงามมากครับ คงมีโอกาสไปเยี่ยมสักครั้ง
สวัสดีครับ
4. Conductor
สวัสดีครับน้องเอก
5. จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร <div class="info">เยี่ยมเลยครับเอามาเชื่อมต่อพอดี พี่เองไม่มีข้อมูลอย่างน้องเอกศึกษามาละเอียดยิบเลย เพราะพี่ไปทำงานในชนบท เมื่อมีเวลาก็แวบเที่ยวเท่าที่มีโอกาส และไม่ได้หาข้อมูลมากนัก เห็นอะไรก็ถ่ายๆรูปเก็บไว้ก่อนแล้ววิ่งขึ้นรถไปพบท่านนั้นท่านนี้ แล้วก็ออกบ้านนอก ไปลุยเมืองน่าน เมืองไชยบุรี ล่องน้ำโขงแบบทำงานน่ะ</div><div class="info"></div><div class="info">การออกบ้านนอกแค่ออกจากหลวงพระบาง 5 กม.เส้นทางหลวงพระบาง - เมืองน่าน-เมืองไชยบุรี โอยนึกถึงตอนอยู่สะเมิงเมื่อ 30 ปีที่แล้ว เพราะถนนเป็นแบบหินคลุก ฝุ่นงี้กระจายเต็มใบไม้ข้างทางและหลังคาบ้านทุกหลัง ทุกคนในรถพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคุณภาพชีวิตชาวบ้านสองข้างทางแย่สุดๆ แต่เขาไม่มีทางเลือก พี่ยังเห็นเขาเอาเสื้อผ้ามาตากแดดท่ามกลางฝุ่น..???</div><div class="info"></div><div class="info">ขอบคุณมากๆเลยครับ ที่เอาข้อมูลมาเชื่อมต่อ </div><div class="info"></div><div class="info">พี่เคยอ่านบ้างแต่ยังไม่หมดชุด จะอ่านจนหมดเพื่อไปเชื่อมกับระยะที่สองที่พี่จะลงไปอีกเดือนมกราคม กลางเดือนครับ</div>
สวัสดีครับ
7. กมลวัลย์
<div class="content">
ได้เที่ยวทาง gotoknow อีกแล้ว ^ ^
ขอบคุณมากเลยนะคะ แล้วจะรออ่านต่อค่ะ
อาจารย์ครับ ต้องอ่านจากน้องเอกด้วย เพราะน้องเอกลงลึกเรื่องเที่ยวโดยตรง ของผมเป็นเรื่องหนักๆอยู่ จั๊กหน่อย อิ อิ
</div>
สวัสดีครับ น้อง
8. คุณนายดอกเตอร์
ที่หลวงพระบางมีร้านอาหารฝรั่งที่อร่อยมากๆด้วย แฮ่ะๆ จำชื่อไม่ได้
วันพรุ่งนี้นุชก็จะไปใกล้ๆกัน ไปกัมพูชาค่ะ ไปกึ่งธุระบวกเที่ยวนิดหน่อย
แหะ..น้องนุชย่อยซะเมื่อไหร่ เดี๋ยวไปโน่น มานี่ไม่ได้หยุดเลยเน๊าะ ชื่อร้าน โจมา หรือเปล่าครับ พี่เพิงไปกินกาแฟ ม็อคคากับขนมปังใส้ผักขมบด ราคา 280 บาท อร่อยซะไม่เมี๊ยะ เจ้าของร้านเป็นฝรั่งได้ภรรยาเป็นสาวหลวงพระบาง เลยตั้งรกรากและทำธุรกิจร้านกาแฟชื่อนี้แหละครับ เดี๋ยวพี่จะลงรูปครับ
ไปเขมรก็ไปพบคุณ paleeyon ซิ อิ อิ
สวัสดีครับน้องสิงห์
9. สิงห์ป่าสัก
พี่ไปดูการแก้ปัญหา หรือการส่งเสริมการเกษตรของเขาด้วยครับ โอย..น้องสิงห์ บ้านเราก้าวไปไกลแล้ว ทั้งนี้เพราะสภาพพื้นที่หลวงพระบาง หรือลาวตอนเหนือนั้น 90 เปอร์เซนต์เป็นภูเขา จึงยากที่จะทำอะไรได้อย่างวิชาการของเราทำ เพราะสำหรับแนวทางของโครงการพระราชดำริ ดอยคำที่ทำในภาคเหนือของไทย
เดี๋ยวพี่จะเขียนเรื่องนี้ด้วยครับ
สวัสดีครับพี่
10. Lin Hui ที่คิดถึง
อือ เป็นคำถามที่ผมสมควรจะตีก้นตัวเอง ที่ไม่ได้ถาม มัวละลานตากับสินค้าและการจัดที่เป็นระเบียบเรียบร้อยน่าชมน่าจับต้องน่าใช้
อย่างที่น้องเอกกล่าวว่าเป็นสินค้าที่เหมือนที่เชียงใหม่ ปาย แม่ฮ่องสอนจริงๆ แต่ผมตั้งข้อสังเกตนะครับว่า
ไม่น่าจะเป็นสินค้าที่มาจากเชียงใหม่ เพราะ ราคาจะพอพอกับเชียงใหม่หลายตัวราคาน่าจะถูกกว่าด้วยซ้ำไป ทั้งนี้ที่ผมว่าไม่น่าจะเอามาจากเชียงใหม่เพราะว่า หลวงพระบางสามารถผลิตได้เหมือน และหลายอย่างน่าจะดีกว่าเพราะแรงงานถูกกว่าและวัสดุยังมีมากกว่าเชียงใหม่
และเป็นเมืองล้านช้าง-ล้านนา ที่มีวัฒนธรรม ประเพณีอันเดียวกัน วิถีชีวิตใกล้เคียงกันมากที่สุด ประวัติศาสตร์เดียวกัน น่าที่จะผลิตเองครับ (ผมเอาเอาครับ) ไปคราวหน้าผมจะถามเป็นคำถามแรกครับ หรือน้องๆที่กำลังจะไปเที่ยวกรุณาถามด้วยครับ
โคมไฟนั้นทำที่นั่นแน่นอน เพราะผมไปสอบถามเขาว่าที่นี่มีโรงงานผลิตกระดาษสาไหม มีครับ และมีการพัฒนากระดาษสาเป็นผลิตภัณฑ์ทุกอย่างที่เชียงใหม่ทำ เพียงแต่หลวงพระบางเรียนมาจากเชียงใหม่หรือเปล่า หรือเชียงใหม่เรียนมาจากหลวงพระบาง ??
ผมเข้าหมู่บ้าน เห็นต้นสามากมาย ผมชี้และบอกเพื่อร่วมเดินทาว่านี่ต้นสาป่า น่าจะเป็นพืชอีกอย่างหนึ่งที่เราต้องหาข้อมูลเพราะเป็นพืชป่าเศรษฐกิจ เพื่อนๆเขาไม่รู้จัก แต่รู้จักกระดาษสา
เมื่อเข้าหมู่บ้านริมโขงผมก็ถามนายบ้านว่า มีการเก็บต้นสามาลอกเอาเปลือกไปขายบ้างไหม เขาบอกว่ามี คนรับซื้อคือพ่อค้าลาวและจีนที่วิ่งเรือตามลำโขงมารับซื้อสินค้าเกษตรและของป่า สะสมเต็มลำก็ล่องไปขายไทยที่เชียงคาน ผมจะไปดูสักวันหนึ่ง
มีสินค้าอีกสองตัวที่เป็นการค้าขายหลักในลำน้ำโขงคือ หมากเดือย(ลูกเดือย) และข้าวสาลี(ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์)ที่ปลูกบนดอยสูงสองข้างริมโขงแล้วขายให้พ่อค้าล่องเรือไปส่งที่เชียงคาน..
เชียงคานคือศูนย์สินค้าไทย-ลาว จากแม่น้ำโขงครับ