มีสติ อยู่ที่ กาย มีสมาธิให้จิดเป็นปรกติ วงเล็บ คือ ศีล

   

        “ มีสติ อยู่ที่ กาย  มีสมาธิให้จิดเป็นปรกติ วงเล็บ คือ ศีล “  

         หลวงพี่ทรงศิลป์ ให้สูตรมาดังนี้  พูดไป ก็ยกนิ้วไปด้วย 

สติ   นิ้วโป้ง 

กาย  นิ้วชี้ 

สมาธิ  นิ้วกลาง

 จิตให้เป็นปรกติ  นิ้วนาง 

ศีล     นิ้วก้อย 

          ท่านให้สูตร เรามาและมาแทนค่าเอาเอง  เวลาปฏิบัติใช้   เวลาเราสร้างตัวรู้ หรือ สติ หลวงพี่ว่า เราต้องรีบสร้าง ตัวรู้เอาไว้ สำคัญมาก จะสร้างด้วยแบบไหนก็ได้ ที่เราถนัด   

          จะดูลมหายใจ ยาว สั้น หรือการเคลื่อนไหว ก็ให้รู้ ไม่ต้องมี บริกรรม เวลา เราป่วย  ก็ไม่มีใครบอกเรา ใจเรา จิตเราถ้ารับไม่ได้ ก็ตั้งอยู่ไม่ได้ เป็นความทุกข์

           แต่ถ้ามีตัวรู้ เราก็จะทนได้ เข้าใจได้ เห็นความเป็นจริง เวลา เราทำสมาธิ ให้เหมือน เราอยู่ คนเดียวในโลกนี้ 

           เปรียบเหมือน เรามี ความทุกข์ ...ที่ ใครก็ไม่สามารถจะช่วยใจ เราได้ ถึงแม้ ญาติ พี่น้อง เพื่อน จะช่วยเรา  ที่สุด เราต้องช่วย ตั้ง ใจ ของเรา เอาไว้ให้ดีๆ

           การที่ เราจะพ้นจาก ความทุกข์ ก็ด้วย ตัวของตนเอง คนอื่นก็มาปฏิบัติแทนเราไม่ได้ 

           ท่านว่า เวลา อยู่คนเดียว ให้ระวัง ความคิด เวลาอยู่กับคนหมู่มากให้ระวังคำพูด เพื่อให้เรา สำรวม ไม่เผลอใจ เผลอ วาจา  ให้อยู่ กับตัวรู้