สวัสดีครับทุกท่าน

        สบายดีกันไหมครับ คนไทยส่วนใหญ่ของประเทศ คงเคยเรียนรู้การผันเสียงในภาษาไทยกันได้เป็นอย่างดีนะครับ

โทนเสียง หรือระดับเสียงที่ว่านี้คือ

  1. สามัญ

  2. เอก

  3. โท

  4. ตรี

  5. จัตวา


พอเราเรียนสูงขึ้นมาอีกหน่อยทำให้เราได้ยินปริญญาต่างๆ ขึ้นมาได้แก่

  1. ปริญญาตรี

  2. ปริญญาโท

  3. ปริญญาเอก


 ปริญญาจัตวา หายไปไหนหนอ...และคนที่จบปริญญาเอกนั้นไม่ใช่สุดยอดนะครับ เพราะจะต้องศึกษา ปริญญาสามัญด้วย ซึ่งนับว่าเป็นปริญญาที่สุดยอดของคนแล้วนะครับ เหมือนคำกล่าวที่ว่า สูงสุดสู่สามัญ เพราะไม่ใช่เรียนจบแล้วเป็นดาวค้างฟ้า

จะเห็นว่ามีหลายๆ คนมุ่งหน้าเข้าสู่ ปริญญาสามัญ

ปริญญาสามัญนั้นมีคุณสมบัติดังนี้

  1. ใช้ตัวเอง ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมเป็นครูให้กับตัวเอง

  2. ศึกษาตัวเอง ศึกษาใจ ศึกษาธรรมชาติ เข้าถึงใจของตัวเอง เพื่ออยู่ร่วมกับกับธรรมชาติอย่างสามัญ ธรรมดา

  3. แต่ละคนสามารถเข้าถึงปริญญานี้ได้ด้วยตัวเอง มอบให้กับตัวเองได้ ไม่มีข้อแม้ว่าจะต้องจบปริญญาใดๆ มาก่อน ไม่เหมือนกับปริญญาอื่นๆ ในขั้นต่ำกว่านี้ที่จะต้องไต่ตามระดับบันได

  4. ปริญญาสามารถนั้น สามารถเรียนรู้คู่ขนานไปกับปริญญาระดับอื่นๆ ได้ ไม่ต้องจ่ายเงินซื้อความรู้ ไม่ต้องแก่งแย่งกันสอบ หรือสอบเข้ามหาวิทยาลัย เพราะปริญญาสามัญ มีธรรมชาติเป็นห้องเรียน

  5. ปริญญาสามัญ สามาถเรียนรู้ได้ทั้งชีวิตครับ ไม่มีเงื่อนไขใดๆ

  6. ท่านสามารถคิดและเติมกันต่อได้นะครับผม ว่าจะให้ปริญญาสามัญให้กับตัวเองได้อย่างไร แล้วแต่ตัวท่านเองนะครับ

  7. ผมถือว่าปริญญาสามัญนี้ สำคัญกับคนที่จะต้องเรียนรู้ครับ วิชาหลักๆ คือ การเข้าใจตัวเองและธรรมชาติ

ขอขอบคุณมากๆ นะครับ มีความเห็นใดๆ เพิ่มเติม จักเป็นพระคุณยิ่งครับผม

แรงบันดาลใจของบทความนี้ มาจากบทความนี้ครับ 3 หลักสูตรที่ผมไม่มีวันเรียนจบ...ในมหาวิทยาลัยชีวิต...

ของพี่ชาย

P

นายขำ

 

ด้วยศรัทธาและธรรมชาติคุ้มครองครับ

เม้ง