4. <a href="/profile/boonrung">ตันติราพันธ์</a> <p>สวัสดีครับคุณตันติราพันธุ์</p><ul>
สบายดีนะครับ ขอบคุณมากครับผม หากเราเรียนรู้แบบธรรมชาติตั้งแต่เริ่มต้น ไม่ว่าเราจะต่อยอดเป็นอนุบาล ประถม ยัน ปริญญาเอก แล้วลงกลับไปสู่สามัญ ผมว่ารสของคน(มนุษย์) นี้น่าจะกลมกล่อมมากขึ้นครับ เพราะบางคนขึ้นแล้วลงไม่ได้
จริงๆที่เรียนกันนั้น เรารู้กันแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นแม้แต่ตัวเราเองก็เรารู้น้อยมากครับ เพราะอย่างปวดท้องเนี่ย เกิดจากอะไร เราก็วินิจฉัยตัวเองไม่ได้ จะเห็นว่าธรรมชาติในตัวเราเรายังเข้าไม่ถึงเลยครับ นี่เพียงแค่กายนะครับ ต่อมาเรื่องของจิตอีกครับ ไม่ใช่ง่ายที่จะขับขี่จิตได้ให้ไปทางไหนมาไหนได้
เพราะแนวทางของสังคมเปลี่ยนไป วนเวียน แต่หนีไ่ม่พ้น เกิด แก่ เสื่อม ดับ ครับ วัฏจักรนี้จะบอกเราว่าเราควรจะแสวงหาอันใดกันแน่ในชีวิตนี้ บางทีอย่างตัวผมเอง กว่าจะคิดได้ก็สายไปเสียแล้วครับ แล้วผมก็เข้าสู่ยุคของการเสพ การบริโภค นิยมนำ ทุนนำ เทคโนโลยีนำ หากผมค้นหาทางสายกลางไม่ได้ในฉบับของผม ผมก็จะเจอสภาพทุกข์เช่นกันครับ
ความไม่พอเพียงทำให้ทุกคนดิ้น เพื่อหาความอบอุ่นที่ไ่ม่ต้องดิ้น แต่หากทุกคนในประเทศดิ้นกันหมด ปัญหาก็เกิดครับผม การหนีบ้านเข้าเมืองจึงเป็นเรื่องธรรมดา เพราะคนคิดว่าดิ้นในเมืองจะได้มาซึ่งสิ่งที่มากกว่าดิ้นในชนบท
ว่าแล้วทำให้ผมต้องย้อนมองดูตัวผมมากๆ เลยครับ ยิ่งเรียนยิ่งห่างไกลรากเหง้า แต่ขอให้จบแล้วกลับไปสู่สามัญเิถิดเม้งเอ๋ย...ทุ่งนายังคอยเจ้าอยู่ พร้อมกระดานดำ
ขอบคุณพี่มากๆ นะครับ
</ul>
