วันนี้ได้รับการชวนจากรุ่นพี่ท่านหนึ่งให้ไปสอนในรายวิชาเศรษฐกิจพอเพียง   ซึ่งในทีมมีอาจารย์ทางเกษตร   พัฒนาชุมชน   รัฐประศาสนศาสตร์  แต่ยังขาดคืออาจารย์เศรษฐศาสตร์    ซึ่งก็แบ่งรับแบ่งสู้อยู่ด้วยภาระงานสอนตอนนี้ก็ล้นมือมากแล้ว  ไหนจะงานผลิตสื่อรายการวิทยุชุมชน   ซึ่งก็ยังไม่ได้เริ่มทำเลย

  

          มีหลายท่านเริ่มบ่นว่าให้เรารู้จักปฏิเสธงานต่างๆบ้าง    บ้างก็บอกว่าเรา ”โง่”  ให้เขาใช้งานอยู่ได้   แต่ในอีกมุมมองหนึ่งก็คือ  เรามองว่า เราได้รับโอกาสดีๆในชีวิตที่หลากหลาย   ไม่ใช่ทุกคนที่ได้รับโอกาสนี้

  

          สำหรับรายวิชาเศรษฐกิจพอเพียง   ทุกวันนี้ก็ไม่ใช่จะมีคนเข้าใจจริง ๆ  มีงานวิจัยเปิดเผยว่า  คนส่วนใหญ่รู้จักคำว่า เศรษฐกิจพอเพียงแบบผิวเผิน    แต่น้อยคนที่จะเข้าใจและนำมาปฏิบัติจริง

  

          ช่วงนี้กระแสก็เริ่มซาๆแล้ว   ต้องขอคิดทบทวนเรื่องนี้อีกทีนึง    ต้องนำเรื่องการจัดตารางเวลาที่อาจารย์ขจิต  ฝอยทองได้กล่าวถึงมาใช้บ้างแล้ว   ทำไมท่านอื่นที่งานก็ยุ่ง แสนยุ่ง  กว่าเรา ยังสามารถจัดสรรเวลาได้เลย

          บันทึกนี้ออกแนวบ่นๆหน่อย  เพราะบ่นใครไม่ได้   ก็ขอมาบ่นกับบันทึกก็แล้วกัน  เวลาตัดสินใจอะไรไม่ได้....คืนนี้จะได้นอนหลับฝันดี